به نقل از science daily، البته، عادت های سالم مانند خوش بینی، خواب کافی، مدیریت استرس و داشتن روابط اجتماعی قوی می توانند مغز را تا هشت سال جوان تر کنند؛ این نتیجهٔ پژوهشی است که در دانشگاه فلوریدا انجام شده است. تحلیل سن مغز بر پایهٔ MRI نشان داد این رفتارهای محافظتی با روند کندتر پیری مغز مرتبط هستند، حتی در افرادی که درد مزمن دارند. پژوهشگران تأکید می کنند که انتخاب های سبک زندگی—از جمله حفظ وزن سالم و پرهیز از مصرف دخانیات—در کنترل فرد است و می تواند سلامت و مقاومت مغز را به طور قابل توجهی بهبود دهد.

پژوهش جدید نشان می دهد سن واقعی مغز می تواند بسته به سبک زندگی فرد تغییر چشمگیری داشته باشد. خوش بینی، خواب ترمیم کننده، مدیریت استرس و حمایت اجتماعی قوی مانند ابزارهای قدرتمند ضدپیری عمل می کنند. با استفاده از تخمین سن مغز مبتنی بر MRI، دانشمندان دریافتند افرادی که چندین عامل سبک زندگی سالم دارند، مغزشان تا هشت سال جوان تر از سن واقعی شان به نظر می رسد—حتی در میان کسانی که با درد مزمن زندگی می کنند.

ممکن است شناسنامه شما 65 سال را نشان دهد، اما مغزتان بسته به تجربه ها و عادت های روزمره می تواند مانند مغز فردی ده سال جوان تر—یا پیرتر—عمل کند.

تیمی در دانشگاه فلوریدا گزارش می دهد که خوش بینی، خواب باکیفیت منظم، روابط اجتماعی قوی و عوامل مثبت مشابه، ارتباط نزدیکی با الگوهای سالم تر مغزی دارند. یافته ها نشان می دهد که انتخاب های سبک زندگی و مدیریت استرس می توانند به طور معناداری بر سرعت پیری مغز اثر بگذارند، حتی در افرادی که با درد مزمن زندگی می کنند.

جرد تانر، پژوهشگر و یکی از نویسندگان اصلی مطالعه، می گوید: این ها چیزهایی هستند که افراد تا حدی روی آن کنترل دارند. می توان یاد گرفت که استرس را متفاوت درک کرد. خواب ضعیف قابل درمان است. خوش بینی قابل تمرین است.

اندازه گیری سن مغز با MRI و یادگیری ماشین

این مطالعه 128 فرد میانسال و سالمند را—که بیشتر آن ها درد اسکلتی عضلانی مزمن مرتبط با آرتروز زانو داشتند یا در معرض آن بودند—به مدت دو سال دنبال کرد. پژوهشگران با استفاده از MRI و یک مدل یادگیری ماشین، سن مغز هر فرد را تخمین زدند و آن را با سن واقعی مقایسه کردند. اختلاف این دو، که شکاف سن مغز نام دارد، یک شاخص کلی از سلامت مغز ارائه می دهد.

برخی دشواری ها مانند درد مزمن، درآمد پایین، تحصیلات محدود و محرومیت اجتماعی با مغزهای پیرتر مرتبط بودند. اما این ارتباط ها در طول زمان کاهش یافت. در مقابل، رفتارهای محافظتی مانند خواب ترمیم کننده، وزن سالم، مدیریت مؤثر استرس، پرهیز از دخانیات و روابط حمایتی، ارتباط قوی تر و پایدار تری با مغز جوان تر داشتند.

شرکت کنندگانی که بیشترین تعداد عوامل محافظتی را داشتند، مطالعه را با مغزهایی آغاز کردند که هشت سال جوان تر از سن واقعی شان به نظر می رسید و روند پیری مغزشان نیز در طول دو سال پیگیری، کندتر ادامه یافت.

کیمبرلی سیبیل، نویسندهٔ ارشد مطالعه، می گوید: پیام در تمام مطالعات ما یکسان است: رفتارهای ارتقادهندهٔ سلامت نه تنها با درد کمتر و عملکرد جسمی بهتر همراه اند، بلکه به طور افزایشی سلامت را در سطحی معنادار تقویت می کنند.

این نتایج در مجله Brain Communications منتشر شده است.

سال هاست که پژوهشگران می دانند مغزهای پیرتر بیشتر در معرض افت شناختی، زوال عقل و آلزایمر قرار دارند. مطالعات پیشین اغلب بخش های جداگانهٔ مغز را بررسی می کردند، اما درد، استرس و رویدادهای مهم زندگی معمولاً شبکه های گستردهٔ عصبی را تحت تأثیر قرار می دهند. شکاف سن مغز یک اندازه گیری واحد ارائه می دهد که این اثرات گسترده را بازتاب می دهد.

اگرچه این پژوهش بر افراد دارای درد مزمن متمرکز بود، نویسندگان اشاره می کنند که عادت هایی مانند کاهش استرس، تقویت حمایت اجتماعی و حفظ الگوهای خواب سالم احتمالاً برای طیف وسیعی از افراد مفید است.

سیبیل می گوید: برای هر عامل ارتقادهندهٔ سلامت، شواهدی از سودمندی نوروبیولوژیک وجود دارد. یافته های ما از این دیدگاه رو به رشد حمایت می کند که سبک زندگی، خود نوعی درمان است.