مارکار آقاجانیان بازیکن و مربی سابق فوتبال ایران مهمان ششمین قسمت از برنامه پنجره ای رو به جام شد.

وی در ابتدای این برنامه درباره زمانی که دستیار کارلوس کیروش سرمربی تیم ملی بود، گفت: گل ایران مقابل مراکش بی تردید یکی از بهترین لحظات زندگی من بود. در آن لحظه، گل به ثمر رسید و ما موفق شدیم در شرایطی کاملاً خاص به پیروزی برسیم. پیش از شروع مسابقات و حتی بعد از قرعه کشی، بسیاری معتقد بودند ایران در این گروه نقش کیسه بوکس را خواهد داشت؛ صحبت از سه شکست پیاپی و دریافت گل های زیاد بود. اما ما تنها یک گام تا صعود فاصله داشتیم. تیم ما همیشه بر اساس برنامه ریزی جلو می رفت؛ حتی اگر به مسابقات دیگر هم نگاه کنیم، می بینیم در بازی با پرتغال در 30 دقیقه پایانی به گل رسیدیم و موقعیت های جدی داشتیم. مقابل اسپانیا هم در نیمه دوم گل زدیم که البته آفساید اعلام شد. در بازی مقابل مراکش ازیکنانی مثل سامان قدوس و مهدی طارمی عمداً در 30 دقیقه پایانی وارد زمین شدند. این تعویض ها کاملاً از پیش طراحی شده بود. در نهایت، هرچند گل به شکلی خاص و بر اثر اتفاقات فوتبال به ثمر رسید، اما همه ما می دانستیم که بازی بسیار سختی در پیش داریم. تیم مراکش واقعاً تیم قدرتمندی بود. اگر به عملکرد آن ها مقابل اسپانیا و پرتغال نگاه کنیم، کاملاً مشخص است که چه تیم باکیفیتی داشتند. کارلوس کی روش از نظر روحی و روانی تیم را به خوبی آماده می کرد. اما اگر بخواهم به یکی از عجیب ترین تصمیم هایی که از کارلوس کی روش در تیم ملی دیدم اشاره کنم، باید به مقطع قبل از جام جهانی 2014 برگردم. آقای مهدی رحمتی که خودشان تصمیم به خداحافظی گرفتند و امیدوارم هر جا هستند موفق باشند پس از اعلام فهرست تیم ملی، از ادامه همکاری انصراف دادند. آن زمان شرایط خاصی وجود داشت. بعدها در اردوی دبی، پیش از بازی با قطر، صحبت هایی مطرح شد و حتی فکر می کنم با وساطت آقای منصوریان تلاش شد که ایشان به تیم بازگردند. این تمایل از سوی کادر فنی وجود داشت، اما در نهایت خود آقای رحمتی نپذیرفتند. جزییات اتفاقات بین فدراسیون و ایشان را دقیق نمی دانم. با این حال، اگر بخواهم صادقانه بگویم، من شخصاً اگر جای آقای کی روش بودم، قطعاً مهدی رحمتی را حفظ می کردم. جرأت گرفتن چنین تصمیمی را نداشتم. در آن مقطع، مهدی رحمتی دروازه بانی بود که طی حدود هفت یا هشت سال، عملاً گلر اول تیم ملی محسوب می شد و در این مدت، گلر دوم تقریباً فرصت بازی پیدا نکرده بود. اگر به تاریخ برگردیم، می بینیم که این تصمیم، ریسک بسیار بزرگی بود و یکی از عجیب ترین و جسورانه ترین انتخاب هایی به شمار می رفت که کارلوس کی روش انجام داد.

آقاجانیان در این برنامه که از آپارات اسپرت پخش می شود، گفت: کیروش بارها تأکید می کرد که اگر کوچک ترین سهل انگاری یا دست کم گرفتن حریف وجود داشته باشد، همان بازیِ به ظاهر ساده، تبدیل به یک مسابقه بسیار سخت خواهد شد. البته این موضوع فقط مختص کی روش نیست؛ این ذات فوتبال است. درباره سر الکس فرگوسن هم کی روش زیاد صحبت می کرد. مشخص بود که فرگوسن را یک مدیر بسیار قدرتمند و بی بدیل می دانست. یکی دیگر از خاطراتم مربوط به زمانی است که یکی از مربیان آمده بود تا از آنالیزور تیم، سی دی یا دی وی دی تمرینات را بگیرد. همان فرد در عین حال انتقادهایی هم مطرح می کرد. کی روش در واکنش می گفت: تمرین اینجاست، درِ تمرین هم باز است؛ اگر کسی واقعاً می خواهد یاد بگیرد، بیاید تمرین زنده را ببیند، نه اینکه فقط دی وی دی بخواهد. او تأکید داشت که همیشه امکان حضور در تمرینات وجود دارد، به شرط هماهنگی قبلی. حتی زمانی که تمرین ها بسته بود، اگر مربی ای درخواست می داد و هماهنگی انجام می شد، اجازه حضور داده می شد. خود من هم بارها این هماهنگی را برای مربیان مختلف انجام داده بودم. نکته دیگری که یادم آمد مربوط به آخرین اردوی تیم ملی پیش از جام جهانی روسیه است؛ اردویی که حدود 20 روز در کمپ بشیکتاش برگزار شد. واقعاً کمپ بسیار باکیفیتی بود و بد نیست به نکات مثبت هم اشاره شود. در همان اردو، آقای مجتبی حسینی که اکنون سرمربی آلومینیوم هستند با هزینه شخصی خودشان به کمپ آمده بودند تا تمرینات را از نزدیک ببینند.

وی توضیح داد: در مورد ماجرای پِک هم اگر اشتباه نکنم، آقای خطیر به همراه نماینده ای از فیفا بدون هماهنگی قبلی با کارلوس کی روش وارد مجموعه شدند. آن روز در محل حضور داشتم. البته باید تأکید کنم که درگیری فیزیکی از سوی خود کی روش اصلاً وجود نداشت. اجازه بدهید ادامه توضیح را بدهم. فرض کنید همین حالا در همین استودیو، فردی بدون اجازه و هماهنگی بخواهد وارد شود؛ قطعاً چنین کاری درست و حرفه ای نیست. آن ها عنوان می کردند که با فدراسیون هماهنگ کرده اند، اما مگر کسی که قصد ورود به محل اردو را دارد، نباید از قبل اطلاع بدهد یا دست کم نامه رسمی ارائه کند تا مشخص باشد چه کسی و با چه هدفی وارد می شود؟ بحث اصلی هم مربوط به بخش اداری و آفیس مجموعه بود. آن روز خود کی روش در محل حضور نداشت و آقای آسیانو مسئولیت را بر عهده داشت. در ابتدا، برخورد کاملاً محترمانه بود و حتی نماینده فیفا نیز موضوع را پذیرفت. اما فردی که همراه او آمده بود، وارد بحث لفظی شد و تنش ایجاد شد. تأکید می کنم که درگیری صرفاً لفظی بود، نه فیزیکی. در نهایت، همان فرد هم پذیرفت که ورود بدون هماهنگی کار درستی نبوده است. در مورد مجموعه پِک هم باید این نکته را گفت که برخلاف برخی روایت ها، در آن زمان ورود به این مجموعه کاملاً ممنوع نبود. تیم های پایه و حتی تیم های بانوان نیز با هماهنگی از این امکانات استفاده می کردند. حرف کی روش این بود که زمانی که تیم ملی بزرگسالان در اردو است، اولویت مطلق با این تیم است و اگر امکاناتی مورد نیاز باشد، طبیعتاً باید در اختیار بزرگسالان قرار بگیرد. بعد از آن، سایر تیم ها می توانستند با هماهنگی از مجموعه استفاده کنند. اگر به اسناد و تاریخچه مراجعه شود، مشخص است که رفت وآمدها وجود داشته، اما متأسفانه برخی افراد ماجرا را به شکلی دیگر و به نفع خودشان روایت می کردند.

آقاجانیان عنوان کرد: در مقطع جام جهانی 2018، کارلوس کی روش با رییس فدراسیون وقت، آقای تاج، هماهنگی خوبی داشت و مشکل جدی میان آن ها وجود نداشت. مشکلات اصلی بیشتر با وزارت ورزش بود؛ یکی از چالش های مهم پس از قرعه کشی، مشخص نبودن بازی های تدارکاتی بود. در بسیاری از موارد، خود کی روش با استفاده از ارتباطات بین المللی اش مستقیماً با مربیان و فدراسیون های دیگر تماس می گرفت تا بتواند مسابقات دوستانه مناسبی برای تیم ملی فراهم کند. با این حال، تیم ملی پیش از جام جهانی 2018 بازی های تدارکاتی قابل قبولی انجام داد. ما مقابل تونس بازی کردیم، برابر الجزایر به پیروزی دو بر یک رسیدیم و پیش از آن نیز با ترکیه در خاک این کشور و با تیم اصلی شان بازی کردیم که اگر اشتباه نکنم با نتیجه دو بر یک شکست خوردیم. آن دیدار، آخرین بازی تدارکاتی رسمی ما پیش از مسابقه با مراکش بود. نکته مهم این است که کادر فنی در فاصله بین آن بازی و دیدار اول جام جهانی، تغییرات زیادی در ترکیب تیم ایجاد کرد؛ به طوری که تقریباً نیمی از ترکیب تغییر یافت. این تصمیم ها کاملاً بر اساس برنامه ریزی انجام شده بود. اگر منصفانه نگاه کنیم، تیم هایی مثل ترکیه، الجزایر، تونس، سوئد و شیلی حریفان ضعیفی نبودند. به خصوص شیلی؛ تیمی که در سالی که مقابل ایران بازی کرد، قهرمان کوپا آمریکا شده بود. حتی پس از بازی با ما، در ادامه رقابت ها دوباره به قهرمانی رسید و با ترکیب اصلی خود به میدان می آمد.

آقاجانیان ادامه داد: در مورد حادثه ای که بین رضا قوچان نژاد و قلی زاده رخ داد، رضا تکل شدیدی در تمرین زد و پای قلی زاده آسیب دید. اتفاقاً این موضوع باعث ناراحتی کیروش شد که همه به سمت قلی زاده رفتند تا مراقبتش کنند، اما رضا نرفت. با این حال، هیچ درگیری و دعوایی میان آن ها شکل نگرفت و کی روش نیز موضوع را به صورت حرفه ای مدیریت کرد. در واقع، اختلاف ظاهری فقط مربوط به این تکل و تمرین بود و هیچ مسئله دیگری پشت آن نبود.

آقاجانیان درباره خداحافظی سردار آزمون گفت: سردار پس از جام جهانی روسیه تصمیم به خداحافظی گرفت و این موضوع را مستقیماً با کی روش مطرح کرد. در مورد سردار آزمون و شرایطش در جام جهانی، باید بگویم که من در اردوی دبی حضور نداشتم و در آن زمان مشغول بررسی تیم های دیگر مثل قطر و کره بودم. اما چیزی که برای تعریف کردن دارم و مطمئن هستم اتفاق افتاده، مربوط به واکنش های برخی هواداران در بازی های حساس مثل اسپانیا و مراکش بود. سردار در آن زمان، جوان بود و برخی واکنش های منفی و بی احترامی ها از سوی هواداران او را ناراحت کرد. او همیشه به عنوان سرمایه تیم ملی شناخته می شد و پس از بازگشت دوباره به تیم، نقش بسیار اثرگذاری داشت و هنوز هم یکی از بازیکنان کلیدی تیم است.

دستیار سابق کیروش درباره پنالتی ای که علیرضا بیرانوند مقابل کریس رونالدو گرفت عنوان کرد: من مطمئن بودم که آن پنالتی را می گیرد اما دلیل موفقیت او کاملاً مرتبط با آمادگی ذهنی و کار حرفه ای تیمی بود. پیش از بازی، بیرانوند تمامی پنالتی های رونالدو، چه در رئال مادرید و چه در تیم ملی، بررسی کرده بود. او دقیقاً می دانست که رونالدو از سمت راست یا چپ، با چه ارتفاع و چه زاویه ای ضربه می زند. این تحلیل و آمادگی، اعتماد به نفس بالایی به بیرانوند داد و باعث شد در لحظه حساس، واکنش صحیح را انجام دهد. من خودم در جلسه ای سه نفره با او حضور داشتم و دیدم که چقدر این تحلیل ها و تمرین ها روی ذهن بیرانوند اثر گذاشته بود. وقتی چنین آمادگی حرفه ای وجود دارد، شانس هم همراه بازیکن خواهد بود. نتیجه، یکی از به یادماندنی ترین لحظات تاریخ فوتبال ایران شد و بدون شک یکی از زیباترین صحنه ها در جام جهانی 2018 بود. در آن دوره، تیم ملی ایران عملکرد بسیار خوبی داشت، هم از نظر امتیازی که کسب کردیم و هم از نظر کیفیت بازی ها مقابل تیم های قدرتمند. حتی لحظات پایانی بازی پرتغال، که با کمی وقت کشی و اتفاقات عجیب همراه بود، نشان دهنده این بود که تیم ما تا آخرین ثانیه جنگید و عملکرد حرفه ای و روحیه بالای بازیکنانش چقدر حیاتی بود.

وی مطرح کرد: پیش از اعلام فهرست نهایی تیم ملی، کارلوس کی روش با بازیکنان باتجربه و بزرگی مانند احسان حاج صفی و آندرانیک تیموریان به صورت خصوصی صحبت کرد. او به آن ها هشدار داد که شرایط شان باید بهبود پیدا کند و در باشگاه از لحاظ بدنی آمادگی کامل داشته باشند. در آن زمان، تیموریان در گسترش فولاد بود و احسان حاج صفی هم با تلاش توانست شرایط خود را بهبود دهد و در سال 2022 هم به بازی ادامه دهد. همچنین پیش از آن، کی روش با علیرضا حقیقی و چند بازیکن دیگر نیز صحبت کرده بود و آن ها را برای آمادگی و تمرکز بیشتر راهنمایی کرده بود. یک اتفاق ویژه هم مربوط به سید جلال حسینی بود. روز قبل از اعلام فهرست، سید جلال به جلسه ای آمد و من هم حضور داشتم. کی روش به همراه من و سید جلال سه نفره با او صحبت کرد. در این جلسه، کی روش با احترام و حرفه ای گری بالا به سید جلال گفت که انتخاب بین او و پژمان منتظر برای فهرست نهایی بسیار سخت بوده است، زیرا هر دو از بهترین بازیکنان از نظر اخلاقی و فنی هستند. کی روش تأکید کرد که دوست دارد سید جلال خودش تصمیم بگیرد که چه زمانی از تیم ملی خداحافظی کند و پیش از اعلام فهرست، این تصمیم گرفته شود تا حس خط خوردن یا ناراحتی ایجاد نشود. سید جلال بعد از مشورت و فکر کردن، تصمیم نهایی را گرفت و در نهایت، پژمان منتظر در ترکیب نهایی حضور نداشت، در حالی که سید جلال به عنوان بازیکن حاضر بود و در لیست چهار نفر ذخیره هم قرار گرفت. این جلسه نمونه ای از احترام، حرفه ای گری و مدیریت اخلاقی کی روش بود که حتی در تصمیمات سخت، به بازیکنان اجازه می دهد در مسیر خود استقلال عمل کنند و حس ارزشمندی و احترام در آن ها حفظ شود.