به نقل از تسنیم، طی نوزده هفته متوالی، از نهم مهرماه تا هفته منتهی به پانزدهم بهمن ماه، نرخ سود بین بانکی در سطح دقیق 24 درصد بدون هیچ گونه نوسانی ایستاده است؛ رخدادی که بسیاری از کارشناسان آن را یکی از کم سابقه ترین دوره های ثبات در تاریخ بازار پول ایران می دانند.

این پایداری طولانی، فارغ از یک سکون ظاهری، نشان می دهد که بانک مرکزی با دقت در حال اجرای نوعی هدف گذاری غیرعلنی برای مدیریت انتظارات در بازارهای مالی است.

آن چه این ثبات را معنادارتر می سازد، رفتار نرخ سود پیش از ورود به کانال 24 درصد است؛ در آن دوره، بازه تغییرات تنها میان 23.95 تا 23.99 درصد در نوسان بود—دامنه ای بسیار محدود که از همان زمان نشانه های جدی سیاست انضباط پولی را آشکار کرده بود.

حفظ نرخ در نقطه 24 درصد، در حالی که بازارهای ارز و طلا هفته های ناپایداری را پشت سر گذاشته اند، از رویکردی محتاطانه و حساب شده در هدایت نقدینگی و مهار تلاطم های انتظاری حکایت دارد.

گزارش های میدانی از رفتار بانک ها نیز این جهت گیری را تأیید می کند. نرخ سپرده گذاری در پایه منِد روی 17 درصد و نرخ اعتبارگیری در سطح 24 درصد تثبیت شده است؛ فاصله ای که عملاً دامنه تصمیم گیری بانک ها را محدود و رفتار دوره ای آن ها را پیش بینی پذیرتر کرده است.

در چنین وضعیتی، بانک مرکزی نه با تغییرات دستوری بلکه با تکیه بر ثبات تدریجی، تلاش دارد پیام روشنی به بازار بدهد: دوره ی نوسانات شدید نرخ در بازار بین بانکی به پایان رسیده است.

تعبیر برخی تحلیلگران از این روند آن است که سیاست گذار پولی در مسیر ایجاد لنگر انتظارات تورمی از درون بازار پول حرکت کرده است. تثبیت 24 درصدی را می توان تلاش برای نگه داشتن نرخ واقعی بهره در محدوده ای دانست که ضمن کنترل تورم، به تولید نیز شوک غیرضروری وارد نکند.

در واقع، سیاست فعلی بیش از آن که مداخله مستقیم باشد، یک پیام شفافِ آرام بخش به فعالان اقتصادی است: سیاست پولی ایران به مرحله ای از انضباط و پیش بینی پذیری رسیده که خودِ سکون، نشانه حرکت است.

به نظر می رسد اگر این روال در هفته های آتی نیز تداوم یابد، به زودی بانک مرکزی وارد فاز اعلام رسمی چارچوب سیاست بهره ای جدید خواهد شد؛ چارچوبی که پایه اش هم اکنون روی عدد 24 درصد بنا شده است—عددِ آرام اما استراتژیک در قلب سیاست پولی کشور.