بازار جهانی نفت هفته‌ای پرتنش اما کم‌نوسان را پشت سر گذاشت؛ هفته‌ای که در آن دیپلماسی هسته‌ای، سیاست تولید اوپک‌پلاس و رفتار محتاطانه معامله‌گران، هم‌زمان بر روند قیمت‌ها اثر گذاشت. هرچند قیمت نفت در معاملات روز جمعه اندکی افزایش یافت، اما در مجموع نشانه‌ها حاکی از آن است که بازار در آستانه ثبت یک افت هفتگی قرار دارد؛ افتی که بخشی از رشدهای هفته قبل را خنثی کرده و فضای «انتظار و مشاهده» را بر معاملات حاکم ساخته است.

در معاملات روز جمعه، قیمت هر بشکه نفت برنت دریای شمال با افزایش ۸ سنتی معادل ۰.۱۱ درصد به ۷۰ دلار و ۸۳ سنت رسید. هم‌زمان نفت وست تگزاس اینترمدیت آمریکا نیز با رشد ۱۳ سنتی معادل ۰.۲۰ درصد، در سطح ۶۵ دلار و ۳۴ سنت معامله شد. این افزایش‌های محدود اگرچه مانع از افت شدیدتر قیمت‌ها شد، اما نتوانست مسیر کلی بازار را تغییر دهد.

در مقیاس هفتگی، نفت برنت در آستانه کاهش حدود ۱.۸ درصدی قرار دارد و نفت آمریکا نیز افتی نزدیک به ۲.۲ درصد را تجربه می‌کند. این عملکرد هفتگی نشان می‌دهد بازار نفت پس از جهش‌های هفته گذشته، اکنون وارد فاز اصلاحی شده و سرمایه‌گذاران تمایل دارند پیش از روشن شدن متغیرهای سیاسی و تولیدی، از اتخاذ موقعیت‌های پرریسک خودداری کنند.

یکی از مهم‌ترین عوامل اثرگذار بر قیمت نفت در هفته جاری، تمدید مذاکرات هسته‌ای میان ایران و آمریکا بوده است. دو طرف روز پنج‌شنبه در ژنو گفت‌وگوهای غیرمستقیمی را با هدف کاهش اختلافات طولانی‌مدت هسته‌ای برگزار کردند؛ مذاکراتی که از همان ساعات ابتدایی، بازار نفت را با سیگنال‌های متناقض مواجه ساخت.

در میانه این گفت‌وگوها، انتشار گزارش‌هایی درباره توقف احتمالی مذاکرات به دلیل اصرار آمریکا بر سیاست غنی‌سازی صفر اورانیوم توسط ایران و درخواست تحویل ذخایر اورانیوم ۶۰ درصدی، باعث شد قیمت نفت بیش از یک دلار در هر بشکه افزایش یابد. این واکنش سریع بازار نشان داد که همچنان هرگونه احتمال تشدید تنش میان تهران و واشنگتن، به‌عنوان تهدیدی بالقوه برای عرضه نفت در منطقه حساس خاورمیانه تلقی می‌شود.

با این حال، فضای بازار نفت دوام چندانی در مسیر افزایشی نداشت. پس از آنکه میانجی عمانی اعلام کرد مذاکرات با وجود اختلافات، پیشرفت‌هایی داشته است، قیمت‌ها بار دیگر عقب نشست. سید بدر البوسعیدی، وزیر خارجه عمان، اعلام کرد دو طرف تصمیم دارند گفت‌وگوها را ادامه دهند و نشست‌های فنی در سطح کارشناسی هفته آینده در وین برگزار خواهد شد.

این اظهارات، بخشی از نگرانی‌ها درباره شکست کامل مذاکرات و بازگشت به سناریوهای پرتنش را کاهش داد. از نگاه معامله‌گران، ادامه مسیر دیپلماسی—even با پیشرفت‌های محدود—احتمال بروز درگیری مستقیم یا تشدید تحریم‌های جدید را فعلاً کاهش می‌دهد و همین عامل، فشار روانی بر قیمت نفت را کم کرده است.

تحلیلگران بازار انرژی معتقدند رفتار معامله‌گران در روزهای پایانی هفته بیشتر بر پایه احتیاط شکل گرفته است. ترکیب مذاکرات هسته‌ای حل‌نشده، نشست حساس اوپک‌پلاس و نزدیک شدن به تعطیلات آخر هفته، باعث شده بسیاری از فعالان بازار در وضعیت انتظار و مشاهده قرار بگیرند.

در چنین شرایطی، افزایش‌های جزئی قیمت بیشتر جنبه تکنیکی دارد تا بنیادی. معامله‌گران ترجیح می‌دهند پیش از مشخص شدن نتیجه مذاکرات ایران و آمریکا و تصمیم نهایی اوپک‌پلاس درباره سطح تولید، از باز کردن موقعیت‌های جدید یا افزایش ریسک خودداری کنند.

در کنار تحولات سیاسی، نگاه بازار به نشست روز یکشنبه ائتلاف اوپک‌پلاس دوخته شده است؛ نشستی که می‌تواند مسیر عرضه جهانی نفت در ماه‌های آینده را مشخص کند. بر اساس گزارش منابع آگاه، اوپک و متحدانش احتمالاً در این نشست افزایش تولید حدود ۱۳۷ هزار بشکه در روز برای ماه آوریل را بررسی خواهند کرد.

این در حالی است که اوپک‌پلاس در سه‌ماهه نخست سال جاری، افزایش تولید برنامه‌ریزی‌شده خود را متوقف کرده بود تا از قیمت‌ها در برابر ضعف تقاضا و نااطمینانی‌های اقتصادی حمایت کند. اکنون ازسرگیری تدریجی افزایش تولید، این پیام را به بازار مخابره می‌کند که این ائتلاف نسبت به تعادل عرضه و تقاضا اطمینان بیشتری پیدا کرده است.

صرف احتمال افزایش تولید اوپک‌پلاس، عاملی کاهشی برای قیمت نفت محسوب می‌شود؛ به‌ویژه در شرایطی که رشد تقاضای جهانی همچنان با ابهام همراه است. اقتصاد جهانی با نرخ‌های بهره بالا، تنش‌های ژئوپلیتیکی و نشانه‌هایی از کندی رشد در برخی اقتصادهای بزرگ روبه‌روست و همین موضوع، چشم‌انداز مصرف انرژی را نامطمئن کرده است.

از این منظر، معامله‌گران بیم آن دارند که افزایش عرضه در زمانی انجام شود که تقاضا توان جذب آن را نداشته باشد. همین نگرانی، یکی از دلایل اصلی افت هفتگی قیمت نفت محسوب می‌شود، حتی اگر در کوتاه‌مدت، بازار واکنش‌های هیجانی به اخبار سیاسی نشان دهد.

تحولات هفته جاری بار دیگر نشان داد که بازار نفت بیش از هر زمان دیگری به سیاست گره خورده است. مذاکرات هسته‌ای ایران و آمریکا نه‌تنها بر معادلات امنیتی منطقه اثر می‌گذارد، بلکه مستقیماً در محاسبات عرضه جهانی نفت نقش دارد. هر نشانه‌ای از کاهش تنش، به معنای کاهش ریسک اختلال در عرضه است و هر خبر منفی، می‌تواند به‌سرعت قیمت‌ها را بالا ببرد.

در عین حال، تصمیمات اوپک‌پلاس به‌عنوان بازیگر اصلی مدیریت عرضه، می‌تواند اثر اخبار سیاسی را تقویت یا خنثی کند. اگر افزایش تولید این ائتلاف با تداوم مسیر دیپلماسی همراه شود، احتمالاً بازار با فشار کاهشی بیشتری روبه‌رو خواهد شد.

در مجموع، قیمت نفت در پایان این هفته تحت تأثیر هم‌زمان دیپلماسی هسته‌ای ایران و آمریکا و انتظار برای تصمیم اوپک‌پلاس، در مسیر کاهش هفتگی قرار گرفته است. افزایش جزئی قیمت‌ها در روز جمعه نتوانست نگرانی‌ها درباره افزایش عرضه و کاهش ریسک‌های ژئوپلیتیکی را جبران کند. بازار اکنون در نقطه‌ای حساس ایستاده است؛ نقطه‌ای که در آن نتیجه مذاکرات وین و تصمیم نشست اوپک‌پلاس می‌تواند مسیر قیمت نفت در هفته‌های آینده را مشخص کند. تا آن زمان، به نظر می‌رسد احتیاط، مهم‌ترین راهبرد معامله‌گران در بازار جهانی نفت باقی بماند.