در این مطالعه، داروهایی به نام مهارکننده های SGLT2 در ماهی کپور فیروزه ای آفریقایی، ماهی کوچکی که تنها 4 تا 6 ماه عمر می کند، آزمایش شد.

از آنجایی که این ماهی ها به سرعت پیر می شوند، دانشمندان توانستند معادل دهه ها پیری اندام ها را تنها در عرض چند هفته مشاهده کنند.

نتایج نشان داد ماهی هایی که این داروها را دریافت کرده اند، با افزایش سن، کلیه های سالم تری دارند.

دکتر هرمان هالر ، نویسنده ارشد و رییس آزمایشگاه بیولوژیکی MDI در بار هاربر در ایالت مین، گفت: این داروها از قبل به عنوان محافظ قلب و کلیه ها در بیماران مبتلا به دیابت و غیر دیابتی شناخته شده اند. چیزی که کمتر مشخص بوده، نحوه تاثیر آنها بوده است.

با افزایش سن ماهی کپور معمولی، کلیه های آنها شروع به تغییر به شیوه ای کردند که بسیار شبیه به کلیه های انسان در حال پیر شدن بود. محققان موارد زیر را مشاهده کردند:

از بین رفتن رگ های خونی کوچک

آسیب به سیستم فیلتر کلیه

التهاب بیشتر

مشکلات مربوط به نحوه تولید انرژی توسط سلول های کلیه

همین تغییرات اغلب در افراد مبتلا به بیماری کلیوی مشاهده می شود.

اما ماهی هایی که با مهارکننده های SGLT2 درمان شدند، کمتر از این مشکلات را داشتند. کلیه های آنها جریان خون قوی تر، فیلترهای سالم تر و تولید انرژی طبیعی تری را در داخل سلول ها حفظ کردند.

این داروها همچنین التهاب را کاهش دادند و به سلول های کلیه کمک کردند تا بهتر با یکدیگر ارتباط برقرار کنند.

هالر در یک بیانیه خبری گفت: این اثرات بالادستی در کنار هم، توضیحی بیولوژیکی برای مشاهدات بالینی ارائه می دهند که مزایای مهارکننده های SGLT2 اغلب از آنچه که از کنترل گلوکز به تنهایی انتظار می رود، فراتر می رود.

یکی از بزرگترین تفاوت ها در رگ های خونی کوچک بود. ماهی های درمان نشده به آرامی این رگ ها، به نام مویرگ ها، را با افزایش سن از دست می دادند. این امر دریافت اکسیژن را برای سلول های کلیه دشوارتر می کرد و آنها را مجبور می کرد به سیستم های انرژی پشتیبان ضعیف تری تکیه کنند.

ماهی هایی که مهارکننده های SGLT2 دریافت می کردند، تعداد بیشتری از این رگ ها را حفظ می کردند و فعالیت ژنی بیشتری شبیه به حیوانات جوان تر نشان می دادند. این امر با تولید انرژی بهتر و التهاب کمتر مرتبط بود.

دکتر آناستازیا پاولمن ، نویسنده اصلی از دانشکده پزشکی هانوفر در آلمان، در یک بیانیه خبری گفت: دیدن این اثرات به وضوح در یک مدل پیری سریع مانند ماهی کیلی فیش ما قابل توجه بود.

او افزود: آنچه بیش از همه مرا تحت تأثیر قرار داد این بود که چگونه یک داروی به ظاهر ساده بر بسیاری از سیستم های به هم پیوسته در کلیه تأثیر می گذارد- از رگ های خونی و متابولیسم انرژی گرفته تا التهاب و عملکرد کلی.

مهارکننده های SGLT2 در حال حاضر برای درمان دیابت و بیماری مزمن کلیه استفاده می شوند. این مطالعه توضیح می دهد که چرا بیمارانی که این داروها را مصرف می کنند اغلب از مزایای قلبی و کلیوی آن بهره مند می شوند.

محققان می گویند ماهی هایی که به سرعت پیر می شوند، می توانند مطالعات آینده را نیز سرعت بخشند و به دانشمندان اجازه دهند درمان های جدید را بسیار سریع تر از حیوانات آزمایشگاهی مانند موش ها آزمایش کنند.

در مرحله بعد، این تیم قصد دارد بررسی کند که آیا این داروها می توانند به ترمیم کلیه ها پس از شروع آسیب کمک کنند یا خیر، و اینکه آیا زمان درمان اهمیت دارد یا خیر.