به گزارش "ورزش سه"، دیگو آرماندو مارادونا سیناگرا یکی از پنج فرزند قانونی شماره ده فقید و بزرگترین پسر اوست که حاصل رابطه دیگو با کریستینا سیناگرا، شهروند ناپلی است.

روایت دیگو از ایتالیا، به طور طبیعی تحت تأثیر آن بازی مرحله یک‌چهارم نهایی جام جهانی ۸۶ است که با «ست خدای پدرش و «گل قرن» همراه بود (۲ بر ۱).

 مارادونا جونیور که یک سرمربی حرفه‌ای است، می‌گوید: «این بازی هرگز یک مسابقه عادی نخواهد بود و این دیدار به طور خاص برای تیم ملی ما سخت خواهد بود. درست است که انگلیس شرایط خوبی دارد، اما فراموش نکنید که آن‌ها باید با قهرمان جهان روبرو شوند و آن‌ها را شکست دهند. بازی سختی خواهد بود، برای هر دو تیم.»

لیونل اسکالونی با هوشمندی فراوان، از شدت حساسیت‌های سیاسی و اجتماعی که یک مسابقه مقابل انگلیسی‌ها در آرژانتین ایجاد می‌کند، کاسته است. اما واقعیت این است که تمام آن جنجال‌های تاریخی همچنان وجود دارند و دیگو جونیور نیز از آن فرار نمی‌کند: «پدرم به این مسابقه به چشم یک بازی عادی نگاه نمی‌کرد. می‌توانیم حرف‌های زیادی بزنیم، اما این بازی نه عادی بود و نه عادی خواهد شد. برای تمام آرژانتینی‌ها و دوستداران مارادونا، این یک دیدار متفاوت است که در آن موضوع جزایر مالویناس و تمام برادرانمان که در آنجا جان باختند و سپس اتفاقاتی که برای پدرم در سال ۸۶ رخ داد، به ذهن متبادر می‌شود. پدرم یک نبرد تاریخی را برد و از آن زمان به بعد هیچ چیز در مقابل انگلیس عادی نیست.»

دیگو جونیور اکنون ۳۹ ساله است. یعنی زمانی که انگلیس و آرژانتین در جام جهانی ۸۶ به مصاف هم رفتند، او هنوز به دنیا نیامده بود. او تنها چند روز بعد (در ماه سپتامبر) متولد شد، اما داستان‌های پدرش را آن‌قدر شنیده که آن‌ها را از آنِ خود کرده است. او می‌گوید: «او همه چیز را برای من تعریف می‌کرد و من با خاطراتش شگفت‌زده می‌شدم.»

اکنون نوبت به لیونل مسی رسیده است تا در یک تقابل بی‌سابقه مقابل انگلیسی‌ها قرار بگیرد، چرا که او هرگز در هیچ مسابقه‌ای، چه دوستانه و چه رسمی، با آن‌ها روبرو نشده است. دیگو جونیور با وجود اینکه همیشه بر بی‌همتا بودن پدرش تأکید دارد، بهترین آرزوها را برای لئو دارد: «حقیقت این است که من هرگز فرصت ملاقات با مسی را نداشته‌ام، اما او را مانند همه آرژانتینی‌ها در قلبم دارم و او شایستگی تکرار عنوان قهرمانی را دارد. او بهترینِ انسان‌هاست، چون پدر من با هیچ‌کس در این کره خاکی قابل مقایسه نیست و یک موجود فضایی در فوتبال بود. اما لئو لایق همه چیز است. من علاقه زیادی به لئو و خانواده‌اش دارم، او کاپیتان تیم ملی من است. احترام زیادی برایش قائلم و امیدوارم خدا این فرصت را به او بدهد تا در یک فینال دیگر بازی کند و البته در آن پیروز شود.»