به نقل از دانشیاری پاپریکا همان پودر قرمز خوش رنگی است که معمولاً فقط برای خوشگل تر شدن غذا رویش می پاشیم؛ اما پشت این ظاهر ساده، یک بسته کامل از ترکیبات مفید پنهان شده. این ادویه از فلفل خشک شده به دست می آید و بسته به نوع فلفل می تواند شیرین، دودی یا تند باشد. چیزی که باعث شده توجه متخصصان تغذیه به آن جلب شود، فقط طعم نیست؛ مجموعه ای از ویتامین ها، مواد معدنی و آنتی اکسیدان هاست که باعث شده خواص پاپریکا فراتر از یک چاشنی معمولی باشد. در این مقاله خواص این ادویه جادویی ارائه شده است.

خواص پاپریکا
مهم ترین خواص این ادویه بی نظیر را در زیر می بینید:

در ظاهر فقط یک قاشق پودر است، اما همان مقدار کم می تواند بخش قابل توجهی از نیاز بدن به ویتامین A را تامین کند. علاوه بر آن، ویتامین E، ویتامین B6، آهن و فیبر هم در آن وجود دارد.

ویژگی مهم تر این ادویه وجود کاروتنوییدهاست؛ همان ترکیباتی که به هویج رنگ می دهند و در بدن نقش محافظ سلولی دارند. این مواد به مقابله با رادیکال های آزاد کمک می کنند؛ مولکول هایی که عامل پیری زودرس و بسیاری از بیماری های مزمن هستند. به همین دلیل یکی از مهم ترین خواص پاپریکا اثر آنتی اکسیدانی قوی آن محسوب می شود.

رنگ قرمز پاپریکا تصادفی نیست؛ ناشی از بتاکاروتن، لوتیین و زآگزانتین است. این ترکیبات در شبکیه چشم تجمع پیدا می کنند و مثل عینک آفتابی طبیعی عمل می کنند. مصرف منظم این مواد غذایی معمولاً با کاهش احتمال مشکلات بینایی وابسته به سن مرتبط دانسته می شود. به همین دلیل از کاربردی ترین خواص پاپریکا کمک به سلامت چشم ها و محافظت در برابر آسیب نوری و اکسیداتیو است.

در انواع تند پاپریکا ماده ای به نام کپسایسین وجود دارد؛ همان ترکیبی که حس گرما و تندی ایجاد می کند. این ماده روی گیرنده های عصبی اثر می گذارد و واکنش های التهابی بدن را آرام تر می کند. به همین دلیل در بسیاری از محصولات ضد درد موضعی از مشتقات آن استفاده می شود. یکی از مهم ترین خواص پاپریکا همین توانایی در کاهش التهاب و کمک به تسکین دردهای مزمن خفیف است.

برخی از رنگدانه های موجود در پاپریکا می توانند تعادل چربی های خون را بهتر کنند؛ یعنی کلسترول بد را پایین تر بیاورند و کلسترول مفید را بالا ببرند. وقتی این تعادل برقرار باشد، احتمال رسوب چربی در دیواره رگ ها کمتر می شود. بنابراین در فهرست خواص پاپریکا می توان نقش حمایتی آن از سلامت قلب و عروق را هم قرار داد.

کاروتنوییدها و کپسایسین هر دو با استرس اکسیداتیو مقابله می کنند؛ فرآیندی که به DNA آسیب می زند. به همین دلیل در مطالعات تغذیه ای، رژیم های غذایی سرشار از این ترکیبات معمولاً با سلامت سلولی بهتر ارتباط داده می شوند. این موضوع یکی دیگر از خواص پاپریکا محسوب می شود، هرچند همچنان به بررسی های بیشتری نیاز دارد.

کپسایسین می تواند روی نحوه مصرف قند در بدن اثر بگذارد و حساسیت سلول ها به انسولین را بهبود دهد. در نتیجه نوسانات قند خون کمتر می شود. برای همین در رژیم های غذایی متعادل، استفاده از ادویه های طبیعی مانند این مورد توصیه می شود و از کاربردی ترین خواص پاپریکا کمک به کنترل بهتر متابولیسم قند به شمار می آید.

آهن موجود در پاپریکا برای ساخت هموگلوبین لازم است و ویتامین E از غشای گلبول های قرمز محافظت می کند. وقتی این دو ماده کافی باشند، انتقال اکسیژن در بدن بهتر انجام می شود و احساس خستگی کمتر خواهد بود. بنابراین یکی دیگر از خواص پاپریکا کمک به حفظ کیفیت طبیعی خون است.

پاپریکا به راحتی وارد برنامه غذایی می شود؛ لازم نیست غذای خاصی بپزید. روی تخم مرغ، برنج، سوپ، سبزیجات یا حتی سیب زمینی کبابی بپاشید. نوع دودی برای غذاهای گوشتی، نوع شیرین برای سالادها و نوع تند برای خوراک ها مناسب تر است. مزیت بزرگش این است که بدون اضافه کردن کالری زیاد، طعم و ارزش غذایی را بالا می برد و همین موضوع کاربرد عملی خواص پاپریکا را در زندگی روزمره نشان می دهد.

پاپریکا فقط یک رنگ دهنده غذا نیست؛ ترکیبی از ویتامین ها، آنتی اکسیدان ها و مواد فعال زیستی است که می تواند از چشم و قلب گرفته تا متابولیسم بدن را حمایت کند. به زبان ساده، با یک ادویه کم حجم می شود کیفیت تغذیه را بالا برد. شاید به همین دلیل است که وقتی درباره ادویه های مفید صحبت می شود، همیشه نامش در میان گزینه های سالم دیده می شود — چون واقعاً خواص پاپریکا بیشتر از چیزی است که ظاهر ساده اش نشان می دهد.