به نقل از خبرآنلاین، بر اساس داده های منتشرشده، یک کارگر ایرانی برای خرید یک دلار آمریکا ناچار است حدود 120 دقیقه، معادل دو ساعت کامل، کار کند. این شاخص که معمولاً برای مقایسه قدرت خرید نیروی کار در کشورها استفاده می شود، به خوبی نشان می دهد ارزش دستمزد دریافتی کارگران ایرانی در قیاس با ارزهای معتبر جهانی تا چه اندازه کاهش یافته است.

اقتصادآنلاین نوشت: در چنین شرایطی، دستمزد اسمی هرچند ممکن است در ظاهر افزایش یافته باشد، اما با توجه به نرخ تورم داخلی و نوسانات ارزی، قدرت واقعی خرید کارگران با چالش جدی روبه روست.

در مقایسه منطقه ای، اختلاف ها به مراتب محسوس تر می شود. در امارات متحده عربی یک کارگر تنها با 6 دقیقه کار می تواند یک دلار آمریکا به دست آورد؛ رقمی که نشان دهنده سطح بالاتر دستمزد و ارزش پول ملی این کشور است.

همچنین در ترکیه، زمان لازم برای دستیابی به یک دلار حدود 18 دقیقه اعلام شده است. این بدان معناست که یک کارگر ترکیه ای با حدود یک هفتم زمانی که یک کارگر ایرانی کار می کند، می تواند همان مقدار ارز را تهیه کند.

این مقایسه، تفاوت جدی در سطح دستمزدها، ساختار اقتصادی و ثبات پولی کشورها را برجسته می کند.

نکته قابل توجه آن است که حتی در برخی کشورهای همسایه شرقی نیز وضعیت متفاوت است. در افغانستان و پاکستان، زمان مورد نیاز برای خرید یک دلار بین 30 تا 40 دقیقه کمتر از ایران برآورد شده است.

این در حالی است که ایران از نظر منابع طبیعی، ظرفیت های صنعتی و جمعیت تحصیل کرده، مزیت های قابل توجهی نسبت به بسیاری از کشورهای منطقه دارد. با این حال، شاخص قدرت خرید نیروی کار نشان می دهد چالش های اقتصادی و ارزی در سال های اخیر اثر مستقیمی بر سطح رفاه کارگران گذاشته است.

شاخص مدت زمان کار برای خرید یک دلار تنها یک عدد ساده نیست، بلکه معیاری از ارزش واقعی دستمزد، ثبات پول ملی و میزان فشار اقتصادی بر خانوارهاست. هرچه این زمان طولانی تر باشد، به معنای آن است که نیروی کار باید سهم بیشتری از عمر و انرژی خود را صرف تأمین حداقل های ارزی کند.

کارشناسان اقتصادی معتقدند برای بهبود این وضعیت، علاوه بر اصلاح سیاست های دستمزدی، کنترل تورم، ثبات بازار ارز و افزایش بهره وری نیروی کار نیز ضروری است. در غیر این صورت، حتی افزایش های سالانه حقوق نیز نمی تواند شکاف ایجادشده در قدرت خرید را جبران کند.