به نقل از فرتاک نیوز، شاید شما هم دور و برتان افرادی باشند که وعده ناهار را از وعده های اصلی غذایی خود حذف کرده اند و دلیل شان هم این است که خوردن سه وعده غذا در روز زیاد است و لزومی ندارد؛ و درضمن حذف و تامین ناهار به حفظ سلامتی کمک می کند. چون مدلی از رژیم فستینگ است. عده ای هم معتقدند، چون اروپایی ها تنها صبحانه و شام را دارند، پس این الگو برای ما هم جواب می دهد. اما آیا این کار، مبنای علمی دارد و سلامت ما را به خطر نمی اندازد؟

حذف وعده ناهار اغلب ریشه در مشغله های روزمره و گاهی نیز برداشت نادرست ما از رژیم های غذایی فرهنگ های مختلف دارد. بسیاری از افراد با این استدلال که اروپایی ها هم اغلب ناهار را حذف می کنند، اقدام به این کار می کنند. اما سارا مومنی، متخصص تغذیه و رژیم درمانی به همشهری آنلاین می گوید: بدن انسان برای حفظ عملکرد بهینه، به دریافت منظم و متعادل انرژی و مواد مغذی در طول روز نیاز دارد و حذف ناهار، مخصوصا اگر فاصله طولانی بین صبحانه و شام ایجاد کند، می تواند منجر به افت ناگهانی قند خون شود که خود را با علائمی نظیر سرگیجه، کاهش شدید تمرکز، خستگی مفرط و حتی تحریک پذیری و افت خلق و خو نشان می دهد. او می گوید: حتی اروپایی ها هم یک ناهار سبک می خورند و آن را کامل حذف نمی کنند.

از دیدگاه این متخصص تغذیه، حتی اگر صبحانه دیرتر خورده شود و حتی اگر صبحانه پرپروتیینی بخوریم، باز هم فاصله آن تا شام می تواند باعث کمبود ریزمغذی ها در میانه روز را به همراه داشته باشد و منجر به افت انرژی هم بشود. البته اگر در طول روز میان وعده های مناسب مصرف شود، حذف ناهار آسیب کمتری خواهد داشت، اما موضوع این است که میان وعده ها هم فقط بخشی از نیاز بدن را تامین می کنند و نمی توانند جای یک وعده کامل مثل ناهار را پر کنند.

برخی افراد معتقدند اگر پروتیین و کالری روزانه تأمین شود، حذف ناهار مشکلی ایجاد نمی کند. اما مومنی می گوید: این دیدگاه فقط در شرایط بسیار خاص و تحت نظارت متخصص مثل رژیم های کنترل شده ای مثل فستینگ متناوب قابل قبول است. در رژیم فستینگ، یک پنجره غذایی مشخص (مثلاً 8 تا 10 ساعت) وجود دارد که طی آن تمام نیاز های تغذیه ای روزانه به دقت تأمین می شود. ضمنا فستینگ هم به همه افراد توصیه نمی شود و فقط هم متخصص تغذیه می تواند تعیین کند که کدام مدل فستینگ برای کدام فرد مناسب است.

این متخصص تغذیه ادامه می دهد: مشکل حذف یک وعده مهم غذایی فقط کمبود پروتیین یا کالری نیست. بسیاری از افراد با حذف ناهار، از دریافت کافی ویتامین ها، مواد معدنی حیاتی (مانند آهن، کلسیم، منیزیم) و فیبر که نقش کلیدی در سلامت سیستم ایمنی، گوارش و پیشگیری از بیماری های مزمن دارند غافل می مانند. این کمبود ها در درازمدت می تواند منجر به ضعف عمومی بدن، مشکلات گوارش، پوکی استخوان و حتی اختلال در عملکرد غده تیرویید شود. باید بدانیم که ناهار یک انتخاب لوکس نیست. یک ضرورت است که حذفش تبعات دارد.

یکی از باور های غلط رایج برای حذف ناهار این است که حذف این وعده می تواند به بهبود وضعیت کبد چرب و کلسترول بالا کمک کند. اما مومنی می گوید: اتفاقا حذف یک وعده غذایی اصلی می تواند منجر به پرخوری در وعده های دیگر شود که باعث انباشت چربی در کبد و افزایش وزن خواهد شد. همچنین نوسانات قند خون و استرس واردشده به بدن ناشی از گرسنگی طولانی مدت می تواند وضعیت افراد مبتلا به کبد چرب یا کلسترول بالا را بدتر کند، نه بهتر.

علاوه بر موارد یادشده، تأثیرات روانی حذف ناهار نیز قابل توجه است. تحقیقات نشان می دهد که بی نظمی در الگوی غذایی می تواند بر خلق و خو، افزایش استرس و حتی کیفیت خواب تأثیر منفی بگذارد. چون مغز برای کارآیی مطلوب به گلوکز و مواد مغذی ثابت نیاز دارد و نوسانات شدید می تواند عملکرد شناختی را مختل کند.

متخصصان تاکید دارند گروه هایی مثل کودکان، نوجوانان، زنان باردار و شیرده، افراد مسن، ورزشکاران، بیماران دیابتی و افراد مبتلا به بیماری های کبد چرب و کلسترول بالا به هیچ عنوان نباید اقدام به حذف وعده ناهار کنند. چراکه این افراد نیاز های تغذیه ای بالایی دارند و حذف این وعده می تواند سلامت شان را به طور جدی به خطر بیندازد.

به جای حذف کامل ناهار، متخصصان تغذیه توصیه می کنند در صورت کمبود وقت، یک ناهار سبک و مغذی جایگزین شود. این وعده می تواند شامل یک سالاد همراه با پروتیین مثل مرغ، ماهی (در صورت امکان)، تخم مرغ یا حبوبات، ساندویچ های کوچک نان سبوس دار به اضافه ی پنیر و سبزیجات، یا سوپ های خانگی حاوی مرغ و سبزیجات باشد.