تحولات اداری در باشگاه پرسپولیس همواره زیر ذره‌بین افکار عمومی و رسانه‌ها قرار داشته است؛ باشگاهی که به‌واسطه جایگاه تاریخی، تعداد هواداران و حساسیت‌های اجتماعی، هر تغییر کوچک در آن می‌تواند به موجی از واکنش‌ها منجر شود. در تازه‌ترین اقدام، مدیریت باشگاه در مسیر آنچه اصلاح ساختار اداری عنوان شده، چند حکم جدید صادر کرده است؛ احکامی که یکی از آن‌ها بیش از سایرین نگاه‌ها را به خود جلب کرده و زمینه‌ساز پرسش‌های جدی شده است.

بر اساس این احکام، پیمان حدادی مدیرعامل باشگاه پرسپولیس، فردی به نام محسن زارع را به‌عنوان مسئول ارتباطات و امور بازیکنان و کادر فنی خارجی منصوب کرده است؛ عنوانی که پیش از این در ساختار رسمی باشگاه سابقه نداشته و همین موضوع، نخستین نشانه از ابهام در تعریف و ضرورت چنین پستی محسوب می‌شود.

مدیریت جدید پرسپولیس اعلام کرده که هدف از این انتصابات، سامان‌دهی امور اداری و بهبود ارتباطات داخلی و خارجی باشگاه است. در نگاه نخست، اصلاح ساختار و ایجاد هماهنگی میان بخش‌های مختلف، امری قابل دفاع و حتی ضروری به نظر می‌رسد؛ به‌ویژه در باشگاهی که سال‌ها با مشکلات اداری، مالی و ارتباطی دست‌وپنجه نرم کرده است.

با این حال، پرسش اصلی اینجاست که آیا ایجاد پستی جدید با عنوان مسئول ارتباطات و امور بازیکنان و کادر فنی خارجی، بدون ارائه توضیح روشن درباره شرح وظایف، در راستای همین اصلاحات تعریف می‌شود یا صرفاً به افزایش عناوین سازمانی منجر خواهد شد. حساسیت ماجرا زمانی بیشتر می‌شود که سابقه حرفه‌ای فرد منصوب‌شده مورد توجه قرار می‌گیرد.

طبق اطلاعات موجود، محسن زارع شغلی خارج از فضای مدیریتی ورزش حرفه‌ای دارد و به‌عنوان موبایل‌فروش در تهران شناخته می‌شود. بدیهی است که هیچ شغلی ذاتاً محل ایراد نیست و موبایل‌فروشی نیز مانند هر حرفه دیگری محترم است، اما موضوع انتقادها نه به شغل شخصی افراد، بلکه به تناسب جایگاه سازمانی با سابقه و تخصص مرتبط بازمی‌گردد.

انتصاب فردی با چنین پیشینه‌ای به پستی که مستقیماً با بازیکنان و کادر فنی خارجی پرسپولیس در ارتباط است، پرسشی جدی درباره معیارهای انتخاب و فرآیند صدور احکام مدیریتی ایجاد کرده است. در شرایطی که باشگاه‌های حرفه‌ای برای ارتباط با بازیکنان خارجی از مدیران بین‌الملل، مترجمان حرفه‌ای و مدیران دارای سابقه دیپلماتیک یا ورزشی استفاده می‌کنند، تعریف چنین پستی بدون شفاف‌سازی، ابهام‌آمیز جلوه می‌کند.

پرسپولیس طی سال‌های اخیر همواره از حضور بازیکنان و مربیان خارجی بهره برده و همین مسئله، نیاز به ساختار منسجم ارتباطی را دوچندان کرده است. امور مربوط به قراردادها، اسکان، ارتباطات روزمره، حل مشکلات اداری و هماهنگی‌های حرفه‌ای، معمولاً در حوزه فعالیت واحدهای مشخص و متخصص تعریف می‌شود.

در این میان، مشخص نیست مسئول ارتباطات و امور بازیکنان و کادر فنی خارجی دقیقاً چه وظایفی را بر عهده دارد و این وظایف چه تفاوتی با مسئولیت‌های پیشین واحدهای باشگاه دارد. نبود توضیح رسمی درباره این شرح وظایف، زمینه‌ساز تفسیرهای مختلف و طرح پرسش‌هایی شده که پاسخ آن‌ها می‌تواند بسیاری از ابهامات را برطرف کند.

نکته قابل توجه آن است که حضور محسن زارع در اطراف تیم پرسپولیس موضوع تازه‌ای نیست. بنا بر شواهد، او طی چند سال گذشته بارها در کنار تیم دیده شده و حتی شب قبل از مسابقات در هتل محل اقامت پرسپولیس حضور داشته است. این رفت‌وآمدها و معاشرت با اعضای تیم، پیش از آنکه به صدور حکم رسمی منجر شود، توجه برخی ناظران را جلب کرده بود.

گزارش‌ها حاکی از آن است که این فرد از طریق ارتباط با یکی از مدیران سابق باشگاه، به ساختمان پرسپولیس راه یافته و حتی با جام‌های قهرمانی باشگاه عکس‌هایی ثبت کرده است. چنین تصاویری، اگرچه به‌تنهایی تخلف محسوب نمی‌شوند، اما در کنار انتصاب رسمی، این پرسش را مطرح می‌کنند که مرز میان ارتباط غیررسمی و جایگاه سازمانی در باشگاه تا چه اندازه شفاف و تعریف‌شده است.

پرسپولیس صرفاً یک تیم فوتبال نیست؛ این باشگاه برای میلیون‌ها هوادار، نماد هویت ورزشی و اجتماعی است. از همین رو، هر تصمیم مدیریتی در آن، فراتر از یک حکم اداری ساده تلقی می‌شود. انتصاب‌هایی که بدون توضیح کافی انجام می‌شود، می‌تواند این تصور را ایجاد کند که معیارهای حرفه‌ای جای خود را به روابط غیرشفاف داده‌اند.

پرسش مطرح‌شده از سوی منتقدان این است که آیا شأن باشگاه پرسپولیس تا این حد کاهش یافته که پست‌های مدیریتی بدون پیشینه مشخص و بدون توضیح روشن تعریف شوند. این پرسش نه از سر تخریب، بلکه از منظر مطالبه شفافیت و پاسخگویی مطرح می‌شود؛ مطالبه‌ای که در فضای حرفه‌ای فوتبال جهان امری بدیهی است.

یکی دیگر از ابعاد این ماجرا، رفت‌وآمد بازیکنان و مربیان پرسپولیس طی سال‌های اخیر به مغازه موبایل‌فروشی محسن زارع است. گزارش‌ها نشان می‌دهد اعضای تیم بارها به این مغازه مراجعه کرده و وسایل مختلفی دریافت کرده‌اند. با این حال، مشخص نیست این وسایل با پرداخت هزینه تهیه شده یا به‌صورت هدیه در اختیار آن‌ها قرار گرفته است.

همین ابهام، اهمیت شفاف‌سازی را دوچندان می‌کند. در فوتبال حرفه‌ای، هرگونه ارتباط مالی یا غیرمالی میان بازیکنان و افراد مرتبط با باشگاه، نیازمند شفافیت کامل است تا از شکل‌گیری شائبه‌ها جلوگیری شود. سکوت در برابر چنین پرسش‌هایی، تنها به گسترش حاشیه‌ها دامن می‌زند.

در نهایت، مسئولیت روشن‌کردن ابعاد این انتصاب بر عهده مدیران باشگاه پرسپولیس است. توضیح درباره چرایی تعریف پست مسئول ارتباطات و امور بازیکنان و کادر فنی خارجی، شرح دقیق وظایف آن و معیارهای انتخاب فرد منصوب‌شده، می‌تواند بخش بزرگی از ابهامات را برطرف کند.

مدیریت باشگاه اگر هدفش اصلاح ساختار اداری است، ناگزیر باید این اصلاحات را با شفافیت، پاسخگویی و اقناع افکار عمومی همراه کند. پرسپولیس بیش از هر زمان دیگری نیازمند اعتماد هواداران است و این اعتماد، تنها در سایه تصمیم‌های روشن و قابل دفاع به دست می‌آید.

انتصاب محسن زارع به‌عنوان مسئول ارتباطات و امور بازیکنان و کادر فنی خارجی در باشگاه پرسپولیس، نمونه‌ای از تصمیم‌هایی است که بدون توضیح کافی، به پرسش‌ها و حاشیه‌های گسترده منجر می‌شود. پیشینه شغلی متفاوت فرد منصوب‌شده، سابقه حضور غیررسمی او در کنار تیم و ابهام در تعریف پست جدید، همگی ضرورت شفاف‌سازی از سوی مدیران باشگاه را برجسته می‌کند. پرسپولیس به‌عنوان یکی از بزرگ‌ترین باشگاه‌های ایران، نیازمند ساختاری حرفه‌ای و تصمیم‌هایی است که نه‌تنها از منظر اداری، بلکه از دید افکار عمومی نیز قابل دفاع باشد.