به نقل از ایسنا،دانشمندان با تحلیل داده های ماموریت ماژلان ناسا شواهدی از یک تونل زیرزمینی وسیع روی زهره یافته اند که احتمالا توسط فوران های آتشفشانی ایجاد شده و دیدگاه دنیای مرده این سیاره را به چالش می کشد.

پژوهش جدیدی نشان می دهد سیاره زهره ممکن است یک تونل زیرزمینی داشته باشد که توسط فوران های آتشفشانی ایجاد شده است.

به نقل از اسپیس، در صورت تأیید وجود تونل زیرزمینی، این دومین باری خواهد بود که وجود یک دالان گدازه ای در زهره گزارش می شود و به اکتشافات مشابه در ماه و مریخ می افزاید. همچنین، این کشف جدید به مجموعه روبه رشد شواهدی کمک می کند که یک دیدگاه دیرینه را مبنی بر این که زهره از نظر زمین شناسی یک دنیای مرده است، به چالش می کشد.

لورنزو بروزونه (Lorenzo Bruzzone)، پژوهشگر دانشگاه ترنتو (University of Trento) در ایتالیا گفت: دانش ما از زهره هنوز محدود است و تاکنون هرگز فرصتی را برای مشاهده مستقیم فرآیندهایی که زیر سطح سیاره دوقلوی زمین رخ می دهند، نداشته ایم. بنابراین، شناسایی یک حفره آتشفشانی از اهمیت ویژه ای برخوردار است، زیرا به ما امکان می دهد نظریه هایی را تأیید کنیم که دانشمندان سال هاست فقط وجود آنها را فرضیه سازی کرده اند.

زهره دائماً در ابرهای متراکمی پوشیده شده است که مانع از مشاهده مستقیم سطح آن می شوند و دانشمندان را مجبور می کنند تا برای مطالعه زمین شناسی این سیاره به تصاویر راداری متکی باشند. بین سال های 1990 تا 1992، مدارگرد ماژلان ناسا با استفاده از یک سیستم راداری که به طور ویژه برای این منظور طراحی شده بود، بخش زیادی از سطح زهره را نقشه برداری کرد و مجموعه گسترده ای از تصاویر را ارائه داد که دانشمندان همچنان در حال تحلیل آنها هستند.

رادار ماژلان با فرستادن امواج رادیویی به سطح سیاره و اندازه گیری مدت زمان بازگشت سیگنال ها، از زهره نقشه برداری کرد و به دانشمندان امکان داد تا نقشه های دقیقی را از سطح آن تهیه کنند. این نقشه ها، زنجیره های طولانی را از گودال ها یا مناطق فروریخته روی سطح نشان دادند. پژوهشگران در این پروژه خاطرنشان کردند که برخی از آن گودال ها ده ها تا هزاران مایل امتداد دارند و این نشان دهنده وجود لوله های گدازه زیرزمینی در سراسر سطح زهره است.

بروزونه و گروهش در این پژوهش، بر فروپاشی های سطحی تمرکز کردند. این فروپاشی ها زمانی رخ می دهند که بخش هایی از سنگ ها فرو می ریزند و دهانه هایی را شبیه به نورگیر ایجاد می کنند. این دهانه ها می توانند حفره های زیرزمینی را نمایان کنند. در مقاله این پژوهش آمده است که یکی از این ویژگی ها واقع در دامنه غربی کوه نیکس -یکی از 1600 آتشفشان بزرگ و تقریباً یک میلیون آتشفشان کوچک تر که بر سطح زهره تسلط دارند- یک الگوی راداری متمایز را ایجاد کرده است که با نشانه های شناخته شده ناشی از فروپاشی سقف لوله های گدازه ای مطابقت دارد.

بروزونه گفت: تحلیل زمین های اطراف نشان می دهد که این مجرا می تواند تا ده ها کیلومتر زیر سطح امتداد داشته باشد؛ اگرچه در حال حاضر تنها بخشی از این سازه قابل تأیید است. تأیید اندازه، شکل و پایداری کامل آن به مشاهدات جدید نیاز دارد.

این فرصت ممکن است به زودی پیش بیاید. انتظار می رود ناوگانی از ماموریت های آینده به زهره، تجهیزات راداری پیشرفته تری داشته باشند که قادر به ثبت تصاویر با وضوح بالاتر هستند. به عنوان مثال، مطالعه حفره های زیرسطحی، هدف اصلی دستگاه رادار ژرفاسنج زیرسطحی (SRS) است که برای ماموریت انویژن (EnVision) آژانس فضایی اروپا برنامه ریزی شده و می تواند تا عمق صدها متری نفوذ کند.

بروزونه گفت: این دستگاه قادر است زیر سطح زهره را تا عمق صدها متر مورد بررسی قرار دهد و شاید حتی در غیاب روزنه های سطحی، مجاری را شناسایی کند. بنابراین، کشف ما تنها آغاز یک فعالیت پژوهشی طولانی و جذاب است.

این پژوهش در مجله Nature Communications به چاپ رسید.