صالح حردانی در هفته های اخیر نتوانسته کیفیت همیشگی خود را در ترکیب استقلال به نمایش بگذارد و همین موضوع باعث شده بحث های زیادی درباره افت او مطرح شود. مدافع راست آبی ها که تا همین چندی پیش یکی از آماده ترین بازیکنان این پست در فوتبال ایران به شمار می رفت، حالا با نوسان در عملکردش روبه رو شده؛ نوسانی که به اعتقاد برخی کارشناسان بی ارتباط با شرایط رقابتی در تیم باشگاهی اش نیست.

عده ای معتقدند پس از جدایی رامین رضاییان و نبود یک رقیب جدی در سمت راست خط دفاعی استقلال، فشار رقابت برای حردانی کمتر شده و همین مسئله روی تمرکز و کیفیت بازی او تأثیر گذاشته است. این در حالی است که در سطح ملی، شرایط کاملاً متفاوت است و او برای حفظ جایگاهش باید با چند مدافع آماده رقابت کند.

در روزهایی که دانیال اسماعیلی فر در تبریز عملکرد قابل توجهی داشته و رضاییان که بازیکن مغضوب ساپینتو شده بود، پس از جدایی از استقلال در اهواز دوباره به فرم خوب خود نزدیک شده، رقابت در سمت راست خط دفاعی تیم ملی جدی تر از همیشه دنبال می شود. اضافه شدن نام بازیکنانی مثل آریا یوسفی به این فهرست، نشان می دهد انتخاب نهایی برای این پست کار ساده ای نخواهد بود.

برای حردانی که یکی از گزینه های حضور در فهرست تیم ملی فوتبال ایران برای جام جهانی 2026 محسوب می شود، ادامه این روند می تواند خطرناک باشد. او اگر می خواهد در پایان فصل شانس بالایی برای حضور در تورنمنت بزرگ پیش رو داشته باشد، باید ثبات بیشتری در بازی هایش نشان دهد و با عملکرد مطمئن تر، دوباره خودش را به عنوان گزینه اول این پست مطرح کند.

هرچند نمی توان تأثیر شرایط باشگاهی و نبود آلترناتیو جدی روی نیمکت استقلال را نادیده گرفت، اما در نهایت این کیفیت فنی خود بازیکن است که تعیین کننده خواهد بود. رقابت مدافعان راست فوتبال ایران برای رسیدن به جام جهانی حالا وارد مرحله حساسی شده و حردانی برای ماندن در این کورس فشرده، نیاز به یک بازگشت قدرتمند دارد؛ بازگشتی که می تواند جایگاه او را هم در باشگاه و هم در تیم ملی تثبیت کند.