به نقل از اطلاعات آنلاین، این بخش که همواره مهد نوآوری و کشف استعدادهای نوظهور بوده، امسال میزبان 13 فیلم کوتاه در بخش مسابقه و 2 فیلم در بخش خارج از رقابت است که از میان 2500 اثر ارسالی انتخاب شده اند. از انیمیشن های شاعرانه تا مستندهای تکان دهنده، این مجموعه تصویری از تنوع فرهنگی و نبوغ سینمایی جهان در سال 2026 است که در روزهای 10 و 11 سپتامبر به نمایش در می آیند.

از نکات مهم این دوره حضور اثری از امیر هوشنگ معین، هنرمند ایرانی در این فهرست است. معین متولد سال 1364 در شهر اصفهان، دانش آموخته کارشناسی ارشد رشته کارگردانی انیمیشن از دانشگاه هنر تهران است. او به عنوان کارگردان انیمیشن و طراح هنری، سابقه فعالیت در پروژه های مختلف از جمله مجموعه های تلویزیونی و فیلم های کوتاه را در کارنامه دارد و از سال 2011 نیز به عضویت انجمن بین المللی فیلم انیمیشن (آسیفا) درآمده و در جشنواره بین المللی توانسته جایگاه شایسته ای برای خود فراهم کند.

فرشته آبیANGELO AZZURRO : این اثر ایتالیایی به کارگردانی توماسو آکوارونه، با روایتی متمرکز بر شخصیت ها، به بررسی لایه های پنهان روابط انسانی می پردازد و تماشاگر را در فضایی که ترکیبی از واقعیت و تعلیق است، غرق می کند.

مسیر آزمایشTESZTPÁLYA (TEST TRACK) : لیدیا کورنت در این اثر کنجکاوانه، پیوندی مستندگونه میان زندگی روزمره و مفاهیم انتزاعی ایجاد کرده است؛ استفاده از اعضای یک خانواده واقعی در مقابل دوربین، به این فیلم مجارستانی-بریتانیایی-آمریکایی حسی از صمیمیت خالص بخشیده است.

مادرِ شب پرهMOTHMAMA : جسیکا دی کوستا در این فیلم کوتاه استرالیایی، با نگاهی دقیق و جزیی نگر به روابط عاطفی و تنهایی های انسانی نگریسته و با بازی های درخشان بازیگرانش، داستانی ساده اما عمیق را روایت می کند.

دژUNA FORTALEZA (A FORTRESS) : این درام شیلیایی به کارگردانی آلبا گاویراگی، به مفهوم قلعه یا همان پناهگاه های امن روانی می پردازد و در یک اتمسفر تنش زا، تلاش می کند مرزهای میان آزادی و محصور بودن را به تصویر بکشد.

قدرت هاLOS PODERES : فیلم کلمبیایی-فرانسوی سلیم یایر، با تمرکز بر قدرت های درونی و تقابل های فردی، نگاهی نو به سینمای آمریکای لاتین دارد و با بیانی بصری خاص، مخاطب را به سفری در اعماق شخصیت های اصلی اش می برد.

سرِ یک شترHEAD OF A CAMEL : در این انیمیشن 4 دقیقه ای آمریکایی، شانون لی با زبانی نمادین و خلاقانه به سراغ داستانی رفته که در عین کوتاهی، مفاهیم بزرگی از هویت و هستی را در دنیای پویانمایی به تصویر می کشد.

اقلیم مارمولک سوگوارTROPIC OF THE MOURNING GECKO: این اثر چندملیتی (یونان، فرانسه، هلند) به کارگردانی استاوروس مارکولاکیس، سفری سوررئال و در عین حال ملموس به دنیای سوگ است که با بازی های چندلایه، مخاطب را در هزارتوی عواطف شخصیت ها رها می کند.

سنگ، کاغذ، قیچیSASSO, CARTA, FORBICI (ROCK, PAPER, SCISSORS) : ویرجینیا موری در این همکاری ایتالیایی-فرانسوی، با استفاده از زبان انیمیشن، بازیِ کلاسیک سنگ، کاغذ، قیچی را به استعاره ای برای تصمیم گیری های سرنوشت ساز و تناقضات زندگی تبدیل کرده است.

آبی (DISTANT BLUE) : امیر هوشنگ معین در این اثر انیمیشنی فرانسوی، با بهره گیری از پالت رنگی آبی و فضاسازی های انتزاعی، مخاطب را به سفری در دوردست های خیال می برد که در آن سکوت و تصویر جایگزین دیالوگ می شوند.

دریاچه مصنوعیMAN MADE LAKE : آنی نینگ در این فیلم مشترک آمریکا و چین، به بررسی تعاملات انسانی در بستری از تغییرات محیطی پرداخته و روایتی ظریف از پیوندهای خانوادگی در جهانی در حال دگرگونی ارائه می دهد.

چند لحظه خوشبختیQUELQUES INSTANTS DE BONHEUR (A FEW MOMENTS OF HAPPINESS) : این مستند فرانسوی-بریتانیایی به کارگردانی شادن صافی الدین تازی، تلاشی برای ثبت لحظات گذرای خوشبختی است که با نگاهی انسان گرایانه، مخاطب را به تأمل در معنای واقعی شادی در دنیای پرهیاهوی امروز دعوت می کند.

سکوتТИША (SILENCE) : پاولو شپگون در این درام اوکراینی، با دست مایه قرار دادن سکوت به عنوان یک عنصر روایی، تنش ها و ناگفته های میان دو شخصیت را به گونه ای به تصویر کشیده که هر سکانس آن حامل بار معنایی سنگینی است.

هواپیمای کاغذیPAPER PLANE : سیرشا رونان در مقام کارگردان، در این اثر بریتانیایی-ایرلندی، قصه ای انسانی و ملموس از فقدان و امید را روایت می کند که با بازی های طبیعی و کارگردانی حساب شده، یکی از آثار قابل توجه این دوره محسوب می شود.

خارج از رقابت

حسِ زمینIL SENSO DELLA TERRA (THE SENSE OF EARTH) : آلساندرو اینگاریا و سیمونه ماسی در این اثر ایتالیایی، با نگاهی شاعرانه به مفهوم زمین و ارتباط دیرینه انسان با خاک، تجربه ای بصری متفاوت را در خارج از بخش رقابتی جشنواره به نمایش می گذارند.

آواهایی از خانهSOUNDS FROM HOME : نیتن سیلور در این مستند فرانسوی-آمریکایی، به بازتعریف مفهوم خانه از طریق صدا و روایت های پراکنده پرداخته و سفری شنیداری را برای مخاطبان جشنواره ونیز طراحی کرده است.