به نقل از اطلاعات آنلاین، طبق گزارش های Defense Security Asia و Defense-UA در 22 فوریه، یک MQ-4C Triton با شماره ثبت 169660، کد اضطراری 7700 را در ارتفاع 32900 پایی بر فراز تنگه مخابره کرد و از Flightradar24 ناپدید شد. رفته. هیچ خبری از لاشه هواپیما منتشر نشد. هیچ بیانیه ای از سنتکام منتشر نشد. هیچ جلسه توجیهی از پنتاگون برگزار نشد.

پیشرفته ترین پهپاد نظارتی دریایی در زرادخانه آمریکا، در جریان بزرگترین تجمع نظامی از سال 2003، بر فراز پرمناقشه ترین آبراه روی زمین ناپدید شد و سکوت کرکننده ای حکمفرما شد.

گزارش های Defense Security Asia و Defense-UA حاکی از آن است که احتمال جنگ الکترونیکی ایران وجود دارد. نه موشک. جنگ الکترونیکی. در صورت تأیید، این بدان معناست که ایران تریتون را نابود نکرده است. ایران آن را ربوده است. لینک کنترل آن را به دست گرفته، سیستم ناوبری GPS آن را مختل کرده و یا آن را در خلیج فارس سقوط داده یا بدتر از آن، آن را سالم فرود آورده است، همانطور که ایران در سال 2011 با جعل GPS و هدایت آن به پایین مانند یک پرنده گمشده، RQ-170 Sentinel را به دام انداخت.

گفتنی است جنگنده های اف22 رادار را سرکوب می کنند، بمب افکن های B-2 سنگرشکن حمل می کنند و ناوهای هواپیمابر بسته های چندگانه موشکی را پرتاب می کنند. همه اینها به پیوندهای داده، هدف گیری GPS و سیگنال های فرماندهی که از طریق طیف الکترومغناطیسی حرکت می کنند، متکی است که ایران، با سخت افزار چینی نشان داده است که می تواند با ایجاد اختلالا، بر تنگه تسلط داشته باشد.

آمریکا 67 میلیارد دلاری برای قابلیت پنهان کاری جنگنده های خود هزینه کرده و حالا می بیند چند روز قبل از حمله احتمالی، در جنگ الکترونیک پهپاد گرانقیمت خود را از دست می دهد. سکوت پنتاگون در این زمینه بزرگترین سیگنال است و این در حالی است که در حمله احتمالی قرار است 500 جنگنده را هدایت کند. ایران نشان داده که می تواند چراغ های هرمز را خاموش کند و واشنگتن هم وانمود می کند که کسی متوجه مفقود شدن پهپاد نشده است.