به نقل از خبر انلاین ، برخی شواهد نشان می دهند مصرف غذاها یا نوشیدنی های شیرین ممکن است آکنه را افزایش دهد. نتایج یک مطالعه که بیش از 24هزار نفر را مورد بررسی قرار داده، نشان می دهد که غذاهای پرقند و پرچرب با آکنه ارتباط دارند؛ همچنین مصرف شیر گاو با آکنه مرتبط بود. این ارتباط حتی پس از تعدیل عواملی مانند وضعیت اجتماعی-اقتصادی و میزان کالری دریافتی روزانه که می توانستند نتایج را تحت تأثیر قرار دهند، همچنان وجود داشت. به این معنا که درآمد فرد و مقدار کالری مصرفی کلی، ارتباطی با آکنه نداشتند، اما نوع غذاها (پرقند، پرچرب و شیر گاو) مرتبط بودند.

با این حال، آکادمی پوست آمریکا (AAD) اشاره می کند که تمام مطالعات درباره رژیم غذایی و آکنه به یک نتیجه نرسیده اند. همچنین، وجود یک ارتباط در پژوهش ها لزوما به این معنا نیست که قند به طور مستقیم باعث ایجاد آکنه می شود. دانشمندان هنوز به طور قطعی از رابطه بین قند و آکنه مطمئن نیستند، اما چند نظریه در این زمینه وجود دارد. یکی از نظریه ها این است که غذاها و نوشیدنی های شیرین باعث افزایش قند خون می شوند که این موضوع می تواند منجر به التهاب و افزایش تولید چربی پوست (سبوم) شود. از آنجا که آکنه با هر دوی این عوامل مرتبط است، این فرایند می تواند آکنه را تشدید کند.

قند خون بالا همچنین باعث افزایش فاکتور رشد شبه انسولینی نوع یک "IGF-1" می شود که در رشد بافت ها نقش دارد. سطوح بالاتر IGF-1 ممکن است میزان تولید چربی پوست را افزایش دهد و این چربی می تواند منافذ پوست را ببندد و در نتیجه به ایجاد آکنه منجر شود.

نظریه دیگر این است که رژیم غذایی پرقند باعث افزایش سطح آندروژن ها می شود. آندروژن ها گروهی از هورمون ها هستند که تستوسترون نیز جزو آن هاست و همه افراد در سطوح مختلفی این هورمون ها را دارند. آندروژن ها در مقادیر طبیعی مضر نیستند، اما افزایش بیش از حد آن ها می تواند در بروز آکنه نقش داشته باشد. پژوهشگران همچنان در حال بررسی و تحقیق درباره این ارتباط ها هستند.

اگرچه قند ممکن است در برخی افراد باعث تشدید آکنه شود، اما برای همه یک عامل قطعی نیست. عوامل زیادی مانند مرحله زندگی ، چرخه قاعدگی ، محصولات پوستی ، بیماری ها ، برخی داروها و سیگار کشیدن می توانند در ایجاد آکنه نقش داشته باشند.

مرحله زندگی؛ بروز آکنه در دوران بلوغ شایع است، زیرا سطح تستوسترون افزایش می یابد. آکنه ممکن است در دوران بارداری، پس از زایمان یا یائسگی نیز ظاهر شود. همچنین افرادی که قاعدگی دارند دچار نوسانات منظم هورمونی می شوند که می تواند منجر به آکنه شود.

محصولات پوستی، برخی محصولات مراقبت از پوست یا لوازم آرایشی در صورت داشتن ترکیبات مسدودکننده منافذ یا کومدوژنیک می توانند باعث آکنه شوند. درماتیت تماسی و تحریک پوستی نیز گاهی شبیه آکنه دیده می شوند.

برخی بیماری ها نیز به دلیل تأثیر بر هورمون ها می توانند باعث آکنه شوند؛ برای مثال، آکنه می تواند یکی از علائم سندرم تخمدان پلی کیستیک (PCOS) باشد. برخی داروها، برخی روش های هورمونی پیشگیری از بارداری ممکن است به عنوان عارضه جانبی باعث آکنه شوند و همچنین داروهای دیگر مانند استروییدها، لیتیوم یا داروهای ضد صرع نیز می توانند آکنه ایجاد کنند. مصرف سیگار ممکن است در بروز آکنه در بزرگسالان نقش داشته باشد.

هیچ آزمایش مشخصی برای تشخیص آکنه مرتبط با مصرف قند وجود ندارد. با این حال، اگر آکنه تنها علامت فرد باشد و شدت زیادی نداشته باشد، ممکن است بتوان با ثبت روزانه علائم تشخیص داد که آیا قند نقشی دارد یا نه. مواردی مانند میزان استرس، میزان خواب، چرخه های هورمونی، الگوهای غذایی و داروهای مصرفی را می توان ثبت کرد. اگر به طور مداوم پس از مصرف غذاهای پرقند، جوش های جدید ظاهر شوند، این موضوع می تواند نشان دهنده یک ارتباط باشد. با این حال، باید توجه داشت که عوامل زیادی می توانند باعث آکنه شوند، بنابراین این ارتباط همیشه ساده و مستقیم نیست.

همچنین ثبت دقیق غذاها برای همه افراد مناسب نیست. برخی افراد با سابقه اختلالات خوردن به صورت تجربی گزارش کرده اند که پیگیری رژیم غذایی یا مصرف قند باعث ایجاد افکار آزاردهنده درباره غذا، وزن یا ظاهرشان می شود. اگر این موضوع برای فردی نگران کننده است، بهتر است با پزشک مشورت کند. به دلیل عوامل ژنتیکی، برخی خانواده ها بیشتر از دیگران مستعد آکنه هستند.

اگر فردی شک دارد که آکنه اش به مصرف قند مرتبط است و پزشک نیز علت زمینه ای دیگری پیدا نکرده، می تواند با ایجاد تغییرات کوچک در الگوی غذایی این موضوع را بررسی کند. این کار می تواند به سادگی انجام شود که شامل کاهش مصرف قندهای افزوده یعنی قندهایی که افراد برای شیرین کردن به غذاها اضافه می کنند، می شود. شکر سفید، شکر قهوه ای، دکستروز و شربت ذرت از این دست قندها هستند.

این قندها در بسیاری از موادغذایی مانند نوشابه ها، قهوه های شیرین شده، چای سرد، دسرها، ماست ها، محصولات پخته شده و نوشیدنی های الکلی یافت می شود. این خوراکی ها را می توان با برخی خوراکی ها مانند نوشابه بدون قند، قهوه تلخ، چای سیاه یا سبز بدون شکر، آب طعم دار و ماست طبیعی یا ماست یونانی جایگزین کرد. همچنین راه هایی مانند استفاده از استویا یا میوه ها برای شیرین کردن غذا بدون استفاده از شکر وجود دارد.

اگرچه بسیاری آکنه را صرفا یک مشکل ظاهری می دانند، اما این عارضه می تواند تأثیر قابل توجهی بر اعتمادبه نفس و سلامت روان داشته باشد. گاهی اوقات نیز آکنه می تواند نشانه ای از یک بیماری زمینه ای باشد. اگر روش های مراقبت شخصی و خانگی به بهبود آکنه کمک نکنند، صحبت با پزشک برای دریافت راهنمایی درمانی می تواند مفید باشد. همچنین اگر آکنه شدید باشد یا همراه با علائم دیگری ظاهر شود، نباید در مراجعه به پزشک تردید کرد. این علائم شامل جوش های عمیق، بزرگ و دردناک ، جای جوش های عمیق یا شدید ، علائم عفونت مانند تورم یا ترشح چرک ، نشانه های تحریک پوستی مانند خارش، سوزش یا پوسته ریزی ، ضایعاتی که تغییر رنگ می دهند، بزرگ تر می شوند یا بهبود پیدا نمی کنند ، تغییرات وزن بدون علت مشخص ، رشد یا ریزش غیرطبیعی مو و نامنظم شدن یا قطع قاعدگی می شود.