سرعت، از همان روزهای نخست هوانوردی نظامی، مهم ترین معیار برتری در نبردهای هوایی بوده است. رقابتی که در اوج جنگ سرد به تولد هواپیماهایی انجامید که حتی امروز هم دست نیافتنی به نظر می رسند. جالب اینکه سریع ترین پرنده های نظامی تاریخ، نه جنگنده های نسل ششم و مدرن امروزی، بلکه ماشین های افسانه ای چند دهه قبل هستند؛ هواپیماهایی که با عبور از مرز 3 ماخ، رکوردهایی ثبت کردند که هنوز هم پابرجاست.

به گزارش خبرآنلاین، سرعت همواره یکی از هیجان انگیزترین و فریبنده ترین بخش های هوانوردی نظامی بوده است؛ قلمرویی که در آن مهندسان طراح، مرزهای توانایی بشر را تا لبه ی قوانین فیزیک به جلو رانده اند. نکته جالب اینجاست که اسطوره های بی رقیب سرعت در آسمان، جنگنده های مدرن امروزی نیستند، بلکه پرنده هایی برخاسته از دوران جنگ سرد هستند؛ روزگاری که سرعت مطلق و بی رحمانه بر هر پارامتر دیگری مقدم بود.

براساس گزارش jalopnik، در آن دوران، پرنده های خارق العاده ای متولد شدند که دستیابی به سرعت های فراتر از 3 ماخ (سه برابر سرعت صوت) برایشان یک ماموریت عادی بود. این گزارش، داستان پنج فروند از سریع ترین هواپیماهای نظامی تاریخ است؛ ماشین های پرنده ای که فراتر از اعداد و ارقام، نمادی از بلندپروازی بی حدومرز تکنولوژی در قرن بیستم بودند.

موشکی در کالبد هواپیما؛ افسانه ناتمام X-15

در صدر جدول سریع ترین ها، نامی عجیب خودنمایی می کند. نورث امریکن X-15 یک جنگنده عملیاتی نبود، بلکه پرنده ای آزمایشی و تحقیقاتی بود که در دهه های 1950 و 1960 میلادی، مرزهای هوانوردی را جابجا کرد. این هواپیما هنوز هم با ثبت سرعت سرسام آور 6٫72 ماخ (حدود 7274 کیلومتر بر ساعت)، بی رقیب ترین پرنده نظامی جهان است.

نیروی محرکه این غول سرکش را یک موتور راکت به نام XLR-99 تامین می کرد که 50 هزار پوند رانش تولید می کرد؛ قوی ترین موتوری که تا آن زمان روی یک هواپیمای سرنشین دار نصب شده بود. X-15 به ارتفاعاتی دست یافت که هیچ پرنده دیگری لمس نکرده بود؛ پرواز در ارتفاع 108 کیلومتری از سطح زمین (خارج از مرزهای جو زمین) جایی که خلبانان به دلیل افت شدید فشار ناچار به پوشیدن لباس فضانوردی کامل بودند. جالب است بدانید از 12 خلبانی که با این هواپیما پرواز کردند، 8 نفر موفق به دریافت نشان فضانوردی شدند که یکی از معروف ترین آن ها نیل آرمسترانگ ، نخستین انسانی بود که بر ماه قدم گذاشت. گرچه آخرین پرواز این موشک بالدار در سال 1968 انجام شد، اما رکورد سرعت مافوق صوت آن همچنان دست نیافتنی باقی مانده است.

شبح سیاه آسمان؛ هنرنمایی مهندسی در SR-71 بلک بِرد

بدون شک یکی از نمادین ترین هواپیماهای تاریخ، بلک بِرد یا همان شبح سیاه است. پرنده ای افسانه ای که سرعت 3٫3 ماخ (حدود 4000 کیلومتر بر ساعت) آن به حدی بالا بود که می توانست از چرخش زمین پیشی بگیرد! برخلاف X-15، بلک برد نیروی خود را از موتورهای جت توربوشارژ (دو موتور پرت اند ویتنی J58) می گرفت و به همین دلیل، همچنان رکورد سریع ترین هواپیمای جت سرنشین دار جهان را در اختیار دارد.

در آخرین پرواز تاریخی این پرنده در مارس 1990، بلک برد مسیر لس آنجلس تا واشنگتن دی سی را تنها در 1 ساعت و 4 دقیقه و 20 ثانیه طی کرد تا پس از 24 سال خدمت درخشان، برای همیشه بازنشسته شده و به موزه اسمیتسونین منتقل شود. جذابیت این پرنده در زمان خود به قدری بالا بود که قیمت تمام شده و تکنولوژی ساخت آن با غول های اقتصادی آن دوران مقایسه می شد.

پاسخ دندان شکن شوروی؛ میگ 25 فاکس بت

در اواخر دهه 1950، نفوذ هواپیماهای جاسوسی و بمب افکن های بلندپرواز آمریکایی به حریم هوایی شوروی، کابوسی بزرگ برای کرملین بود. پاسخ مهندسان مسکو، طراحی یک رهگیر غول پیکر به نام میگ 25 بود. این جنگنده با سرعت عملیاتی 2٫83 ماخ، سریع ترین هواپیمای نظامی تولید انبوه جهان شد. میگ 25 در حالت اضطراری می توانست به سرعت 3٫2 ماخ نیز برسد.

میگ 25 در ارتفاعات بالا پادشاهی می کرد و حتی در یک پرواز ثبت شده در سال 1977 توانست به ارتفاع خیره کننده 37 کیلومتری از سطح زمین صعود کند. غرب تا سال 1976 که یک خلبان فراری شوروی هواپیمای خود را در ژاپن فرود آورد، اطلاعات دقیقی از اسرار این پرنده مخوف نداشت.

بمب افکنی که آزمایشگاه شد؛ XB-70 والکری

والکری در ابتدا به عنوان یک بمب افکن استراتژیک هسته ای با توانایی پرواز در ارتفاع 70 هزار پایی و سرعت 3٫1 ماخ طراحی شد. هدف این بود که هیچ پدافندی نتواند به آن آسیب بزند. اما با ظهور موشک های زمین به هوای پیشرفته و موشک های بالستیک قاره پیما در دهه 1960، این پروژه گران قیمت عملا قبل از شروع منسوخ شد.

از این پرنده فوق العاده زیبا تنها دو فروند ساخته شد که تغییر کاربری داده و به آزمایشگاه های پرنده برای تحقیق در مورد سفرهای مافوق صوت مسافربری تبدیل شدند. اگرچه نمونه دوم آن در یک سانحه هوایی در سال 1966 نابود شد، اما داده های به دست آمده از پروازهای والکری، بعدها مسیر را برای توسعه هواپیماهای مسافربری مافوق صوت هموار کرد.

مدافع سنگین وزن؛ میگ 31 فاکس هاوند

میگ 31 به عنوان جانشین مستقیم میگ 25 طراحی شد. این پرنده با بهره گیری از دو موتور قدرتمند سولوویف، به سرعت عملیاتی 2٫83 ماخ می رسد. هرچند از نظر تئوریک توانایی عبور از 3 ماخ را نیز دارد، اما برای جلوگیری از استهلاک شدید موتور، سرعت آن به صورت نرم افزاری محدود شده است.

فاکس هاوند با وزن 46 تنی خود در زمان برخاستن، یکی از سنگین ترین جنگنده های جهان است. دلیل این وزن زیاد، رادارهای پیشرفته و موشک های دوربرد سنگینی است که با خود حمل می کند. رادار این پرنده به آن اجازه می دهد تا 10 هدف را در فاصله 200 کیلومتری ردیابی کرده و همزمان با 4 هدف در هر زاویه ای درگیر شود. جالب اینجاست که با وجود گذشت بیش از 40 سال از معرفی اولیه، میگ 31 به لطف ارتقاهای مداوم، همچنان فعال است و عنوان سریع ترین جنگنده عملیاتی حال حاضر جهان را یدک می کشد.