آزادگان شهید ما در غربت به ما نشان دادند که زنده بودن تنها به نفس کشیدن نیست، آن‌ها به ما نشان دادند که به آزاده زیستن است.

انسان ممکن است در کشور خودش زندگی کند ولی با ذلت، به دور از شجاعت، به دور از مردانگی اما؛ آزادگان ما با آزادگی زیستند و این نام بامسما را به تمام معنا در طول اسارت و شهادتشان معنا کردند.

فرق این شهدا با شهدای میدان نبرد در این بود که در میدان نبرد در یک حماسه در جمع رزمندگان و در سرزمین و وطن خود به شهادت رسیدند در یک لحظه یا چند دقیقه یا چند ساعت ولی شهدای آزادهٔ ما در غربت و مظلومیت هر روز شهید می‌شدند و زنده می شدند، قطره قطره آب شدند و روح و روان خود، اعضاء و  جوارح ،جسم و جان و همهٔ وجودشان را قطره قطره دادند و مظلومانه و در غربت به شهادت رسیدند و این‌گونه است که در قرآن کریم خداوند تبارک و تعالی می‌فرماید:«من خریدار انسان‌ها هستم.» این شهدا با همهٔ وجود و قطره قطره به مشتری اصلی که خدا بود خودشان را تقدیم کردند.

این فرق شهدای در غربت و اسارت با شهدای در میدان نبرد در کنار حماسه و رزمندگان بود.