اگر بیش از آنچه می خورید، کالری بسوزانید، وزن کم می کنید. همه این اصل ساده را می دانند اما چرا با وجود ورزش منظم، بسیاری از مردم به نتیجه دلخواه نمی رسند؟

به گزارش ایرنا، بدن ما این معادله را خیلی پیچیده تر از یک حساب سرانگشتی حل می کند. بسیاری از مردم با کاهش غذا و افزایش ورزش، سعی می کنند کسری کالری ایجاد کنند، اما تحقیقات نشان می دهد که ورزش به تنهایی معمولاً کاهش وزن چشمگیری به همراه ندارد و گاهی حتی تأثیری روی وزن ندارد.

اگر با ورزش کردن وزن کم نمی کنید، تنها نیستید. بدن شما ممکن است با افزایش اشتها، شما را به خوردن بیشتر ترغیب کند یا بدون اینکه متوجه شوید، بقیه روز را کم تحرک تر باشید تا کالری های سوزانده شده را جبران کنید.

همچنین بدن با تکرار یک حرکت، یاد می گیرد که با انرژی کمتری آن را انجام دهد؛ یعنی همان کالری را با کارآیی بیشتری می سوزاند. این سازوکار که به آن صرفه جویی انرژی می گویند، ریشه در تاریخ تکامل انسان دارد و زمانی به بقای ما کمک می کرد، اما امروز یکی از بزرگ ترین موانع کاهش وزن است.

ورزش ممکن است محرک اصلی کاهش وزن نباشد، اما به نظر می رسد در حفظ وزن کاهش یافته نقشی کلیدی دارد. در مطالعه ای که روی بیش از هزار و 100 نفر انجام شد، مشخص شد ورزش تأثیر چندانی بر مقدار وزنی که افراد در ابتدا کم می کردند نداشت، اما فعالیت بدنی بیشتر پس از کاهش وزن، به شدت با حفظ وزن مرتبط بود.

همچنین ورزش با بهبودهای قابل اندازه گیری در سلامت از جمله کاهش التهاب، بهبود کنترل قند خون و افزایش حساسیت به انسولین (یعنی بدن بهتر به انسولین پاسخ می دهد) همراه است که همگی خطر بیماری هایی مانند دیابت نوع 2 و بیماری های قلبی را کاهش می دهند. شواهد نشان می دهد ترکیب ورزش با داروهای کاهش وزن نیز می تواند به حفظ وزن بهتر از مصرف دارو به تنهایی کمک کند.

دلایل این تناقض که ورزش برای کاهش وزن مؤثر نیست اما از بازگشت وزن جلوگیری می کند کاملاً مشخص نیست، اما چند سازوکار می توانند توضیح دهنده باشند:

1. افزایش مصرف انرژی در حالت استراحت: وقتی وزن کم می کنیم، مصرف انرژی در حالت استراحت کاهش می یابد. اما ورزش با افزایش مصرف انرژی روزانه، این کاهش را تا حدی جبران می کند؛

2. حفظ توده عضلانی: کاهش وزن معمولاً با از دست دادن چربی و عضله همراه است. از دست دادن عضله، مصرف انرژی در حالت استراحت را کاهش می دهد؛ اما ورزش، به ویژه تمرینات قدرتی (مانند وزنه برداری یا پیلاتس)، به حفظ یا بازسازی توده عضلانی کمک می کند و سوخت وساز بدن را بالا نگه می دارد؛

3. بهبود چربی سوزی: بدن پس از کاهش وزن، در استفاده از چربی برای انرژی ناکارآمدتر می شود، اما ورزش شدید می تواند چربی سوزی را بهبود بخشد؛

4. کاهش هورمون استرس: ورزش با بهبود خواب، خلق وخو و کاهش استرس، سطح هورمون کورتیزول (هورمون استرس) را کاهش می دهد که این خود به کاهش ذخیره چربی کمک می کند.

همه افراد به ورزش پاسخ یکسانی نمی دهند و هر نوع تمرین مزایای خاص خود را دارد:

تمرینات هوازی (مانند پیاده روی سریع، دوچرخه سواری یا دویدن): کالری می سوزانند و در شدت بالا، توانایی بدن در سوزاندن چربی را افزایش می دهند؛

تمرینات قدرتی (مانند وزنه برداری یا پیلاتس): به حفظ و افزایش توده عضلانی کمک می کند و سوخت وساز بدن را بالا نگه می دارند.

پژوهشگران توصیه می کنند برای حفظ وزن، حداقل 150 تا 250 دقیقه فعالیت متوسط در هفته انجام دهید. ورزش ممکن است قوی ترین ابزار برای کاهش وزن نباشد، اما می تواند به حفظ وزن کاهش یافته کمک کند و مهم تر از همه، فواید جسمی و روانی بسیاری فراتر از عدد روی ترازو ارائه می دهد.