به نقل از همشهری نتیجه، انبوهی از خرده بی نظمی هاست که به مرور زمان به آشفتگی آزاردهنده تبدیل می شود. روش سفر کامل دقیقاً برای حل همین مشکل طراحی شده است.

این روش، بیش از آن که یک تکنیک چیدمان باشد، یک تغییر ذهنیت است. ایده ی اصلی آن ساده است:

وقتی دوستی را با ماشین به خانه اش می رسانید، او را وسط راه پیاده نمی کنید؛ تا جلوی در خانه اش می برید. در نظم دهی خانه هم باید با وسایل همین طور رفتار کرد.

هر وسیله یک خانه ی نهایی دارد. گذاشتن آن روی میز، صندلی یا پیشخوان، یعنی نیمه راه رها کردنش؛ و همین توقف های نیمه کاره، منبع اصلی شلوغی خانه هستند.

روش سفر کامل نسخه ی تکامل یافته ی قانون یک بار لمس است، اما با زبانی انگیزشی تر. به جای این که صرفاً به خودتان بگویید باید جمعش کنم ، ذهن شما آموزش می بیند که کار را کامل انجام دهد، نه نصفه نیمه.

این تغییر نگاه، به ویژه برای افرادی که تمرکز پایینی دارند یا زود دچار آشفتگی ذهنی می شوند، بسیار مؤثر است؛ زیرا از همان ابتدا جلوی ایجاد بی نظمی را می گیرد.

کتی اور، سازمان دهنده ی حرفه ای و هم بنیان گذار زندگی بدون شلوغی می گوید:

بیشتر افراد فقط نیمی از مسیر را طی می کنند؛ وسیله را جابه جا می کنند، اما به مقصد نهایی نمی رسانند. همین کار ناتمام باعث انباشت بی نظمی می شود.

او تأکید می کند که تکمیل کارهای کوچک، نویز بصری خانه را کاهش می دهد و همین موضوع، مغز را به انجام کامل کارها عادت می دهد؛ به ویژه در افرادی که با اختلال توجه یا فرسودگی ذهنی روبه رو هستند.

برای اجرای این روش، لازم نیست سراغ پروژه های بزرگ بروید. نمونه های ساده:

نامه ها را همان لحظه وارد سطل بازیافت کنید؛

ظرف کثیف را مستقیم داخل ماشین ظرف شویی بگذارید؛

کیف و کت را فوراً به جای همیشگی شان برگردانید.

تکرار این رفتارهای کوچک، به تدریج عادت های قدیمی را اصلاح می کند.

پژوهش ها نشان می دهد برای شکل گیری یک عادت جدید، حداقل 30 روز تکرار مداوم لازم است. اگر در این مسیر لغزشی پیش آمد، نباید خودتان را سرزنش کنید. نظم پایدار، نتیجه ی کمال گرایی نیست؛ نتیجه ی استمرار است.

پس از یک هفته استفاده از روش سفر کامل ، هرچند خانه کاملاً بی نقص نشده، اما میزان شلوغی بصری به طور محسوسی کاهش یافته است. مهم تر از آن، احترام بیشتری نسبت به وسایل شخصی شکل گرفته؛ از لباس ها گرفته تا اشیای کوچک و ارزشمند که دیگر گم نمی شوند.

روش سفر کامل یادآوری می کند که نظم، با تمیزکاری های سنگین به دست نمی آید، بلکه با انجام کامل کارهای کوچک شکل می گیرد. وقتی هر وسیله را تا خانه ی نهایی اش همراهی کنیم، خانه هم به تدریج آرام تر، مرتب تر و قابل زندگی تر می شود.