به گزارش پارسینه ، رابرت دووال، ستاره فیلم های پدرخوانده و اینک آخرالزمان و برنده جایزه اسکار در 95 سالگی از دنیا رفت.
لوسیانا دووال، همسر او، در بیانیه ای در فیس بوک این خبر را منتشر کرد. او نوشت: دیروز با شوهر عزیزم، دوست گرامی ام و یکی از بزرگ ترین بازیگران زمانه مان خداحافظی کردیم. باب در خانه اش در آرامش و درحالی که عشق و آرامش او را احاطه کرده بود، از دنیا رفت. برای جهانیان، او یک بازیگر برنده جایزه اسکار، یک کارگردان و یک قصه گو بود. برای من ، او، راحت بگویم، همه چیز بود .

رابرت دووال را با نوعی طبیعت گرایی خشن در بازی اش به یاد می آوریم؛ سبکی از بازیگری که در نسل ستاره های دهه 1970 مثل رابرت دنیرو، داستین هافمن و جین هکمن دیده می شد.
هر چند او شاید هیچ گاه به اندازه برخی از هم نسلانش به ستاره بزرگی تبدیل نشد، توانایی غیرقابل انکارش در یکی شدن کامل با شخصیت هایی که بازی می کرد، احترام فراوانی را هم از سوی همکارانش و هم از جانب منتقدان برای او به ارمغان آورد. دووال در مجموع 7 نامزدی اسکار به دست آورد و برای فیلم بخشش های محبت آمیز / Tender Mercies (بروس برسفورد، 1983) جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد را به دست آورد.

اولین نقش بزرگ دووال در سینما، و یکی از به یادماندنی ترین نقش هایش، نقش ترسناک بو رادلی در فیلم کشتن مرغ مقلد (1962) در کنار گرگوری پک بود. با این وجود در دهه 70 بود که حرفه دووال به اوج رسید. در سال 1969، او با کارگردان جوانی به نام فرانسیس فورد کاپولا در درام جمع وجور مردم بارانی همکاری کرد و سال بعد نقش فرانک برنز را در مش (رابرت آلتمن) ایفا کرد. دووال همچنین بازیگر فیلم تجربی THX 1138 به کارگردانی جرج لوکاس بود. با این وجود فیلمی که همه چیز را تغییر داد، پدرخوانده (کاپولا، 1972) بود. او در این فیلم نقش تام هیگن، پسر ناتنی دون ویتو کورلئونه و مشاور صبور و زیرک خانواده کورلئونه را بازی کرد و اولین نامزدی اسکار را به دست آورد. حضور در پدرخوانده: قسمت دوم ، مکالمه و اینک آخرالزمان (همگی به کارگردانی فرانسیس فورد کاپولا)، نقش دکتر واتسون در راه حل هفت درصدی هربرت راس و نقش یک مدیر تلویزیونی بی رحم در شبکه (سیدنی لومت) از دیگر فرازهای کارنامه دووال محسوب می شوند.