به نقل از فرادید، در گوشه ای آرام و دل انگیز از یک مزرعه ی انگلیسی، زیر چمن های سبز انبوه و گل های زرد آلاله که در آفتاب روییده بودند، باستان شناسان به کشفی هولناک دست یافتند.

اسکار آلدرد، باستان شناس دانشگاه کمبریج که بر حفاری های بهار و تابستان گذشته در پارک روستایی وندِلبری، حدود 4٫8 کیلومتر خارج از کمبریج نظارت می کرد، گفته: اینجا، به هر شکلی که به آن نگاه کنیم، خشونت شدید میان افراد در جریان بوده است.

یکی از اجساد دَمر دفن شده بود که به گفته ی آلدرد نشانه ی بی احترامی شدید است و شاید دست ها و پاهایش بسته شده بودند.

جسد دیگری نیز بود که بدون شک سر بریده شده بود؛ نخستین مهره ی ستون فقراتش بریده شده و اثری از برش عمیق روی فک پایینش دیده می شد. از جسد دیگری تنها استخوان های بخش پایینی پا، کف پاها و کشکک ها باقی مانده بود. همه این اجساد در یک گودال واحد دفن شده بودند؛ کاری که برای آن دوره عجیب بود، زیرا طبق رسوم مسیحی، حتی افرادی که اعدام می شدند هم جداگانه به خاک سپرده می شدند.

یکی از اجساد جمجمه ای دارای سوراخِ جراحی شده داشت (سمت چپ)، شش جمجمه روی اجساد پیدا شد (سمت راست)

آلدرد افزود که باستان شناسان هیچ شیء یا مصنوعی نزدیک اجساد نیافتند؛ موضوعی که نشان می دهد این افراد از هرگونه دارایی عاری شده و سپس دفن شده اند.

آلدرد معتقد است همه ی این عوامل نشانه های باورپذیری از اعدام به شمار می آیند، اما وجود شش جمجمه ی دیگر که روی چهار جسد و پاهای جسد دیگری قرار داشتند، نشان می دهد با یک اعدام ساده و سرراست روبه رو نیستیم.

به گفته ی آلدرد، به نظر می رسد چهار جسد و بخشی از جسد دیگر هم زمان دفن شده اند و آن ها پس از افرادی که جمجمه هایشان در گودال قرار دارد جان باخته اند، زیرا این جمجمه ها دیگر فک پایینی ندارند.

آلدرد می گوید این موضوع می تواند گواه این باشد که این جمجمه ها شاید جایی به نمایش گذاشته شده بودند یا اگر موضوع به نبرد مربوط باشد، بقایایی از یک میدان جنگ بوده اند و سپس در گودال دفن شده اند.

کشف چنین محوطه ای برای باستان شناسان فرصتی است تا فرهنگ و جامعه ی انگلستانِ اوایل قرون وسطی را بهتر درک کنند؛ دوره ای که کشور به چندین پادشاهی تقسیم شده بود، اما حاکمانی مانند اُفا در پی یکپارچه سازی آن بودند و آلفرد کبیر با مهاجمان وایکینگ می جنگید.

فردی که جمجمه اش سوراخ شده بود، برای آن دوران به طرز عجیبی قدبلند بود

باستان شناسان هنوز امیدوارند داده های بیشتری درباره ی این اجساد به دست آورند. آن ها معتقدند همگی مرد بوده اند، اما بررسی های بیشترِ استخوان ها این موضوع و همچنین نسبت خویشاوندی احتمالی آن ها را تأیید خواهد کرد.

به گفته ی آلدرد، گروه تحقیقاتی همچنین می خواهد دندان های اسکلت ها را تحلیل کند؛ کاری که رژیم غذایی و خاستگاه جغرافیایی آن ها را آشکار خواهد کرد و مهم تر از همه، به باستان شناسان کمک می کند بفهمند آیا این اجساد متعلق به آنگلوساکسون ها هستند یا وایکینگ ها.

تحلیل های بیشتر همچنین تاریخ گذاری دقیق تری از اجساد ارائه خواهد داد و به پژوهشگران اجازه می دهد برخی فرضیه های خود را محدودتر کنند.

آلدرد باور دارد اگر اجساد به سده ی نهم میلادی تعلق داشته باشند، به احتمال زیاد درگیر نبردی میان ساکسون ها و وایکینگ ها بوده اند؛ در حالی که اگر به سده ی هشتم میلادی یعنی پیش از یورش وایکینگ ها مربوط باشند، به احتمال زیاد در چارچوب نوعی اجرای عدالت کشته شده اند.

با این حال، برخی جزییات چشمگیر هم اکنون هم آشکار هستند. یکی از اجساد سوراخ بزرگی در جمجمه دارد که نشان می دهد فرد تحت عمل جراحی باستانی ترپاناسیون (trepanation) قرار گرفته؛ عملی که تصور می شد به درمان میگرن، تشنج و اختلالات روانی کمک می کند. قد این فرد نزدیک به 196 سانتی متر بوده؛ قدی شگفت انگیز در دورانی که میانگین قد مردان حدود 1.67 بود.

تریش بایرز، متصدی بخش باستان شناسی دانشگاه کمبریج گفته: این فرد ممکن است توموری داشته که غده هیپوفیز او را تحت تأثیر قرار داده و سبب افزایش بیش از حد هورمون های رشد شده باشد.

ما می توانیم این را در ویژگی های منحصر به فرد در ساق های بلند استخوان های اندام و سایر نقاط اسکلت ببینیم. چنین وضعیتی در مغز منجر به افزایش فشار در جمجمه شده و سبب سردردهایی شده که سوراخ کردن جمجمه شاید تلاشی برای تسکین آن بوده است.

این اجساد در یک حفاری آموزشی به عنوان بخشی از مدرک کارشناسی باستان شناسی دانشگاه کشف شدند که بخشی از یک تحقیق پنج ساله در واندلبری بود. اینجا شامل یک قلعه تپه ای مربوط به عصر آهن می شود که به مدت 2000 سال مسکونی بوده و آن را به مکانی محبوب برای برنامه های آموزشی تبدیل کرده است.

گرِیس گرندفیلد، دانشجوی کارشناسی، به یاد می آورد که این تیم ابتدا یک جسد کشف کرد، قبل از اینکه برای حفاری بعدی به آنجا برگردد و اسکلت های بیشتری پیدا کند.

او به سی ان ان گفته: کاملاً گیج کننده بود، چون انتظار نداشتیم چیز دیگری پیدا کنیم. فکر کردن به اینکه چه تعداد تکه استخوان از بدن افراد جدا شده، واقعاً نگران کننده بود.