ما فقط به مواد مخدر، خرید، ورزش یا اینترنت معتاد نمی شویم. پیوندها و روابط ما نیز مستعد اعتیاد هستند و می توانند ما را در وضعیت وابستگی یا اعتیاد عاطفی و عدم کنترل قرار دهند. وقتی به یک نفر معتاد می شویم، عزت نفس مان از کف می رود، حس صداقت خود را به خطر می اندازیم و رنج می بریم. اما،چرا این اتفاق می افتد و در مورد آن چه می توانیم بکنیم؟

اعتیاد عاطفی درد به همراه دارد و از دست کسی هم کاری ساخته نیست.

شاید باور نکنید اما اعتیاد عاطفی واقعیتی گسترده است. به عنوان مثال،بنا بر آمار در اسپانیا، حدود نیمی از جمعیت کشور خود را از نظر عاطفی وابسته اعلام کرده اند و بیش از 8٪ با شدیدترین درجه این پیوستار همذات پنداری می کنند.

وقتی در مورد اعتیاد عاطفی، اعتیاد به عشق صحبت می کنیم، مساله خیلی در مورد طرف مقابل (کسی که در آن لحظه روبروی ماست) نیست، بلکه در مورد یک روش ناکارآمد پیوند است که آموخته ایم.

این نشان می دهد که این الگوی وابستگی، روابط نامتعادل، تسلیم و ناامیدی می تواند در پیوندهای مختلف و با شرکای مختلف تکرار شود.

بنابراین، بیش از ترک رابطه، هدف همیشه این خواهد بود که بفهمیم چرا اینگونه عمل می کنیم. و البته، چگونه می توانیم بهبود یابیم.

یکی از بارزترین ویژگی های اعتیاد به کلی و نیز اعتیاد عاطفی، عدم آگاهی فرد از مشکل خود است. معمولاً آنها نمی توانند وابستگی خود را شناسایی کنند یا بپذیرند و آن را درک کنند یا میزان تأثیر آن را بر زندگی خود ارزیابی کنند.

بنابراین، اولین قدم اساسی این است که بفهمیم و تشخیص دهیم به یک فرد معتاد شده ایم.

وابستگی عاطفی قلب شما را مچاله می کند.

شخصی که به او اعتیاد عاطفی دارید، مرکز توجه و زندگی شما می شود. شما زمان زیادی را صرف فکر کردن به او، مراقبت از او و بودن در کنارش می کنید. علاوه بر این، وقتی از هم جدا هستید، ممکن است از اضطراب و نیاز به از سرگیری فوری ارتباط رنج ببرید.

شما یک رابطه نامتعادل برقرار می کنید که در آن موضعی مطیعانه اتخاذ می کنید. شما تمایل دارید در همه چیز طرف مقابل را راضی کنید، شما خودتان را کنار می گذارید و موقعیت های غیرقابل قبولی را تحمل می کنید، از ترس اینکه او شما را ترک کند یا محبتش را از شما بگیرد.

به همین ترتیب، نظرات، سرگرمی ها و روابط اجتماعی خود را رها می کنید تا با آنچه طرف مقابل از شما می خواهد مطابقت پیدا کنید.

شما دائماً خواستار توجه، محبت و امنیت هستید. باید دوباره تأیید کنید که طرف مقابل شما را دوست دارد و در کنار شما خواهد ماند. نه تنها این، بلکه باید بیش از حد به هم وابسته شوید و یک صمیمیت عاطفی بسیار نزدیک ایجاد کنید. شما می خواهید مرکز زندگی طرف مقابل تان باشید.

شما طرف مقابل را ایده آل سازی می کنید و در عین حال خود را بی ارزش می دانید و از بسیاری جهات خود را پایین تر می دانید.

اگرچه در این رابطه رنج می برید، اما یک آن فکر کردن به اینکه ممکن است پایان رابطه و جدایی از او برای شما فاجعه بار باشد، وامی داردتان که در رابطه بمانید.

این بزرگترین ترس شماست و شما خود را قادر به پیشرفت پس از جدایی نمی دانید.

در اعتیاد به شخص دیگر، ما خودمان را کنار می گذاریم.

وقتی به یک نفر معتاد می شویم، مکانیسم ها در سطوح مختلفی عمل می کنند. از یک طرف، در سطح بیولوژیکی، عاشق شدن مغز ما را سرشار از دوپامین می کند، احساسات بسیار لذت بخشی ایجاد می کند و ما را به تماس مداوم تشویق می کند. در غیاب آن، ما از هوس (نیاز فوری به جستجوی آن) رنج می بریم.

از طرف دیگر، در سطح روانی-اجتماعی، ما الگویی از نیازهای عاطفی ارضا نشده داریم که سعی می کنیم با پیوند دادن به این روش، آنها را تسکین دهیم.

این ممکن است ریشه در سبک دلبستگی اضطرابی داشته باشد که در اولین روابط ایجاد می شود.

در هر صورت، اگر می خواهیم از این پویایی خارج شویم، باید به چندین مسئله بپردازیم.

اعتیاد شما به عشق واقعاً هیچ ارتباطی با آن شخص خاص که اکنون شریک زندگی شماست، ندارد. منشأ مشکل در خود شماست، و همچنین راه حل.
بنابراین، روی کاستی های عاطفی خود کار کنید، تجزیه و تحلیل کنید که چه چیزی باعث شده است که آنها را داشته باشید و چگونه می توانید آنها را به طور مناسب درمان کنید.

با درک این موضوع که دلبستگی شما به آن شخص عشق بزرگی نیست، بلکه ترسی شدید است که از ناراحتی درونی شما ناشی می شود، می توانید واقعیت خود را با چشمانی متفاوت ببینید.

با این حال، ممکن است برای رسیدن به این درک به حمایت حرفه ای نیاز داشته باشید.

در روابط عاطفی ورود به وابستگی عاطفی اکیداً ممنوع است!

اگر می خواهید استقلال عاطفی خود را بازیابی کنید، با اصلاح برخی از رفتارهای پیوند دهنده خود شروع کنید.

به عنوان مثال، از جستجوی مداوم برای اطمینان خاطر و سوالات بی وقفه دست بردارید. سعی کنید ادعا نکنید و سعی در کنترل نداشته باشید.

یاد بگیرید که به روشی سالم ارتباط برقرار کنید و تمام رفتارهایی را که از کمبود و نیاز انجام می دهید، شناسایی کنید.

وقت آن است که امنیت خود را بسازید و پایه های رفاه خود را بنا نکنید.

اگر افکار خود را بررسی کنید، آگاه شدن از وابستگی تان بسیار آسان خواهد بود، زیرا عبارات تکراری مانند موارد زیر را خواهید یافت:

“من نمی توانم بدون این شخص زندگی کنم.”

“من به او نیاز دارم.”

“او تمام چیزی است که دارم.”

“نمی دانم اگر او مرا ترک کند چه کار خواهم کرد، نمی توانم دوری اش را تحمل کنم.”

این نوع باورها که با خود تکرار می کنید، فقط وضعیت ناکارآمد را تقویت می کنند. بنابراین، شروع به جایگزینی آنها با افکار مناسب تری کنید که عزت نفس شما را تقویت کرده و شما را توانمند می سازد.

ترس از رها شدن می تواند شما را به سمت نگرش های بسیار از خود راضی و مطیع سوق دهد، اما این سالم نیست.
یک فرد باید شما را به خاطر آنچه هستید دوست داشته باشد، نه به خاطر کاری که برای او انجام می دهید یا چقدر به او خدمت می کنید.

با نظرات، خواسته ها و نیازهای خود ارتباط برقرار کنید و آنها را ابراز کنید.تعیین مرزها بخشی از فرآیند غلبه بر وابستگی عاطفی است.

بسیار رایج است که اعتیاد عاطفی باعث می شود افراد آنقدر روی شریک زندگی خود تمرکز کنند که در نهایت از تمام جنبه های دیگر زندگی خود غافل شوند.

با این حال، حفظ استقلال، داشتن علایق و سایر دلبستگی های پرورش دهنده برای لذت بردن بسیار سالم است.

بنابراین سرگرمی های خود را انجام دهید، از پیوندهای اجتماعی خود مراقبت کنید و فراتر از رابطه، رفاه خود را پرورش دهید.

وقتی به شخصی معتاد می شویم، باید مطلوبیت این پیوند را تجزیه و تحلیل کنیم.

در نهایت، اعتیاد عاشقانه به کسی می تواند رنج زیادی ایجاد کند و عزت نفس را ویران کند. بنابراین، حتی اگر مربوط به شخص دیگری نباشد، بلکه مربوط به خودتان باشد، اغلب لازم است که مناسب بودن پیوند را بررسی کنید.

شاید شما رابطه ای را پذیرفته اید و در حال حفظ آن هستید که در آن مورد بی احترامی، بی توجهی یا پر از درد و درگیری قرار می گیرید.