یک طرح جدید پهپادی با پروانه های تاشو، برنده رقابت برنامه ای آزمایشی از سوی سازمان دارپا شد.

شرکت بل تکسترون اعلام کرد که طرح پهپادی اش توانست در برابر طرح رقیبِ شرکت آئورا فلایت ساینسز (از زیرمجموعه های بویینگ) برای پروژه SPRINT (تکنولوژی های سرعت بالا و مستقل از باند) سازمان دارپا پیروز شود. این پهپاد قرار است قابلیت های خود را برای عملیات نیروهای ویژه به نمایش بگذارد و همچنین ویژگی هایی را ارائه کند که نیروی هوایی آمریکا برای مدل استقرار چابک رزمی خود به دنبال آن است.

این انتخاب، آغاز فاز دوم برنامه است که شامل تکمیل طراحی، ساخت، آزمون های زمینی و دریافت مجوزهای لازم است. البته دارپا هنوز به این پهپاد شماره رسمی X اختصاص نداده است.

آزمایش های پروازی ممکن است از سال 2027 یا 2028 آغاز شود. درخواست بودجه دارپا برای سال مالی 2026 شامل بیش از 55 میلیون دلار برای پروژه SPRINT است.

هدف این برنامه، ساخت پهپادی آزمایشی (X-plane) است که بتواند با سرعت 400 تا 450 نات در ارتفاعات مناسب پرواز کند و توانایی پرواز و فرود در محیط های دشوار و بدون باند را داشته باشد.

فاز 1A پروژه SPRINT اواخر سال 2023 با حضور چند شرکت از جمله نورثروپ گرومن و پایاسکی ایرکرفت آغاز شد. در ماه مه 2024، طرح های شرکت های آئورا و بل به مرحله 1B راه یافتند و در آن زمان، نخستین پرواز طی 36 ماه آینده پیش بینی شد. اگرچه دارپا در ابتدا احتمال ادامه همکاری با دو شرکت را مطرح کرده بود، در نهایت فقط طرح شرکت بل را برای فاز دوم انتخاب کرد.

شرکت بل اعلام کرد: در فاز 1A و 1B، طراحی مفهومی و اولیه برای پهپاد X پروژه SPRINT انجام شد. فاز دوم شامل طراحی جزیی و ساخت است که در نهایت به آزمون پروازی در فاز سوم ختم می شود.

بل اعلام کرد که در پایگاه نیروی هوایی هولومن، تمام مراحل کارکرد روتور از جمله چرخش، غیرفعالسازی، تا شدن و گذار به پیشرانه جت را به طور کامل به نمایش گذاشته است. آزمایش های کاهش ریسک شامل تست در تونل باد در مؤسسه تحقیقات هوانوردی دانشگاه ایالتی ویچیتا، کانزاس نیز انجام شده است.

سرتیپ ژنرال جوزف کانکل، مدیر طراحی نیرو، یکپارچه سازی و شبیه سازی در بخش آینده پژوهی نیروی هوایی، در رویدادی از مؤسسه میچل در ماه می گفت که این نهاد به طور جدی در حال بررسی پهپادهایی است که به باند نیاز ندارند تا مدل استقرار چابک رزمی را پشتیبانی کنند.

در این مدل، نیروها در پایگاه های متعدد و مکان های دورافتاده پراکنده می شوند تا آسیب پذیری آن ها در برابر موشک های نقطه زن کاهش یابد.

او گفت: هرچند بخشی از ناوگان همچنان نیازمند باند خواهد بود، اما داشتن پرنده هایی که بتوانند عمودپرواز باشند، نکته ای است که باید در آینده برنامه CCA (هواگردهای رزمی مشارکتی) مورد توجه قرار گیرد.

کانکل افزود: چیزی در مورد کاهش طول باند مورد نیاز وجود دارد. باید بفهمیم این مسئله چه الزاماتی دارد، چون وقتی عمودپرواز انجام می دهید، معمولاً بار یا برد کاهش می یابد. پس باید تعادل مناسبی پیدا کنیم.

منابع صنعتی می گویند انتظار می رود نیروی هوایی پهپادهای عمودپرواز بدون سرنشین را برای پشتیبانی لجستیکی از مکان های عملیاتی ACE و همچنین دفاع از پایگاه ها و مأموریت های دیگر دنبال کند، هرچند برنامه SPRINT ارتباط رسمی با نیروی هوایی ندارد.

بل همچنین در حال توسعه هواگرد تهاجمی نسل جدید V-280/MV-75 Valor برای ارتش آمریکا است؛ یک تیلت روتور که قرار است جایگزین سری UH-60 بلک هاوک در برنامه هواگرد تهاجمی بلندبرد آینده شود.

این شرکت همچنین چشم به برنامه پرواز عمودپرواز آینده نیروی دریایی دارد و باور دارد که مدل Valor دریایی شده در کنار پهپادهای V-247 که توان حمل بار 1000 پوندی با سرعت بیش از 300 نات را دارند، گزینه مناسبی خواهد بود.

بل در بیانیه ای گفت: سابقه ای غنی در شکستن مرزها و توسعه فناوری پرواز عمودپرواز پرسرعت دارد و همچنان بر اساس میراث پروژه هایی چون X-14، X-22، XV-3 و XV-15 برای ناسا، ارتش و نیروی هوایی آمریکا، پیش می رود.

راب مک هنری، معاون مدیر دارپا، در رویدادی از مؤسسه میچل گفت: دارپا برای توسعه فناوری های برهم زننده پیشتاز است، نه تولید مستقیم سامانه های قابل بهره برداری.

او افزود: ما در دارپا همواره در حال بازنگری پورتفوی خود هستیم. این طور نیست که هر برنامه ای که آغاز شد، حتماً تا پایان پیش برود. همیشه در حال ارزیابی هستیم تا بیشترین سرمایه گذاری تحول آفرین را با منابع محدود انجام دهیم.

سخنگوی شرکت آئورا نیز گفت: به پیشرفت هایی که در پروژه SPRINT داشتیم افتخار می کنیم. او افزود: ما یک پهپاد با طراحی فن داخلی بال با نیروی بالابر بالا و مقاومت کم طراحی کردیم که ترکیبی انقلابی از سرعت بالا و استقلال از باند را ممکن می سازد. آزمایش های انجام شده در فاز اول، قابلیت اجرایی این طراحی و ارزیابی های تحلیلی عملکرد را تایید کرد.

او تأکید کرد: فرصت های دقیق برای این نوع هواگرد هنوز در حال شکل گیری است، اما باور داریم که فناوری فن در بال، کاربردهای گسترده ای در سکوهای عمودپرواز پرسرعت آینده خواهد داشت و بی صبرانه منتظر مراحل بعدی هستیم.