به گزارش پارسینه به نقل از فرادید، این اشیاء تازه کشف شده پشتِ یک جفت اژدهای سنگیِ بی سر در مرکز ارگ پیدا شده اند؛ جایی که از مدت ها پیش گمان می رفت بقایای مهم معماری در آن پنهان باشد.

به گفته نگوین با لین ، مدیر هیئت مدیریت محوطه، این کشف اهمیت بسیار بالایی دارد. او توضیح داد که الگوی پراکندگی این مصالح زراندود به پژوهشگران کمک کرده تا محل تالار اصلی ارگ باستانی را با دقت مشخص کنند. شناسایی ناحیه کاخ اصلی، دید تازه و مهمی درباره چیدمان و معماری آیینی این مجموعه امپراتوری به دست می دهد.

وضعیت سالم این آثار نشان دهنده مهارت پیشرفته و ذوق زیبایی شناسانه صنعتگران در دوره دودمان هو است. سطوح زراندود و جزییات ظریف، شکوه معماری سلطنتی آن زمان را به خوبی بازتاب می دهد.

این ارگ در سال 1397 میلادی ساخته شد و شامل ارگ درونی، دیوارهای دفاعی بیرونی و قربانگاه آیینی است. مساحت خود محوطه 155٫5 هکتار است، اما با حریم حفاظتی آن، گستره ای بیش از 5078 هکتار را در بر می گیرد.

این مجموعه میان رودهای ما و بویی و در منطقه امروزی تای دو قرار دارد و از سال 1398 تا 1407 پایتخت ویتنام بوده است. افزون بر این، از قرن شانزدهم تا هجدهم میلادی نیز به عنوان مرکز مهم سیاسی، اقتصادی و فرهنگی در ناحیه شمالِ مرکزی ویتنام نقش داشته است.