به گزارش "ورزش سه"، جام جهانی ۲۰۲۶ به پایان رسید. در حالی که برخی از ستارگان خوش درخشیدند، برخی دیگر نتوانستند انتظارات را برآورده کنند. 

وب‌سایت برزیلی گلوبواسپورته، تیمی از ناامیدکننده‌ترین بازیکنان جام جهانی را با حضور دو برزیلی و کریستیانو رونالدو تنظیم کرده است.

برزیل که در مرحله یک‌هشتم نهایی حذف شد، دو نماینده در این فهرست دارد؛ یعنی دقیقاً به اندازه اوروگوئه که در مرحله گروهی از دور رقابت‌ها کنار رفت. دیگر ستارگان نیز فرسنگ‌ها با دوران اوج خود فاصله داشتند.

ناامیدکننده‌ترین‌های جام جهانی

دروازه‌بان: موسلرا (اروگوئه)

این دروازه‌بان ۳۵ ساله با درخشش‌های سابق در تیم ملی اوروگوئه، در تمام بازی‌های تیمش در این جام جهانی دچار اشتباه شد و نقش کلیدی در حذف تیمش در مرحله گروهی داشت.

مدافع: دانیلو (برزیل)

او پس از مصدومیت وسلی و عملکرد ضعیف ایبانیز در نیمه اول بازی افتتاحیه مقابل مراکش، از روی اجبار به ترکیب اصلی راه یافت. او روی گل ژاپن در مرحله دوم اشتباه کرد و در دیدار حذف مقابل نروژ در مرحله یک‌هشتم نهایی نیز عملکرد ضعیفی داشت.

مدافع: کولیبالی (سنگال)

شناخته‌شده‌ترین مدافع سنگال با سابقه حضور در چلسی و ناپولی، عملکرد بسیار ضعیفی ارائه داد و پس از سلسله‌ای از بازی‌های بد، جایگاه خود را در ترکیب اصلی در طول جام جهانی از دست داد. او حتی در دیدار مرحله دوم مقابل بلژیک که به حذف سنگال انجامید، وارد زمین نشد.

مدافع: هینکاپیه (اکوادور)

ستاره اکوادوری پس از یک فصل خوب در آرسنال و به عنوان یکی از رهبران نسل پرامید اکوادور با سر و صدای زیادی وارد جام جهانی شد، اما بسیار ضعیف ظاهر شد. او نقطه ضعف دفاع تیمش بود و هیچ بازی خوبی در این تورنمنت ارائه نداد.

هافبک: کاسمیرو (برزیل)

کاسمیرو نتوانست بازی‌های خوب خود در این فصل برای منچستر یونایتد را تکرار کند. کند و عاجز در توپ‌گیری، فضاهای زیادی را در مرکز زمین تیم ملی رها کرد و در طول جام جهانی به نقطه ضعف تیم کارلو آنچلوتی تبدیل شد.

هافبک: ویتینیا (پرتغال)

او فرسنگ‌ها با هافبکی که در پاری سن ژرمن بر اروپا حکمرانی می‌کرد فاصله داشت. وی پویایی لازم در باشگاهش برای تسلط بر میانه زمین با پاس‌های کوتاه و حرکات هوشمندانه را نشان نداد و در طول مسابقات بارها تعویض شد.

هافبک: والورده (اروگوئه)

فده نماد یکی از ناامیدکننده‌ترین تیم‌های جام جهانی بود. با عملکردی بسیار ضعیف در مرحله گروهی، به عنوان هافبک بازیساز بازی کرد و نتوانست آن بازیکنی باشد که در رئال مادرید به محوطه جریمه حریف نفوذ می‌کند. تورنمنتی که باید آن را به فراموشی سپرد.

هافبک: دی بروینه (بلژیک)

آخرین جام جهانی یکی از چهره‌های شاخص «نسل طلایی بلژیک» حتی با نیمکت‌نشینی در پیروزی مقابل آمریکا در مرحله یک‌هشتم نهایی همراه بود. تیم زمانی که هافبک ناپولی به دلیل عملکرد ضعیف و کندی در تصمیم‌گیری تعویض شد، بازی بهتری ارائه داد.

مهاجم: ویرتز (آلمان)

درست است که اولین فصل این بازیکن آلمانی در لیورپول یک مسیر کاملاً هموار نبود، اما این استعداد آینده‌دار در جام جهانی مایوس‌کننده ظاهر شد. او در آلمانِ عاری از خلاقیت که خیلی زود حذف شد، کار خاصی انجام نداد.

مهاجم: لوئیز دیاز (کلمبیا)

فصل فوق‌العاده او در بایرن با پیراهن کلمبیا تکرار نشد. او تنها یک گل مقابل ازبکستان به ثمر رساند و در مسابقه‌ای که منجر به حذف کلمبیایی‌ها مقابل سوئیس شد، مسئولیتی بر عهده نگرفت.

مهاجم: کریستیانو رونالدو (پرتغال)

وداع احتمالی یکی از بزرگ‌ترین بازیکنان تاریخ، بیش از آنکه با موفقیت در زمین مسابقه همراه باشد، با حواشی خارج از زمین و اظهارنظر در شبکه‌های اجتماعی درباره همسران بازیکنان تیم و هواداران گذشت. او اولین گل خود در مراحل حذفی را از روی نقطه پنالتی به ثمر رساند، اما تاثیر چندانی روی تیم نداشت. مهم‌ترین گل پرتغال در این جام جهانی، در پیروزی مقابل کرواسی در وقت‌های تلف‌شده، توسط گونسالو راموس مهاجم تعویضی به ثمر رسید.