به نقل از ایسنا روزه داری ماه رمضان که به طور سنتی تمرین معنوی محسوب می شود، نزد پزشکان با فواید بالقوه اش برای سلامتی و طول عمر شناخته شده است.

محققان اظهار کردند: وقتی روزه می گیریم، بدن فرصتی برای توقف روند هضم مداوم و افزایش مکرر قند خون پیدا می کند. پس از چند ساعت غذا نخوردن، بدن به جای استفاده از قند به عنوان سوخت اصلی به استفاده از چربی ذخیره شده روی می آورد و این تغییر، مهم است زیرا فرآیندهای ترمیم را در داخل بدن فعال می کند.

آنان این فرآیند را نوعی پاکسازی سلولی توصیف می کنند که در آن سلول های قدیمی یا آسیب دیده پاکسازی می شوند، التهاب تسکین می یابد و بدن به جای رشد مداوم، ترمیم را در اولویت قرار می دهد که با کندتر شدن پیری بیولوژیکی در طول زمان مرتبط است.

روزه داری در ماه رمضان شباهت زیادی به چیزی دارد که پزشکان آن را غذا خوردن با محدودیت زمانی می نامند، جایی که غذا در بازه زمانی مشخص روزانه مصرف می شود. محققان خاطرنشان کردند که این الگو، کنترل قند خون را بهبود می بخشد و التهاب را بدون محدودیت شدید کالری کاهش می دهد.

هرچند خوردن کالری کمتر می تواند سلامت را بهبود بخشد، اما روزه گرفتن تاثیر متفاوتی بر بدن دارد. حتی روزه های کوتاه مدت روزانه مکانیسم های ترمیمی را فعال می کنند که وقتی افراد در طول روز مقادیر کمی غذا می خورند، به طور کامل فعال نمی شوند.

روزه داری همچنین بر هورمون های مرتبط با پیری تاثیر می گذارد. سطح انسولین در طول روزه داری کاهش می یابد و به محافظت بدن در برابر دیابت، افزایش وزن و بسیاری از بیماری های مرتبط با سن، کمک می کند. در این زمان سطح هورمون رشد افزایش می یابد و از قدرت عضلات و ترمیم بافت پشتیبانی می کند.

التهاب مزمن، یکی از بزرگترین عوامل پیری و بیماری های طولانی مدت، نیز به نظر می رسد در طول روزه داری کاهش می یابد.

کارشناسان اظهار کردند که روزه داری به بدن استراحتی از تحریک مداوم می دهد. سطح انسولین کاهش می یابد، مسیرهای التهابی آرام می شوند و بدن به حالت متعادل تری می رسد. بسیاری از افراد در طول ماه رمضان متوجه علائم آن ازجمله هضم سبک تر، نفخ کمتر و تفکر واضح تر می شوند که نشان می دهد بار التهابی بدن در حال کاهش است.

هرچند روزه داری ممکن است با کاهش التهاب و بهبود حساسیت به انسولین به طور غیرمستقیم از سلامت پوست حمایت کند، اما جایگزینی برای تغذیه، آبرسانی یا مراقبت از پوست نیست و باید افراد به این نکته توجه داشته باشند.

محققان گفتند که فواید روزه داری برای همه یکسان نیست. سن، جنسیت، سطح استرس و شرایط سلامتی موجود، همگی بر نحوه واکنش فرد تاثیر می گذارند. افراد جوان تر و از نظر متابولیکی سالم، اغلب روزه داری را راحت تر تحمل می کنند اما با افزایش سن به ویژه برای زنان، تعادل هورمونی، توده عضلانی و تغذیه اهمیت بیشتری پیدا می کنند.

نتایج این تحقیق نشان داد که در بهترین حالت، روزه داری آگاهی را آموزش می دهد. افراد را تشویق می کند که سرعت خود را کم کنند، با هدف غذا بخورند و دوباره با ریتم های طبیعی بدن ارتباط برقرار کنند. وقتی با این رویکرد به آن نگاه شود، به یک هدف بلندمدت و نه راه حل موقت تبدیل می شود.