به نقل از تسنیم، مراسم تجلیل از قهرمانان و مدال آوران رشته های پارالمپیکی، نابینایان و ناشنوایان، بعد از ظهر روز شنبه 2 اسفند ماه با حضور مسعود پزشکیان رییس جمهور برگزار شد.

در پایان این مراسم، مدال آوران ناشنوا که از کم بودن مبلغ پاداش باخبر شده بودند، گلایه های خود را در این باره به رییس جمهور گفتند.

بیتا جواهری ملی پوش کاراته که در بازی های المپیک ناشنوایان 2025 موفق به کسب یک طلا و یک نقره شد، در گفت وگو با خبرنگار ورزشی ، اظهار داشت: ابتدا از احمد دنیامالی وزیر ورزش تشکر می کنم که اگر نبود، نه به بازی های آسیایی در مالزی و نه به المپیک در ژاپن اعزام نمی شدیم. رییس فدراسیون هیچ کاری برای ما انجام نداد و اگر وزیر نبود، ما به هیچ کدام از این دو رویداد اعزام نمی شدیم. در واقع دنیامالی حمایت صد درصدی برای ما انجام داد و بابت این موضوع تشکر می کنم. زمان ریاست مهران تیشه گران مصوب شد که ما 60 درصد از پاداش مدال آوران شنوا را دریافت کنیم. مدال آوران شنوا در المپیک 2020 توکیو 2 میلیارد بابت مدال طلا از وزارت ورزش گرفتند و طبق همان مصوبه 60 درصدی که گفته بودند، به ما 1.2 میلیارد تومان دادند که این کار احترام به ما بود، اما برای المپیک 2025 ژاپن، آن 60 درصد تبدیل به 18 درصد شد. در واقع روز شنبه فقط 18 درصد از پاداش مدال آوران ناشنوا یعنی یک میلیارد و 440 میلیون تومان داده شد، در حالی که ورزشکار شنوا و مدال آور در المپیک 8 میلیارد گرفتند و ما طبق همان فرمول باید 4.8 میلیارد می گرفتیم، اما سوال این است که چرا برای طلای المپیک ناشنوایان فقط یک میلیارد و 440 میلیون واریز شده است؟

وی ادامه داد: بچه ها وقتی لوح خود را دیدند، همه عصبانی شدند. من خودم با رییس جمهور صحبت کردم و به او نامه دادم و پزشکیان گفت که پیگیری می کند. این 60 درصد مصوب شده بود، اما نمی دانیم چرا فقط 18 درصد پرداخت شد. این مسئله تاثیر منفی روی انگیزه ها نیز گذاشته است.

بانوی ملی پوش کاراته ناشنوایان عنوان کرد: علاوه بر آن، در قانون سرباز قهرمان که مربوط به شغل بچه ها می شود، جایی نداریم. اصلاحات این قانون به صحن مجلس رفته و چندین سال هست که در نوبت رای گیری است، اما پیگیری نکردند و هیچکس در فدراسیون نبوده که بتوانیم از این قانون استفاده کنیم. در حالی که برای ورزشکاران المپیکی و پارالمپیکی در سراسر کشور طرح ویژه واگذاری مسکن در نظر گرفته شده و در حال پیگیری است، نامی از قهرمانان ناشنوا در این طرح دیده نمی شود. واقعاً این سوال را دارم که چرا مسئولان قبلی فدراسیون هیچ اقدامی انجام ندادند و زودتر به وزارت نرفتند تا ببینند تکلیف این مدال آوران ناشنوا چیست؟

جواهری گفت: شرایط اردو بد بود، غذای خوب نداشتیم، مکمل به ما ندادند. آن 10 میلیون حقوقی که دنیامالی در جلسات تخصصی دستور به پرداخت آن داد، کجا رفت؟ پاداش پای سکو چه شد؟ قرار بود به نفر اول 120 میلیون پاداش پای سکو بدهند، اما ندادند. اینها سوالاتی است که پاسخی به آنها داده نشده است.

وی تصریح کرد: درست است که ما ورزشکاران ناشنوا زیر مجموعه کمیته المپیک و پارالمپیک نیستیم، اما کمیته المپیک حتی یک پیام تبریک هم نداد، در حالی که دوره قبلی و پیش از اعزام به برزیل، از ورزشکاران اعزامی تجلیل شد.

جواهری در پایان گفت: من 15، 16 سال است که در تیم ملی هستم و در این مدت 5 مدال المپیک و 2 طلای جهان کسب کرده ام. من مدرک دکترای مدیریت ورزشی دارم، اما بیکارم. چرا قانون سرباز قهرمان شامل حال ما نمی شود؟ چرا وزارت ورزش از ورزشکاران نخبه و مدال آور و تحصیلکرده استفاده نمی کند؟ اگر این قانون سرباز قهرمان تصویب شود، می توانیم مثل ورزشکاران شنوا وارد دانشگاه شویم و شغل رسمی پیدا کنیم. بچه های ما از قشر ضعیف جامعه هستند، همین مبلغ که کم شد، بر روی موقعیت اجتماعی و زندگی آنها تاثیر منفی می گذارد.