پرسپولیس در فصل گذشته شاهد ظهور چهره‌ای جوان و کم‌حاشیه در خط میانی خود بود؛ علیرضا عنایت‌زاده، هافبک ۲۱ ساله‌ای که در مقطع کوتاه حضور اسماعیل کارتال روی نیمکت سرخپوشان، توانست با نمایش‌های منظم و هوشمندانه توجه کادر فنی و بخشی از هواداران را جلب کند. بسیاری تصور می‌کردند این بازیکن در فصل جدید به یکی از مهره‌های قابل اتکا در میانه میدان پرسپولیس تبدیل شود، اما روند فصل جاری برای او مسیری متفاوت و دور از پیش‌بینی را رقم زد.

عنایت‌زاده در فصل قبل، زمانی که پرسپولیس با چالش‌های تاکتیکی و تغییرات مدیریتی روبه‌رو بود، توانست در ترکیب تیم جای خود را باز کند. بازی ساده، دوندگی بالا و توانایی در حفظ توپ از جمله ویژگی‌هایی بود که او را به‌عنوان یک گزینه مطمئن برای خط هافبک مطرح کرد. حضور او در ترکیب سرخپوشان نشانه‌ای از اعتماد به نسل جوان و برنامه‌ریزی برای آینده تلقی می‌شد؛ آینده‌ای که بسیاری آن را روشن می‌دیدند.

با شروع فصل جدید، شرایط برای علیرضا عنایت‌زاده تغییر کرد. در دوره حضور وحید هاشمیان روی نیمکت و پس از آن با هدایت اوسمار، این هافبک جوان کمتر مورد توجه قرار گرفت. آمارها نشان می‌دهد او در مجموع تنها ۵۷ دقیقه فرصت حضور در زمین را به‌دست آورده است؛ آماری که برای بازیکنی با سابقه درخشش فصل قبل، ناامیدکننده به نظر می‌رسد. این کاهش نقش، پرسش‌هایی درباره جایگاه او در برنامه‌های فنی کادر جدید ایجاد کرد.

یکی از دلایل کم‌رنگ شدن نقش عنایت‌زاده، رقابت شدید در خط میانی پرسپولیس بوده است. حضور هافبک‌های باتجربه و خارجی، به‌ویژه بازیکنانی که اعتماد کامل کادر فنی را جلب کرده‌اند، فضای محدودی برای جوان‌ترها باقی گذاشته است. در چنین شرایطی، هر اشتباه کوچک می‌تواند به از دست رفتن فرصت‌ها منجر شود و بازیکنی مانند عنایت‌زاده مجبور است برای هر دقیقه بازی، صبر و آمادگی ذهنی بالایی داشته باشد.

اکنون اما شرایطی متفاوت در آستانه دیدار پرسپولیس مقابل ذوب‌آهن شکل گرفته است. محرومیت مارکو باکیچ، مصدومیت میلاد سرلک و کنار گذاشته شدن سروش رفیعی باعث شده گزینه‌های خط میانی سرخپوشان محدود شوند. این وضعیت می‌تواند به معنای یک فرصت طلایی برای علیرضا عنایت‌زاده باشد؛ فرصتی که شاید سرنوشت او در این فصل را تغییر دهد و جایگاهش را دوباره در ترکیب تیم تثبیت کند.

بازی احتمالی عنایت‌زاده مقابل ذوب‌آهن، تنها یک حضور ساده در ترکیب نیست، بلکه آزمونی جدی برای اعتماد کادر فنی به او محسوب می‌شود. عملکرد او در این مسابقه می‌تواند نشان دهد که آیا همچنان همان هافبک باانگیزه و موثر فصل گذشته است یا نه. در تیمی مانند پرسپولیس، که فشار نتیجه‌گیری همواره بالاست، بازیکنان جوان تنها با نمایش‌های بی‌نقص می‌توانند جایگاه خود را حفظ کنند.

فراتر از مسائل فنی، آمادگی روانی عنایت‌زاده نقشی کلیدی در موفقیت احتمالی او خواهد داشت. نیمکت‌نشینی‌های متوالی و فرصت‌های محدود، هر بازیکن جوانی را با چالش ذهنی مواجه می‌کند. اینکه او بتواند در صورت ورود به زمین، بدون ترس و با اعتمادبه‌نفس بازی کند، عاملی تعیین‌کننده در ارزیابی نهایی کادر فنی خواهد بود.

هواداران پرسپولیس همواره نگاه ویژه‌ای به بازیکنان جوان و محصول اعتماد باشگاه داشته‌اند. بازگشت موفق علیرضا عنایت‌زاده می‌تواند بار دیگر امید به جوان‌گرایی را در میان هواداران زنده کند و نشان دهد که سرمایه‌گذاری روی استعدادهای داخلی، همچنان می‌تواند ثمر بدهد. از سوی دیگر، ناکامی در استفاده از این فرصت ممکن است او را برای مدتی طولانی‌تر از ترکیب اصلی دور نگه دارد.

در نهایت، وضعیت علیرضا عنایت‌زاده در پرسپولیس همچنان قابل تغییر است. فوتبال حرفه‌ای پر از نقاط عطف ناگهانی است و یک بازی خوب می‌تواند مسیر یک فصل یا حتی یک دوران حرفه‌ای را عوض کند. دیدار مقابل ذوب‌آهن شاید همان نقطه عطفی باشد که این هافبک جوان مدت‌ها در انتظارش بوده است.

جمع‌بندی

علیرضا عنایت‌زاده که فصل گذشته به‌عنوان یکی از پدیده‌های پرسپولیس شناخته می‌شد، در فصل جاری فرصت چندانی برای بازی پیدا نکرده، اما شرایط خاص خط میانی سرخپوشان پیش از دیدار با ذوب‌آهن، بار دیگر نام او را به‌عنوان یک گزینه جدی مطرح کرده است. این مسابقه می‌تواند صحنه بازگشت او به چرخه اعتماد کادر فنی باشد؛ فرصتی که اگر به‌خوبی از آن استفاده کند، آینده متفاوتی برایش رقم خواهد خورد.