به نقل از مدیسن نت، محققان گزارش دادند که تا 10 درصد از عوارض دیابت مانند سکته مغزی، نارسایی قلبی، بیماری قلبی و از دست دادن بینایی را می توان به کم تحرکی نسبت داد.

جین فتر ، محقق ارشد و پژوهشگر پزشکی دانشگاه فدرال ریو گرانده دو سول در برزیل، گفت: عوارض دیابت اغلب به عنوان عواقب اجتناب ناپذیر این بیماری تلقی می شوند.

فتر در یک بیانیه خبری گفت: یافته های ما با نشان دادن اینکه می توان از طریق افزایش قابل دستیابی فعالیت بدنی در بین افراد مبتلا به دیابت، از بخش قابل توجهی از این عوارض جلوگیری کرد، این ایده را به چالش می کشد.

برای این مطالعه، محققان داده های مربوط به تقریباً 2.4 میلیون نفر را از 27 مطالعه بهداشتی قبلی که در سراسر جهان انجام شده بود، جمع آوری کردند.

محققان با استفاده از این داده ها، سطح فعالیت بدنی را در بین افراد مبتلا به دیابت و همچنین هرگونه عوارض مرتبط با دیابت که در آنها ایجاد شده بود، ردیابی کردند.

این تیم، عدم فعالیت بدنی را به عنوان عدم دستیابی به حداقل 150 دقیقه ورزش متوسط تا شدید در هفته تعریف کردند.

طبق گفته مراکز کنترل و پیشگیری از بیماری های ایالات متحده، نمونه هایی از ورزش با شدت متوسط شامل پیاده روی سریع، دوچرخه سواری آهسته، یوگای فعال، یا کارهای تعمیراتی عمومی در حیاط یا خانه است.

ورزش های شدید شامل دویدن، شنا، رقص هوازی، دوچرخه سواری سریع، طناب زدن و کارهای سنگین حیاط مانند بیل زدن است.

نتایج نشان داد که عدم فعالیت بدنی در بین افراد مبتلا به دیابت موارد زیر را شامل می شود:

• 10.2٪ سکته مغزی

• 9.7٪ رتینوپاتی دیابتی

• 7.3٪ نارسایی قلبی

• تا 7٪ بیماری های قلبی

محققان گفتند که زنان و افراد با تحصیلات کمتر به طور مداوم سطح بالاتری از عوارض دیابت مرتبط با کمبود ورزش را تجربه می کنند.

فتر گفت: این مطالعه فعالیت بدنی را به عنوان یک جزء اصلی پیشگیری از عوارض دیابت تعریف می کند. ترویج فعالیت بدنی در بین افراد مبتلا به دیابت می تواند بستری شدن در بیمارستان، ناتوانی و هزینه های مراقبت های بهداشتی را کاهش دهد، در حالی که کیفیت زندگی را بهبود می بخشد.

با این حال، محققان هشدار دادند که با توجه به تفاوت در نحوه انجام فعالیت بدنی در نقاط مختلف جهان، یک رویکرد یکسان برای همه مؤثر نخواهد بود.

به عنوان مثال، مردم در کشورهای ثروتمند تمایل دارند در اوقات فراغت خود ورزش کنند، در حالی که در کشورهای کم درآمد، مردم فعالیت بدنی خود را به عنوان بخشی از کار خود انجام می دهند.