اگر کسی متوجه شود که دست یا پای راست او کمی بزرگتر به نظر می رسد، این اغلب به دلیل ژنتیک است. کارشناسان خاطرنشان می کنند که اکثر افراد از دست راست خود برای نوشتن، غذا خوردن و انجام کار های حرکتی ظریف استفاده می کنند و باعث می شوند عضلات آن کمی سریع تر رشد کنند.

همین امر در مورد پا ها نیز صدق می کند: اگر فردی معمولاً روی پای راست خود تکیه دهد یا هنگام راه رفتن یا ورزش آن را به پایین فشار دهد، عضلات و استخوان های آن طرف ممکن است به تدریج بزرگتر شوند. به عنوان مثال، یک تنیسور راست دست معمولاً متوجه تفاوت در محیط پای راست خود در مقایسه با پای چپ خود می شود. همین امر در افرادی که برای مدت طولانی از کامپیوتر و ماوس استفاده می کنند یا درگیر فعالیت هایی هستند که نیاز به استفاده مکرر از یک دست یا پا دارند، نیز رخ می دهد.

علاوه بر عادات روزانه، ژنتیک نقش مهمی ایفا می کند. برخی از افراد با عدم تقارن طبیعی متولد می شوند و این تفاوت ها ممکن است از کودکی ظاهر شوند. با رشد و آموزش، سمت غالب قوی تر و برجسته تر می شود. ویژگی های اسکلتی مادرزادی و فعالیت های روزمره نیز در عدم تقارن نقش دارند: حمل کیف روی یک شانه، خوابیدن روی یک طرف خاص یا انتقال وزن به یک پا، همگی این تفاوت را افزایش می دهند، در حالی که بدن به تدریج با استفاده مکرر از سمت غالب سازگار می شود.

معمولاً این تفاوت جزیی است؛ اندازه یا محیط عضلات ممکن است تنها چند میلی متر بین دست راست و چپ متفاوت باشد و اکثر افراد فقط هنگام امتحان کردن کفش یا انداختن حلقه ازدواج از طرف دیگر متوجه آن می شوند.

با این حال، اگر این تفاوت قابل توجه باشد و با ناراحتی یا درد همراه باشد، توصیه می شود با یک متخصص اسکلتی-عضلانی مشورت کنید، زیرا علت آن ممکن است پزشکی باشد نه صرفاً عادت.

نکاتی برای کاهش این تفاوت و بهبود تعادل:

تمریناتی را برای تقویت سمت ضعیف تر، چه در بازو ها و چه در پاها، انجام دهید.

بار را به طور مساوی بین هر دو طرف توزیع کنید و در صورت لزوم از بریس یا کفی های مخصوص استفاده کنید.

ورزش هایی را انتخاب کنید که هر دو طرف بدن را به طور مساوی فعال کنند، مانند شنا، دویدن آرام و پیاده روی نوردیک، تا به تعادل قدرت عضلات کمک کرده و هرگونه تفاوت قابل توجه را کاهش دهند.