ماجرا به یک عصر تابستانی در مردادماه سال95 بازمی گردد، زمانی که یک تازه عروس و تازه داماد برای پیاده روی به پارکی در یکی از شهرهای استان فارس رفته بودند. پارک شلوغ بود و حضور چند جوان زمینه ساز یک سوءتفاهم شد.

آن روز درگیری لفظی میان تازه داماد و پسری جوان شکل گرفت، برخوردی که خیلی زود به تنش و درگیری فیزیکی انجامید. تازه داماد که سابقه فعالیت حرفه ای در رشته بوکس داشت، در اوج عصبانیت با مشت ضرباتی به سر و صورت پسرجوان وارد کرد.

ضربه ای که مرگ آفرید

پسر جوان که از ناحیه صورت و سر آسیب دیده بود، نقش زمین شد و هرچند برای درمان به بیمارستان انتقال یافت، اما ساعتی بعد مشخص شد شدت ضربه به قدری بوده که جان او را گرفته است، حادثه ای ناگهانی که نه تنها به زندگی یک جوان پایان داد، بلکه سرنوشت چند خانواده را برای سال ها تغییر داد.

قتل اشتباهی

پس از وقوع حادثه، تازه داماد بازداشت و پرونده قضایی برایش تشکیل شد. در جریان تحقیقات، مشخص شد او بوکسور حرفه ای است و به فنون رزمی تسلط دارد. متهم در بازجویی ها به وارد کردن ضربه اعتراف کرد، اما انگیزه خود را سوءتفاهمی مرگبار دانست.

او در اعترافاتش گفت: روز حادثه من و همسرم برای پیاده روی به پارکی که در نزدیکی خانه مان بود رفتیم. ناگهان پسری جوان به همسرم متلک پراند. من خیلی عصبانی شدم و برگشتم، اما به جای اینکه به جوان متلک پران ضربات مشت وارد کنم، به اشتباه، جوان دیگری را هدف ضربات مرگبار قرار دادم. وی ادامه داد: وقتی مقتول خون آلود روی زمین افتاد، تازه متوجه شدم که به اشتباه جان جوان دیگری را گرفته ام.

وی افزود: این اشتباه جبران ناپذیری که مرتکب شده ام نه تنها زندگی مقتول را گرفت، بلکه خودم نیز تا آخر عمرم با این عذاب وجدان زندگی خواهم کرد. خیلی پشیمانم و فقط درصورتی آرام خواهم شد که اولیای دم قصاصم کنند.

متهم در ادامه صحنه جنایت را بازسازی کرد و سرانجام با تکمیل تحقیقات کیفرخواست پرونده صادر شد.

صدور حکم قصاص

پس از تکمیل تحقیقات، پرونده به دادگاه کیفری ارجاع شد. در جلسه محاکمه، اولیای دم خواستار قصاص قاتل شدند و او بار دیگر با دفاع از خودش مدعی شد که به اشتباه با مقتول درگیر شده و از کرده اش پشیمان است. هرچند او از اولیای دم و هیأت قضایی درخواست بخشش کرد، اما با توجه به شواهد و مدارک موجود در پرونده، اعتراف متهم و شکایت اولیای دم، دادگاه حکم قصاص تازه داماد را صادر کرد.

با وجود اعتراض متهم و وکیل مدافعش به این رأی، پرونده به دیوان عالی کشور فرستاده شد تا قضات عالی رتبه دیوان نیز بار دیگر پرونده و رأی صادرشده را بررسی کنند.

این حکم اما در مراحل بعدی رسیدگی به تأیید قضات دیوان عالی کشور رسید و شمارش معکوس برای قصاص تازه داماد شروع شد.

یک قدم تا چوبه دار

این زندانی محکوم به قصاص یک بار تا آستانه اجرای حکم پیش رفت، اما در آخرین لحظات، با درخواست مهلت و تلاش میانجیگران، اجرای حکم متوقف شد. با این حال، این توقف موقت بود و مدتی بعد تاریخ جدیدی برای اجرای قصاص تعیین شد، تاریخی که به گفته نزدیکان محکوم، پایان زندگی او به شمار می رفت و او دیگر امیدی برای زنده ماندن و نجات از مجازات نداشت.

تصمیم بزرگ

در شرایطی که همه چیز برای اجرای حکم آماده شده بود اولیای دم تصمیمی گرفتند که مسیر این پرونده را تغییر داد. خانواده مقتول که در این سال ها از توبه، رفتار و اقدامات خیرخواهانه محکوم در زندان مطلع شده بودند، سرانجام اعلام کردند به خاطر رضای خدا حاضرند از حق قصاص خود بگذرند.

شرطی برای زندگی

این گذشت اما با شرطی همراه بود، شرطی متفاوت و انسان دوستانه. اولیای دم اعلام کردند که قاتل باید هزینه های درمان 5کودک معلول را که در مراکز توانبخشی نگهداری می شوند تقبل کند، کودکانی که خانواده هایشان توان مالی کافی برای ادامه درمان آنها را ندارند، شرطی که نه تنها جان یک انسان را از مرگ نجات داد، بلکه امید تازه ای به زندگی چند کودک دیگر بخشید.

با پذیرش این شرط از سوی محکوم و خانواده اش روند حقوقی اجرای قصاص متوقف و رضایت رسمی اولیای دم ثبت شد. به این ترتیب، قاتل از قصاص رهایی یافت تا شرایط آزادی او از زندان فراهم شود.