به نقل از فرادید، در حالی که بسیاری از افراد با وجود سرماخوردگی های خفیف سفر می کنند، متخصصان تأکید دارند برخی نشانه های بیماری در ارتفاع بالا و فضای بسته هواپیما ممکن است تشدید شده و حتی به اورژانس پزشکی منجر شود.

بسیاری از مسافران در آستانه سفر با این پرسش روبه رو می شوند: کدام علائم آن قدر خفیف اند که بتوان با آن ها سفر کرد و چه نشانه هایی هشدار می دهند که بهتر است برنامه را تغییر دهیم؟ تصمیم به لغو یا تعویق سفر ممکن است هزینه بر و دردسرساز باشد، اما گاهی این تصمیم به نفع سلامت فرد و همچنین سایر مسافران و خدمه پرواز است.

با توجه به فصل های اوج شیوع آنفلوانزا و افزایش بیماری های ویروسی، این نگرانی ها بیش از گذشته مطرح شده اند. پزشکان در گفت وگو با رسانه ها تأکید کرده اند برخی علائم باید جدی گرفته شوند و در صورت بروز آن ها، بهتر است سفر هوایی به زمان دیگری موکول شود. البته توصیه می شود هر فرد پیش از تصمیم گیری، با پزشک معالج خود نیز مشورت کند.

اگر دمای بدن شما به 38 درجه سانتی گراد یا بالاتر رسیده است، پزشکان توصیه می کنند از سوار شدن به هواپیما خودداری کنید. تب نشانه ای واضح از فعال بودن سیستم ایمنی بدن در مقابله با یک عفونت است.

دکتر جردن واگنر، پزشک متخصص طب اورژانس، می گوید اگر تب با لرز، بدن درد یا احساس خستگی عمیق همراه باشد، احتمالاً بدن درگیر یک بیماری عفونی است. در چنین شرایطی، قرار گرفتن در کابین هواپیما با هوای خشک و استرس ناشی از سفر می تواند خطر کم آبی بدن را افزایش دهد و وضعیت فرد را بدتر کند.

اگر تب همراه با علائم تنفسی مانند سرفه یا آبریزش بینی باشد، احتمال ابتلا به ویروس های مسری مانند آنفلوانزا، کووید-19 یا RSV بیشتر می شود. در این وضعیت، خطر انتقال بیماری به دیگران نیز وجود دارد؛ موضوعی که می تواند سلامت سایر مسافران را تهدید کرده و حتی سفر آن ها را نیز مختل کند.

اگر به هر دلیل ناچار به سفر هستید، استفاده از ماسک باکیفیت مانند KN95، شست وشوی مکرر دست ها و مصرف داروهای بدون نسخه برای کنترل علائم (با تأیید پزشک) ضروری است.

علائم گوارشی مانند تهوع، استفراغ و اسهال در فضای محدود هواپیما به سختی قابل مدیریت هستند. دسترسی محدود به خدمات درمانی و فضای کوچک کابین می تواند شرایط را پیچیده تر کند.

این علائم علاوه بر ایجاد ناراحتی شدید، خطر کم آبی بدن، سرگیجه و اختلال در تعادل الکترولیت ها را افزایش می دهند. از سوی دیگر، برخی بیماری های گوارشی مانند نوروویروس به شدت مسری اند و می توانند به سرعت در محیط بسته هواپیما منتشر شوند.

همچنین مراجعه مکرر به سرویس بهداشتی ممکن است رعایت بهداشت فردی و حتی نکات ایمنی پرواز را دشوار کند. با این حال، اگر اسهال خفیف و کوتاه مدت باشد، مصرف داروهایی مانند لوپرامید (ایمودیوم) یا بیسموت ساب سالیسیلات (پپتو-بیسمول) می تواند به کنترل موقت علائم کمک کند، مشروط بر آنکه منع پزشکی برای مصرف این داروها وجود نداشته باشد. در هر صورت، شست وشوی دقیق دست ها پس از استفاده از سرویس بهداشتی ضروری است.

اگر در تنفس مشکل دارید، بهتر است برنامه سفر خود را تغییر دهید. کابین هواپیما تحت فشار تنظیم می شود، اما میزان اکسیژن آن همچنان کمتر از سطح زمین است. در نتیجه، افرادی که از پیش دچار تنگی نفس هستند، ممکن است در ارتفاع بالا با تشدید علائم مواجه شوند.

اگر در حالت استراحت دچار تنگی نفس هستید، خس خس سینه شدید دارید یا بیماری هایی مانند آسم شما وخیم شده است، سفر را به تعویق بیندازید. شرایط کم اکسیژن می تواند مشکلات تنفسی را وخیم تر کند.

درد قفسه سینه، چه به صورت احساس فشار، فشردگی یا درد مبهم، می تواند نشانه ای از بیماری های جدی قلبی یا ریوی باشد. اگر چنین علامتی را تجربه می کنید، مقصد شما باید نزدیک ترین اورژانس باشد، نه گیت پرواز.

اگر این درد با تهوع، تپش قلب یا تعریق همراه باشد، احتمال سکته قلبی مطرح می شود. وقوع یک وضعیت اورژانسی در میانه پرواز، جایی که دسترسی به خدمات پیشرفته پزشکی وجود ندارد، می تواند جان فرد را به خطر اندازد.

در صورت ابتلا به علائم خفیف سرماخوردگی مانند آبریزش یا گرفتگی بینی، گلودرد خفیف یا سرفه ملایم و در صورتی که حال عمومی شما خوب است و تست کووید یا آنفلوانزا مثبت نیست، معمولاً می توان سفر کرد. استفاده از ماسک و رعایت بهداشت دست ها همچنان توصیه می شود.

با این حال، احتقان سینوسی می تواند در زمان برخاستن و فرود هواپیما، به دلیل تغییر فشار کابین، باعث درد گوش و سینوس شود. این موضوع بیشتر مسئله ای مربوط به راحتی فرد است تا ایمنی. مصرف داروهای ضداحتقان پیش از پرواز (با مشورت پزشک)، نوشیدن آب کافی، خمیازه کشیدن یا جویدن آدامس می تواند به کاهش ناراحتی کمک کند. اگر احتقان شدید است، بهتر است سفر را به تعویق بیندازید.

علائم آلرژی فصلی مانند عطسه، خارش چشم یا گرفتگی خفیف بینی نیز معمولاً مانعی برای پرواز نیستند، به شرط آنکه تب وجود نداشته باشد و علائم با داروهای معمول کنترل شوند.

اگر در تصمیم خود مردد هستید، پزشکان پیشنهاد می کنند از خود بپرسید: آیا این وضعیت ممکن است در محیط کم اکسیژن و پراسترس بدتر شود؟ و آیا می توانم چندین ساعت بدون دسترسی به مراقبت پزشکی، علائم را مدیریت کنم؟

اگر پاسخ شما به هر یک از این پرسش ها منفی است، بهتر است سفر را به زمان دیگری موکول کنید. همان طور که یکی از پزشکان تأکید می کند: تأخیر در پرواز آزاردهنده است، اما بروز یک اورژانس پزشکی در ارتفاع 35 هزار پایی به مراتب مشکل سازتر است.

افرادی که به بیماری های مزمن قلبی، ریوی یا نقص سیستم ایمنی مبتلا هستند، باید با احتیاط بیشتری تصمیم بگیرند. همچنین کسانی که به تازگی دچار رویدادهای جدی پزشکی مانند سکته قلبی، سکته مغزی یا پنوموتوراکس شده اند، باید حتماً پیش از سفر مجوز پزشک خود را دریافت کنند.