به نقل از همشهری آنلاین، با فرارسیدن ماه رمضان، یکی از پرسش های مهم روزه داران این است که افطار را با چه چیزی باز کنیم؟ بسیاری از مشکلاتی مانند نفخ، سنگینی معده، سوزش سر دل و سوءهاضمه، ناشی از انتخاب نادرست خوراکی ها در ابتدای افطار است. بر اساس دیدگاه های متخصصان طب ایرانی، آغاز افطار باید با ملایمت، گرمی و تدریج همراه باشد تا دستگاه گوارش پس از ساعت ها استراحت، دچار شوک نشود.

به گفته کارشناسان طب ایرانی، معده پس از ساعت ها خالی بودن، آمادگی دریافت حجم زیاد یا غذای سنگین را ندارد. مصرف ناگهانی غذاهای چرب، سرخ کرده یا بسیار سرد می تواند:

به همین دلیل توصیه می شود افطار با مواد غذایی گرم، ملایم و کمی شیرین آغاز شود.

یکی از اصلی ترین توصیه ها، نوشیدن آب ولرم یا چای کم رنگ و گرم است. این نوشیدنی ها به معده کمک می کنند تا فعالیت خود را به آرامی از سر بگیرد.

نوشیدنی های بسیار سرد یا یخ دار می توانند باعث انقباض ناگهانی معده شوند. این تغییر دمای شدید، فرآیند هضم را مختل کرده و احتمال دل درد و ناراحتی گوارشی را افزایش می دهد.

مصرف مقدار کمی عسل در آب گرم یا چای کم رنگ، یکی از توصیه های رایج طب ایرانی است. عسل:

همچنین خوردن چند عدد خرما گزینه ای مناسب برای شروع افطار است. خرما به دلیل طبع نسبتاً گرم و خاصیت انرژی بخش، انتخابی سنتی و مفید محسوب می شود. با این حال، زیاده روی در مصرف آن توصیه نمی شود.

سوپ های سبک و گرم مانند:

از بهترین گزینه ها برای آغاز افطار هستند. این غذاها:

برای جلوگیری از مشکلات گوارشی، بهتر است در ابتدای افطار از مصرف این موارد خودداری شود:

معده پس از ساعت ها استراحت، به زمان نیاز دارد تا به شرایط عادی بازگردد؛ بنابراین تدریج در غذا خوردن اهمیت زیادی دارد.

آغاز افطار اگر با ملایمت، گرمی و انتخاب های هوشمندانه همراه باشد، نه تنها از مشکلات گوارشی پیشگیری می کند، بلکه انرژی بدن را به شکلی متعادل تأمین خواهد کرد. آب ولرم، چای کم رنگ، عسل، خرما و سوپ های سبک، بهترین گزینه ها برای شروعی سالم در وعده افطار هستند.

آب ولرم یا چای کم رنگ و گرم بهترین انتخاب هستند، زیرا معده را به آرامی برای هضم غذا آماده می کنند.

بله، نوشیدنی های بسیار سرد می توانند باعث اختلال در هضم و ایجاد ناراحتی معده شوند.

معمولاً 1 تا 3 عدد خرما کافی است و مصرف بیش از حد آن توصیه نمی شود.

زیرا معده پس از ساعت ها خالی بودن، آمادگی هضم غذای چرب و حجیم را ندارد و ممکن است دچار سوءهاضمه شود.