هرچه به اکران فیلم Avengers: Doomsday نزدیک تر می شویم، گمانه زنی ها درباره بحران اصلی داستان نیز جدی تر می شود. بسیاری از طرفداران معتقدند اتفاقات این فیلم ناگهانی نخواهد بود، بلکه نتیجه زنجیره ای از تصمیم ها و رویدادهایی است که طی سال های گذشته در دنیای سینمایی مارول رخ داده اند. اگر این فرضیه درست باشد، دومزدی نه نقطه آغاز، بلکه نقطه انفجار بحرانی خواهد بود که از مدت ها قبل شکل گرفته است.

به نقل از سایت The Direct، در سال های اخیر مارول با گسترش مفهوم جهان های موازی، قوانین تازه ای را وارد روایت های خود کرد؛ قوانینی که هر بار با دخالت شخصیت ها در زمان یا عبور میان دنیاهای مختلف، بیش از گذشته دچار آشفتگی شدند. اکنون بسیاری از نشانه ها حاکی از آن است که همین بی نظمی ها سرانجام به برخورد جهان ها یا همان اینکرژن منتهی خواهد شد؛ پدیده ای که در کمیک های مارول به نابودی دنیاهای موازی می انجامد.

یکی از نخستین اتفاقاتی که همواره محل بحث طرفداران بوده، تصمیم استیو راجرز در پایان Avengers: Endgame است. کاپیتان آمریکا پس از بازگرداندن سنگ های ابدیت، به زمان حال بازنگشت و زندگی خود را در گذشته ادامه داد.

اگرچه این پایان از نظر احساسی رضایت بخش بود، اما برخی معتقدند چنین تغییری در خط زمانی می تواند یکی از نخستین شکاف های بزرگ در ساختار چندجهانی مارول را ایجاد کرده باشد. دخالت در گذشته همواره پیامدهایی پیش بینی ناپذیر دارد و شاید همین تصمیم، یکی از نخستین حلقه های زنجیره بحران کنونی باشد.

سریال Loki نقطه عطف مهمی در روایت چندجهانی مارول بود. نابودی سازمان TVA و مرگ او که باقی می ماند باعث شد شاخه های زمانی بدون محدودیت گسترش پیدا کنند.

در ظاهر، لوکی موفق شد تعادل تازه ای ایجاد کند، اما همزمان تعداد بی شماری از جهان های موازی شکل گرفتند؛ جهان هایی که اکنون احتمال برخورد آن ها با یکدیگر بیش از هر زمان دیگری است.

فیلم Spider-Man: No Way Home شاید مهم ترین نمونه از بی احتیاطی در استفاده از جادو و چندجهانی باشد. طلسمی که دکتر استرنج برای کمک به پیتر پارکر اجرا کرد، کنترل خود را از دست داد و شخصیت هایی از دنیاهای مختلف وارد یک جهان شدند. هرچند در پایان فیلم بحران مهار شد، اما این اتفاق نشان داد مرز میان جهان های موازی بسیار شکننده تر از آن چیزی است که تصور می شد.

در Doctor Strange in the Multiverse of Madness برای نخستین بار مفهوم اینکرژن به طور جدی مطرح شد. شخصیت کلئا به دکتر استرنج هشدار داد که اقدامات او باعث ایجاد برخورد میان جهان ها شده است.این فیلم در واقع نشان داد که سفر میان دنیاهای موازی تنها یک ماجراجویی هیجان انگیز نیست، بلکه می تواند به نابودی کامل واقعیت های مختلف منجر شود؛ موضوعی که احتمالاً در دومزدی به اوج خود خواهد رسید.

اگرچه برنامه های اولیه مارول برای شخصیت کانگ تغییر کرد، اما نقش او در گسترش آشفتگی چندجهانی همچنان قابل چشم پوشی نیست. نسخه های مختلف این شخصیت در نقاط گوناگون جهان های موازی حضور داشتند و رقابت میان آن ها عملاً ساختار چندجهانی را بی ثبات تر کرد.حتی اگر کانگ دیگر شخصیت محوری داستان نباشد، پیامدهای اقدامات او همچنان می تواند بر آینده روایت سایه بیندازد.

فیلم Deadpool & Wolverine نیز قوانین چندجهانی را بیش از گذشته گسترش داد. جابه جایی میان دنیاهای مختلف، حضور شخصیت های متعلق به مجموعه های سینمایی متفاوت و دخالت مستقیم TVA، همگی نشان دادند که مرز میان جهان ها دیگر استحکام گذشته را ندارد.این فیلم شاید بیش از آنکه صرفاً اثری سرگرم کننده باشد، مقدمه ای برای بحرانی باشد که مارول قصد دارد در آثار آینده خود روایت کند.

مجموعه این اتفاقات تصویری روشن از مسیر تازه مارول ترسیم می کند. اگر فرضیه های مطرح شده درست باشند، بحران اصلی Avengers: Doomsday حاصل یک اشتباه واحد نخواهد بود، بلکه نتیجه سال ها دخالت در زمان، سفر میان جهان های موازی و شکستن قوانینی است که خود قهرمانان مارول بارها از آن عبور کرده اند.

همین موضوع می تواند دومزدی را به یکی از مهم ترین فیلم های تاریخ MCU تبدیل کند؛ فیلمی که نه تنها سرنوشت شخصیت های محبوب، بلکه آینده کل جهان سینمایی مارول را تعیین خواهد کرد. در چنین شرایطی، نبرد اصلی دیگر صرفاً میان قهرمانان و یک ابرشرور نخواهد بود، بلکه تلاشی برای جلوگیری از فروپاشی تمام واقعیت هایی است که طی نزدیک به دو دهه گذشته روی پرده سینما شکل گرفته اند.