به نقل از جماران نوع پیشرفته ای از بمب های گرافیتی غیرکشنده، که از طریق شبیه سازی ای که توسط تلویزیون مرکزی چین در ژوئن 2025 پخش شد، فاش شد. این بمبها با اختلال در شبکه های برق از طریق رشته های کربنی دقیقی که مدارهای کوتاه الکتریکی ایجاد می کنند، عمل می کند و زیرساخت های حیاتی را در مساحتی بیش از 10 هزار متر مربع بدون تخریب فیزیکی فلج می کند.

این رشته ها منجر به ایجاد مدارهای کوتاه الکتریکی در شبکه های برق می شود، که باعث اختلال فوری و فراگیر در زیرساخت های الکتریکی در منطقه هدف می شود.

بر اساس شبیه سازی، تأثیر این نوع مهمات به مساحتی بیش از 10 هزار متر مربع (حدود 2.5 هکتار) می رسد، که نشان می دهد این سلاح نسل جدیدی از بمب های گرافیتی است، که دسته ای از سلاح های غیرکشنده هستند که برای مختل کردن سیستم های انرژی و ارتباطات بدون تخریب فیزیکی مستقیم طراحی شده اند.

ایالات متحده اولین کشوری بود که از "بمب های گرافیتی" در جنگ های خود در عراق و صربستان استفاده کرد، زیرا مهمات فرعی از نوع "بلو-114/بی" موفق شد تا 85 درصد از ظرفیت شبکه های برق را در مراحل اولیه آن جنگ ها مختل کند.

در چین، ایده طراحی سلاح به "شرکت علوم و فناوری فضایی چین" نسبت داده شد، که یک مؤسسه دولتی است که در سال 1999 تأسیس شد و مسئول توسعه تحقیقات، طراحی و ساخت سیستم های فضایی در چین است.

این افشاگری گمانه زنی های گسترده ای را برانگیخت، به ویژه در سایه عدم وجود اطلاعات رسمی در مورد میزان توسعه سلاح یا ورود آن به خدمت فعال در ارتش چین، در حالی که ناظران ظهور آن را به تنش ها پیرامون تنگه تایوان مرتبط می دانند.

مشخصات سلاح

برد: برد موشک بین 80 تا 290 کیلومتر است.

سر جنگی: حاوی 490 کیلوگرم الیاف کربن رسانای برق است.

بار: 90 پرتابه فرعی که در هوا پخش می شوند.

حجم تأثیر: رشته های کربنی مساحتی بالغ بر 10 هزار متر مربع از زیرساخت های الکتریکی را پوشش می دهند.

سازوکار فعالیت

بمب های گرافیت یا همان بمب های خاموشی بر اصل حمله الکترومغناطیسی محدود و از کار انداختن غیر تخریبی تکیه دارند، زیرا زیرساخت های انرژی را بدون استفاده از انفجارهای سنتی هدف قرار می دهند که خسارت مادی مستقیمی وارد می کنند.

به گزارش رسانه های چینی، موشکی به نام "مدافع 600" از سکوی زمینی یا دریایی پرتاب می شود و پس از رسیدن به منطقه مورد نظر، 90 پرتابه فرعی را شلیک می کند که به طور گسترده بر فراز اهداف مشخص شده پخش می شوند.

هر پرتابه فرعی طوری طراحی شده است که هنگام برخورد با زمین یا اجسام سخت کمانه کند و سپس در ارتفاع پایین در هوا منفجر شود و صدها رشته کربن ریز فرآوری شده شیمیایی، معروف به "الیاف گرافیت" رسانای برق را آزاد کند.

پس از آن، این رشته ها بر روی سیم ها، ترانسفورماتورهای فشار قوی و اجزای حساس در تاسیسات انرژی ولتاژ بالا می افتند و با اتصال سیم ها یا اجزایی که نباید به هم متصل شوند، باعث بسته شدن مدارهای الکتریکی می شوند، که باعث ایجاد اتصال کوتاه می شود و منجر به خرابی های ناگهانی یا قطع کامل برق می شود.

تخمین زده می شود که تأثیر این پرتابه ها مساحتی بیش از 10 هزار متر مربع را پوشش می دهد که برای از کار انداختن کل تاسیسات نظامی یا غیرنظامی بدون نیاز به تخریب فیزیکی زیرساخت ها کافی است.