به نقل از همشهری اوقات شرعی هفتمین روز از ماه مبارک رمضان مصادف با چهارشنبه 6 اسفند ماه به افق تهران بدین شرح است:

اوقات شرعی امروز تهران:

اذان صبح طلوع آفتاب اذان ظهر غروب آفتاب اذان مغرب نیمه شب شرعی
05:15:51 06:39:19 12:17:25 17:55:32 18:13:49 23:35:41

دعای روز هفتم ماه رمضان

بسم الله الرحمن الرحیم

اللَّهُمَّ أَعِنِّی فِیهِ عَلَی صِیَامِهِ وَ قِیَامِهِ وَ جَنِّبْنِی فِیهِ مِنْ هَفَوَاتِهِ وَ آثَامِهِ وَ ارْزُقْنِی فِیهِ ذِکْرَکَ بِدَوَامِهِ بِتَوْفِیقِکَ یَا هَادِیَ الْمُضِلِّین.

خدایا یاری کن مرا در این روز بر روزه گرفتن و عبادت، و برکنارم دار در آن از بیهودگی و گناهان، و روزیم کن در آن یادت را برای همیشه، به توفیق خودت ای راهنمای گمراهان.

1. در این ماه مرا بر روزه و نماز کمک کن؛

2. از افتادن در خطاها و گناهان دورم کن؛

3. ذکر و یاد دائمی خود را روزی ام گردان؛

اللَّهُمَّ أَعِنِّی فِیهِ عَلَی صِیَامِهِ وَ قِیَامِهِ

در سوره نساء آیه 79 می فرماید: مَا أَصَابَکَ مِنْ حَسَنَهٍ فَمِنَ اللَّهِ ([ای انسان!] آنچه از نیکی به تو رسد، از سوی خداست و آنچه از بدی به تو رسد، از سوی خود توست)

تمام حسنات از ناحیه خداوند است. حسنات، تمام نیکی ها و خوبی ها، خیرات و برکات است. آن بخش از مناسک دینی که باعث کمال و رشد انسان می شود، مصداق حسنات است. چون حسنات نزد خداوند است باید از او مطالبه کنیم و در تحقق آن از او کمک بگیریم.

وَ جَنِّبْنِی فِیهِ مِنْ هَفَوَاتِهِ وَ آثَامِهِ

گناه و خطا مانع رشد و کمال انسان است و باید از آن دور بود. هیچ بنده ای نیست مگر اینکه بر فطرت توحیدی خلق شده باشد. گناه بین خداوند و بنده اش فاصله می اندازد، اگر بنده توبه کند این فاصله برطرف گردد ولی اگر بنده اصرار بر انجام گناه کند و آن را مکرراً مرتکب شود، فاصله او از حق زیاد می شود. چنین شخصی به خیر و سعادت نمی رسد.
خداوند در سوره مطففین آیه 14 می فرماید: کَلَّا بَلْ رَانَ عَلَی قُلُوبِهِم مَّا کَانُوا یَکْسِبُونَ (این چنین نیست که می گویند، بلکه گناهانی که همواره مرتکب شده اند بر دل هایشان چرک و زنگار بسته است [که حقایق را افسانه می پندارند])

وَ ارْزُقْنِی فِیهِ ذِکْرَکَ بِدَوَامِهِ

حقیقت ذکر، احساس حضور در محضر حق تعالی است. اگر ذکر بخواهد چنین اثری داشته باشد لازم است خصوصیات زیر را داشته باشد:

1. دائمی باشد.

در سوره احزاب آیه 41 می فرماید: یا أَیُّهَا الَّذینَ آمَنُوا اذْکُرُوا اللَّهَ ذِکْراً کَثیراً (ای اهل ایمان! خدا را بسیار یاد کنید)

2. در همه حالات باشد.

در سوره نساء آیه 103 می فرماید: فَإِذا قَضَیْتُمُ الصَّلاهَ فَاذْکُرُوا اللّهَ قِیاماً وَ قُعُوداً وَ عَلی جُنُوبِکُمْ (پس هنگامی که نماز را [در میدان جنگ] به پایان بردید، خدا را در حال ایستاده و نشسته و خوابیده یاد کنید

3. حدّی نداشته باشد.

امام صادق (ع) فرمودند: ما مِنَ شَیئ اِلاّ و لَهُ حَدٌّ یَنتهی الیه الّا الذکر فَلَیسَ له حَدٌّ یَنتهی الیه. هیچ چیزی نیست جز آنکه حدی دارد، مگر ذکر که برای آن پایانی نیست.

همه چیز محدود است ولی یاد خدا نامحدود است.

حضرت علی (ع) فرمودند:

1. أصلُ صلاحِ القلبِ اشتِغالُهُ بذِکرِ اللّه ریشه صلاح و پاکی دل، مشغول داشتن آن به ذکر خداست اساس سامان یافتن دل اشتغال آن به یاد خدا است.

2. ذکرُ اللهِ مَطرَدَه لِلشَّیطان یاد کردن خدا باعث راندن شیطان است.

3. دِوامُ الذَّکر یُنیرُ القَلبِ والفکر مداومت ذکر، دل و اندیشه را نورانی می کند.

4. الذِّکرِ مفتاح الاُنسِ ذکر، کلید انس است.

پیامبر اکرم (ص) فرمودند: مَن اَکثَرَ ذِکرَ اللهِ اَحَبّهُ اللهُ هرکس خدا را دائماً یاد کند، خداوند نیز او را دوست خواهد داشت.

بِتَوفِیقِکَ یَا هَادِیَ الْمُضِلِّینَ

ذکر از مصادیق رزق معنوی است. این رزق جز با توفیقی که از ناحیه خداوند متعال که هدایت کننده گمراهان است حاصل نمی شود.