به نقل از فرادیدباستان شناسان در حال کار در منطقه قبّه الهو در اسوان، گروه تازه ای از مقبره های صخره ای را کشف کرده اند که به دوره ی پادشاهی کهن، حدود 2686 تا 2181 پیش از میلاد تعلق دارند. یک هیئت مصری این مقبره ها را در جریان فصل کنونی کاوش در کرانه ی باختری رود نیل شناسایی کرد.

این گروه پژوهشی شبکه ای از چاه های تدفینی و اتاقک هایی را که در دل صخره تراشیده شده بودند، کشف و بررسی کرد. معماری این مجموعه گواه منشأ آن در دوره ی پادشاهی کهن است، با این حال داستان این محوطه همان جا پایان نیافت. شواهد به دست آمده از لایه های درون چاه ها نشان می دهد این مکان در دوره ی نخست میانی و بار دیگر در پادشاهی میانه دوباره استفاده شده است. تغییر در سنگ های مسدودکننده، انباشت های تدفینی و نحوه ی چیدمان اشیاء این مراحل بعدی را روشن می کند.

باستان شناسان درون دو اتاقک، حدود 160 ظرف سفالی کشف کردند. بیشتر این ظروف به دوره ی پادشاهی کهن تعلق دارند و بسیاری از آن ها سالم به دست آمده اند. چندین خمره هنوز دارای نوشته هایی به خط هیراتیک هستند؛ خطی تندنویس که برای امور اداری و نگارش های روزمره به کار می رفت. این نشانه ها ممکن است حاوی اطلاعاتی درباره محتویات یا مالکیت باشند. بررسی های اولیه نشان داده که این ظروف در گذشته حاوی مایعات و غلات بوده اند. چنین موادی بخشی از لوازم تدفینی محسوب می شدند که همراه مردگان قرار دفن می شدند تا آنان را در زندگی پس از مرگ تأمین کنند.

وضعیت حفاظتی و تعداد این ظروف چشمگیر است. گروه هایی از خمره ها طوری چیده شده بودند که بیانگر انبار برنامه ریزی شده است، نه دورریزی تصادفی. برای پژوهشگران، این نکته شواهد مستقیمی فراهم می کند از اینکه بیش از چهار هزار سال پیش در جنوب مصر، خوراک و نوشیدنی چگونه برای تدفین آماده و برچسب گذاری می شده است.

هیئت کاوش در حیاط بیرونی، اشیایی از دوره ای متأخرتر یافت. این یافته ها شامل آینه هایی از آلیاژ مس، ظرف های سرمه از سنگ مرمر مصری (آلاباستر)، گردنبندهای مهره ای با اشکال و رنگ های گوناگون و چندین تعویذ می شود. باستان شناسان برپایه ی سبک و جنس این اشیاء، آن ها را متعلق به دوره ی پادشاهی میانه، حدود 2055 تا 1650 پیش از میلاد می دانند. حضور این اشیا تأیید می کند قرن ها پس از نخستین تدفین ها، مردم دوباره به همین مجموعه ی مقابر بازگشته اند.

قبّه الهو از دیرباز به عنوان گورستانی اصلی برای اسوان شناخته می شود. این تپه مشرف به نخستین آبشار نیل است و مقبره های فرمانداران و مقاماتی را در خود جای داده که مرز جنوبی مصر را اداره می کردند. تدفین ها در این محوطه از اوایل پادشاهی کهن تا دوره ی یونانی رومی را در بر می گیرد. مقبره های تازه کشف شده لایه ی دیگری به این توالی طولانی می افزایند.

این گروه اکنون در حال مستندسازی دقیق معماری، کتیبه های سفالی و یافته های کوچک است. همچنین کاوش های بیشتری در نواحی مجاور برنامه ریزی شده است. ادامه ی فعالیت ها در قبّه الهوا با هدف روشن تر کردن نحوه ی استفاده ی مجدد نسل های مختلف از مقبره های پیشین و نیز بررسی تغییراتِ آیین های تدفینی در گذر زمان در جنوب مصر انجام می شود.