در روزهایی که جهان با امواج سهمگین همه‌گیری کرونا دست‌وپنجه نرم می‌کرد، نام کریستینا پاگل به‌عنوان یکی از صداهای تحلیلی در میان انبوه اطلاعات و شایعات برجسته شد. او نه پزشک بود و نه متخصص اپیدمیولوژی؛ بلکه ریاضیدانی که بعدها به استاد تحقیق در عملیات در حوزه سلامت تبدیل شد. اما همین پیشینه متفاوت، به او نگاه آماری و ساختارمند ویژه‌ای داد؛ نگاهی که حالا وی را به عرصه سیاست کشانده است.

به گزارش ایسنا، به نقل از تایمز (Times Higher Education) در سال‌های اخیر، پاگل مسیر تازه‌ای را آغاز کرده است. او پروژه‌ای به نام «ترامپ اکشن ترکِر» راه‌اندازی کرده؛ یک داشبورد جامع که اقدامات، اظهارات و برنامه‌های دولت دونالد ترامپ را ثبت و دسته‌بندی می‌کند. این پروژه که با کمک گروه کوچکی از داوطلبان اداره می‌شود، از ژانویه 2025 تاکنون نزدیک به 2500 مورد از آنچه پاگل آن را «حملات به دموکراسی» می‌نامد، مستند کرده است.

به گفته او، این پروژه از دل یک سردرگمی اولیه شکل گرفت. در ماه‌های نخست دولت ترامپ، حجم تصمیم‌ها و اقدامات کاخ سفید آن‌قدر زیاد بود که در نگاه اول شبیه رویکردی پراکنده و بدون برنامه به نظر می‌رسید. اما پاگل با ذهن آماری خود به‌تدریج متوجه شد که این اقدامات در واقع از الگویی مشخص پیروی می‌کنند؛ الگویی که به‌مرور زیرساخت‌های حقوقی و سیاسی لازم را برای تغییرات بزرگ‌تر فراهم می‌کند.

او معتقد است این داده‌ها نشان می‌دهند که چگونه برخی سیاست‌ها، از جمله تغییر اختیارات نهادهای مهاجرتی، از همان ابتدای دوره ریاست‌جمهوری طراحی و اجرا شده‌اند تا در مراحل بعدی نقش کلیدی ایفا کنند. به‌گفته او، حتی رویدادهای سیاسی آینده، از جمله انتخابات میان‌دوره‌ای نیز می‌توانند ریشه در همین اقدامات اولیه داشته باشند.

پاگل می‌گوید دولت ترامپ تا حد زیادی از تاکتیکی استفاده کرده که استیو بنن آن را «پر کردن میدان» می‌نامد؛ یعنی سیل پی‌درپی تصمیم‌ها و خبرها برای سردرگم کردن مخالفان و رسانه‌ها. از نظر او، پروژه ردیابی اقدامات دولت، راهی برای مقابله با همین آشفتگی و ثبت دقیق آن چیزی است که واقعا اتفاق می‌افتد.

بر اساس این گزارش، صدها اقدام ترامپ به حوزه علم و سلامت مربوط می‌شود و بخش قابل توجهی نیز به دانشگاه‌ها، مدارس، موزه‌ها و نهادهای فرهنگی مرتبط است.

پاگل معتقد است این تمرکز تصادفی نیست. به‌گفته او، دانشگاه‌ها معمولا محل شکل‌گیری مقاومت در برابر سیاست‌های اقتدارگرایانه هستند و به همین دلیل اغلب هدف قرار می‌گیرند.

انگیزه شخصی پاگل نیز در این مسیر نقش مهمی داشته است. او که هویت دوگانه آلمانی–انگلیسی دارد، فرزند والدینی است که در آلمان نازی متولد شده‌اند. همین پیشینه تاریخی باعث شده احساس کند در برابر روندهایی که به نظرش خطرناک می‌آیند، نمی‌تواند بی‌تفاوت بماند.

با این حال، او خود را قهرمان این داستان نمی‌داند. به گفته خودش، تنها کاری را انجام می‌دهد که از دستش برمی‌آید: جمع‌آوری داده‌ها، دسته‌بندی آنها و ارائه تصویری روشن‌تر از آنچه این روزها در عرصه سیاست آمریکا می‌گذرد. کاری که شاید امروز برای روزنامه‌نگاران و تحلیلگران مفید باشد و فردا برای مورخان.