صبح نو نوشت: اظهارات گستاخانه مایک هاکبی، سفیر آمریکا در فلسطین اشغالی درباره حق حاکمیت رژیم صهیونیستی بر کشورهای عربی و الحاق سرزمین‌های عربی به اراضی تحت اشغال این رژیم تبدیل به یک مسئله جنجال برانگیز در محافل عربی شده و آنها را به یاد لفاظی‌های چند ماه گذشته بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر رژیم اشغالگر درباره پروژه موسوم به «اسراییل بزرگ» می‌اندازد.

اظهارات جنجالی و گستاخانه سفیر آمریکا درباره «قلمرو اسراییل»

مایک هاکبی که از چهره‌های موثر آمریکا در عرصه سیاست و رسانه بوده و از صهیونیست‌های افراطی به شمار می‌رود که روابط نزدیکی با اسراییل دارد و تلاش زیادی برای انتقال سفارت آمریکا به قدس اشغالی انجام داده، در یک مصاحبه جنجالی با تاکر کارلسون، روزنامه نگار آمریکایی، با استناد به تفاسیر تورات ادعا کرد که یک «متن عهد عتیق» از وعده الهی به ابراهیم در مورد سرزمینی که از دره نیل تا رودخانه فرات امتداد دارد، سخن می‌گوید، منطقه‌ای که به گفته او بخش‌های بزرگی از خاورمیانه، از جمله اردن، سوریه و لبنان، و همچنین مناطقی از عربستان سعودی و عراق را در بر می‌گیرد.

وی در چارچوب ادعاها و لفاظی‌های متوهمانه صهیونیست‌ها مدعی شد: اسراییل «سرزمینی است که توسط خدا به مردمی که او برگزیده داده شده است!»

وقتی کارلسون مستقیماً از هاکبی پرسید که آیا اسراییل حق تصرف آن سرزمین‌ها را دارد، او پاسخ داد: «اگر همه آن را تصرف کند، قابل قبول خواهد بود.»

مایک هاکابی، سفیر آمریکا در اسراییل،  پیش‌تر بارها با اظهارات جنجالی درباره فلسطین خبرساز شده بود. او در سال‌های گذشته نیز گفته بود «چیزی به نام فلسطینی وجود ندارد» و به ‌طور علنی پیشنهاد داده بود که کشور فلسطین می‌تواند در مکانی دیگر، مانند اردن یا بخش‌هایی از صحرای سینا، تشکیل شود. هاکابی در آن زمان استدلال کرده بود سرزمین‌های عربی و اسلامی فراوانی وجود دارد، اما سراییل کوچک هست. با این حال، اظهارات اخیر او دامنه‌ای گسترده‌تر یافته است.

این اظهارات واکنش گسترده‌ای را به ویژه در میان کاربران در شبکه‌های اجتماعی برانگیخت و بسیاری تاکید کردند که سخنان هاکبی بیانگر نفوذ فزاینده صهیونیست‌ها در محافل تصمیم‌گیری آمریکا بوده و به سیاست‌های آمریکا در منطقه رویکرد ایدئولوژیک می‌دهد و قوانین بین‌المللی و واقعیت‌های ژئوپلیتیکی را نادیده می‌گیرد.

14 کشور عربی و اسلامی در واکنش به اظهارات سفیر آمریکا در فلسطین اشغالی که حاکمیت بر منطقه نیل تا فرات را حق رژیم صهیونیستی خوانده بود، این اظهارات را محکوم کردند.

در بیانیه این کشورها آمده است که سخنان سفیر آمریکا مبنی بر پذیرش کنترل اسراییل بر اراضی متعلق به کشورهای عربی، از جمله کرانه باختری، نقض آشکار حقوق بین‌الملل و تهدید جدی برای امنیت و ثبات منطقه است.

این بیانیه می‌افزاید: «ما بار دیگر اعلام می‌کنیم که هیچ‌گونه حاکمیت اسراییل بر زمین‌های فلسطینی اشغال‌شده یا هر اراضی عربی تحت اشغال وجود ندارد و هرگونه تلاش برای الحاق کرانه باختری یا جدا کردن آن از نوار غزه را رد می‌کنیم.»

امارات متحده عربی، مصر، اردن، اندونزی، پاکستان، ترکیه، عربستان سعودی، قطر، کویت، عمان، بحرین، لبنان، سوریه، فلسطین (مجموعاً 14 کشور) بعلاوه دبیرخانه سازمان همکاری اسلامی، اتحادیه عرب و شورای همکاری خلیج فارس امضاکنندگان این بیانیه هستند. علاوه بر این بیانیه مشترک، کشورهای مختلف از جمله عربستان سعودی، مصر، اردن، عراق، اتحادیه عرب و سازمان همکاری اسلامی نیز به صورت جداگانه واکنش نشان دادند.

این اظهارات بیانگر تجسم آشکار ذهنیت استعمارگرایانه‌ای است که صهیونیسم بر پایه آن بنا شده و عمق حمایت فاحش آمریکا از پروژه‌های هژمونی رژیم صهیونیستی و الحاق سرزمین‌های فلسطینی را آشکار می‌کند؛ چیزی که نقض آشکار قوانین بین‌المللی و منشور سازمان ملل متحد به شمار می‌رود و بی‌احترامی به حاکمیت کشورهای منطقه و حقوق ملت‌هاست. حمایت سفیر آمریکا از گسترش سرزمینی و جغرافیایی رژیم اشغالگر صهیونیستی و اشغال اراضی عربی و اسلامی از نیل تا فرات، تهدیدی مستقیم برای امنیت ملی عربی و اسلامی و زنگ خطری است که ثابت می‌کند پروژه صهیونیسم نه تنها فلسطین، بلکه جغرافیا، هویت و ثبات کل منطقه را هدف قرار داده و آن را تهدید می‌کند.

در واقع با این اظهارنظر آمریکا تلاش دارد به جنایات و اشغالگری صهیونیستها پوشش مذهبی بدهد. بر این اساس، اظهارات سفیر آمریکا در فلسطین اشغالی در چارچوب توجیه آشکار برای استفاده رژیم صهیونیستی از زور بیش از حد و کشتار جمعی با هدف سیطره بر اراضی عربی قرار دارد؛ با این بهانه واهی که حاکمیت بر این سرزمین‌ها حق اسراییل بر اساس وعده الهی بوده و اجازه دارد از هر روشی برای رسیدن به آن استفاده کند!

اما در برابر این خطر آشکار، واکنش‌های کشورهای عربی به اظهارات گستاخانه سفیر آمریکا در اراضی اشغالی بسیار ضعیف بود و آنها صرفاً به صدور بیانیه‌های محکومیت اکتفا کردند و حتی نتوانستند مستقیماً از آمریکا انتقاد کنند؛ بلکه از عباراتی همچون درخواست توضیح رسمی از دولت آمریکا استفاده کردند.

موضع کشورهای عربی در برابر اظهارات مایک هاکبی که علناً حاکمیت آنها را هدف قرار داده به گونه‌ای بود که انگار صحبت‌های او مبهم و یا سوء تفاهم بوده و یا اینکه یک شهروند عادی آمریکایی این اظهارات را در صفحه اجتماعی خود مطرح کرده است.

به عنوان مثال، عربستان که هدف مستقیم پروژه آمریکایی- صهیونیستی موسوم به اسراییل بزرگ قرار گرفته و از وزن سیاسی و مذهبی بالایی در میان کشورهای عربی برخوردار است، در بیانیه خود در واکنش به اظهارات هاکبی، از دولت آمریکا خواست که توضیح بدهد. این نشان دهنده تلاش ریاض برای خودداری از رویارویی کلامی مستقیم با آمریکاست؛ آن هم در شرایطی که مستقیما به حاکمیت عربستان اهانت شده است.

موضع مصر هم برای مردم این کشور نگران کننده بود؛ جایی که وزارت خارجه مصر صرفاً یک پاراگراف محکومیت سطحی در صفحه فیسبوک خود منتشر کرد و این پایان ماجرا بود.

شاید طبیعی‌ترین کاری که کشورهای عربی باید انجام می‌دادند، احضار سفیر آمریکا و یا سفرای رژیم صهیونیستی که در کشورهای سازشکار مستقر هستند بود، اما این کشورها ترجیح دادند همچنان به موضع‌گیری‌های سست و ناامید کننده ادامه دهند.

نقشه اسراییل بزرگ شامل کدام کشورها می‌شود؟

«اسراییل بزرگ» یک پروژه صهیونیستی است که نه فقط فلسطین، بلکه کل منطقه را تهدید می‌کند و این واقعیتی انکارناپذیر است. 

در سال 2019، «بتسلیل اسموتریچ» وزیر افراط گرای اسراییلی در سخنرانی خود در کنفرانس «بنیاد دفاع از دموکراسی‌ در پاریس» گفت که قلمرو اسراییل باید از نیل تا فرات امتداد یابد. طبق اظهارات «دانیلا وایس»، یکی از مسئولان امور شهرک‌سازی صهیونیستی، اسراییل در زمان حاضر دکترین «اسراییل بزرگ» اتخاذ کرده که مرزهای آن ازنیل تا فرات امتداد دارد.

این اظهارات بیانگر توطئه  رژیم اشغالکر برای گسترش مرزهای اراضی اشغالی و تجزیه کشورهای عربی به کشورهای کوچک تر است.

این ایده مشابه طرح یانون است که از دهه 80 قرن بیستم توسط محافل صهیونیستی مطرح شد و بر اساس آن منطقه می بایست از طریق تجزیه عراق، سوریه و کشورهای عرب حوزه خلیج فارس تضعیف شود تا این رژیم بتواند به آسانی در منطقه نفوذ کند.

بنیامین نتانیاهو نخست وزیر رژیم صهیونیستی نیز درباره طرح خاورمیانه جدید صحبت کرد که شامل تغییر جغرافیای سیاسی منطقه است.

«اسراییل بزرگ» در ادبیات سیاسی، به طرحی اشاره دارد که مرزهای دولت اسراییل را فراتر از محدوده‌های کنونی ترسیم می‌کند؛ مفهومی که اغلب با روایت کتاب مقدس یهودیان (تورات) پیوند خورده و سرزمینی را در بر می‌گیرد که بخش‌هایی از مصر، سوریه، اردن و لبنان امروزی را شامل می‌شود. این سرزمین‌ها را صهیونیست‌ها بخشی از آنچه «اسراییل بزرگ» می‌نامند، می دانند: 100درصد از فلسطین، 100درصد از اردن، 100درصد از لبنان، 100درصد از کویت، 75 درصد سوریه، 45 درصد عراق، 40 درصد از عربستان سعودی و 30 درصد مصر.