به نقل از همشهری آنلاین، پرخوری احساسی در عین حال پایه های زیستی نیز دارد و می تواند بوسیله الگوهای طولانی مدت تداوم یابد. علاوه بر این، اگر این نوع پرخوری کنترل نشود، می تواند منجر به عواقب جدی برای سلامتی شود.

غدد فوق کلیوی ما به طور طبیعی در پاسخ به استرس هورمون کورتیزول بیشتری تولید می کنند، اما میزان بالای مداوم این هورمون می تواند اشتهای ما را افزایش دهد. کورتیزول باعث می شود بدن شما قند بیشتری بخواهد، زیرا مغز ما برای تولید انرژی منحصرا از قند استفاده می کند.

همچنین ممکن است موقعیت های استرس زای خاصی مانند ضرب الاجل های کاری را با خوردن میان وعده یا ارضای هوس ها مرتبط کنیم. یا شاید والدین خود را تماشا کرده ایم که وقتی مضطرب بودند، مرتباً به غذا خوردن روی می آورده اند. آنچه در دیگران مشاهده کرده اید، ممکن است در ایجاد عادات مقابله ای شما نقش داشته باشد.

- وقتی از نظر جسمی گرسنه نیستید، به دنبال غذا خوردن می روید.

- از روی بی حوصلگی غذا می خورید

- بعد از غذا خوردن احساس گناه یا عدم کنترل دارید.

- بلافاصله پس از یک مشاجره، کار استرس زا یا روز سخت به غذا روی می آورید.

- ناخواسته وزن اضافه کرده اید، حتی بدون تغییر میزان فعالیت جسمی.

- به طور مداوم از غذا به عنوان پاداش استفاده می کنید.

- میان وعده های بی فکر: شما در حالی که حواستان پرت است غذا می خورید - به عنوان مثال، وقتی با تلفن خود کار می کنید یا تلویزیون تماشا می کنید.

- چریدن: یک لقمه اینجا، یک لقمه آنجا - این نوع غذا خوردن ناشی از استرس، نامحسوس تر است و در لقمه های کوچکی که در طول روز بدون توجه زیاد گرفته می شوند، پنهان شده است.-

- میل شبانه: تقریباً همه ما بعد از یک روز استرس زا، اواخر شب به تنقلات روی آورده ایم.

- دوره های پرخوری: وقتی احساسات به اوج خود می رسند، به سرعت مقادیر زیادی غذا مصرف می کنید.

- حذف وعده های غذایی: به طور متناقضی، استرس می تواند گرسنگی را از بین ببرد و شما ممکن است وعده های غذایی را حذف کنید. برخی از افراد آنقدر استرس دارند که تمام روز غذا نمی خورند - این یکی از راه های واکنش بدن است. اما می تواند به یک چرخه معیوب تبدیل شود که در آن استرس منجر به غذا نخوردن و سپس پرخوری در مراحل بعدی می شود.

جای تعجب نیست که روی آوردن منظم به غذا به عنوان یک مکانیسم مقابله می تواند منجر به افزایش وزن شود - نتیجه ای که نه تنها ممکن است دلسردکننده به نظر برسد، بلکه باعث تشدید بیماری های مرتبط با وزن نیز می شود.

علاوه بر این، استرس مزمن خود سلامت ما را به خطر می اندازد. این استرس با اضطراب، افسردگی، فشار خون بالا، بیماری های قلبی عروقی و سایر مشکلات جدی مرتبط است.

برای کاهش استرس بدون روی آوردن به غذا به این توصیه ها عمل کنید: