فارن پالیسی در مقاله ای به این نکته اذعان می کند که در حالی که واشنگتن از برتری نظامی خود سخن می‌گوید، واقعیت میدانی نشان می‌دهد در صورت درگیری مستقیم، دست ایران نیز خالی نخواهد بود.

خبرگزاری فارس:  در تحلیل ارائه شده به این نکته اشاره می شود که ایران طی سال‌های اخیر سرمایه‌گذاری گسترده‌ای در حوزه‌های جنگ نامتقارن انجام داده است؛ از توسعه موشک‌های بالستیک گرفته تا شبکه نیروهای نیابتی منطقه‌ای و توانمندی پهپادی.

به اذعان فارن پالیسی همین ظرفیت‌ها هرگونه حمله محدود را به یک سناریوی بالقوه پرهزینه برای آمریکا تبدیل می‌کند.

بنا بر این گزارش چهار ژنرال بازنشسته آمریکایی که تجربه جنگ‌های عراق و افغانستان را دارند، نسبت به ساده‌انگاری پیامدهای هرگونه حمله آمریکا به ایران هشدار داده‌اند. بر اساس این تحلیل‌ها، حتی یک عملیات هدفمند علیه تأسیسات هسته‌ای یا نظامی ایران می‌تواند با واکنش‌های چندلایه مواجه شود: حملات به نیروهای آمریکایی در عراق و سوریه،‌ تهدید مسیرهای کشتیرانی در خلیج فارس و فعال شدن گروه‌های هم‌پیمان ایران در منطقه.

ژنرال دن کین، رییس ستاد مشترک ارتش آمریکا، نیز صریحا نسبت به احتمال تلفات نیروهای آمریکایی هشدار داده است؛ عاملی که می‌تواند محاسبات سیاسی کاخ سفید را به‌طور جدی تحت تأثیر قرار دهد.

محاسبه سیاسی ترامپ؛ ضربه سریع یا درگیری فرسایشی؟

ترامپ در دوره‌های گذشته نشان داده که تمایل دارد از قدرت سخت برای نمایش بازدارندگی استفاده کند، اما از ورود به جنگ‌های فرسایشی پرهیز داشته است. حمله به اهداف مشخص و عقب‌نشینی سریع، الگوی مورد علاقه او بوده است.

بنا بر تحلیل فارن پالیسی، تفاوت ایران با بازیگران پیشین در این است که تهران شبکه‌ای منطقه‌ای از ابزارهای فشار در اختیار دارد. در چنین شرایطی، حتی اگر واشنگتن به دنبال «ضربه محدود» باشد، تضمینی وجود ندارد که پاسخ طرف مقابل نیز محدود بماند.

در این میان، یک عامل مهم دیگر نیز مطرح است: آیا اقدام نظامی می‌تواند برنامه هسته‌ای ایران را متوقف کند، یا برعکس، انگیزه تهران برای تسریع آن را افزایش خواهد داد؟

شانس یا ریسک محاسبه‌نشده؟

گزارش در نهایت به این جمع‌بندی می‌رسد که هزینه‌های بالقوه یک درگیری گسترده می‌تواند بسیار فراتر از محاسبات اولیه باشد. پرسش کلیدی مقاله این است که

آیا ترامپ می‌تواند بار دیگر با یک اقدام پرریسک، بدون گرفتار شدن در جنگی طولانی از صحنه خارج شود؟یا این بار ساختار پیچیده بازدارندگی منطقه‌ای، معادله را علیه او تغییر خواهد داد؟

این رسانه آمریکایی نهایتا نتیجه گیری می کند که آنچه روشن است این است که «آغاز درگیری شاید در اختیار واشنگتن باشد، اما دامنه و پایان آن در دست ایران خواهد بود.»