| به نقل از فرادید، این کشف در جریان کاوش های نجات بخش گسترده در سال 2025، در محوطه تاریخی آپُستولشچینا در شهر شاهزاده نشین ولودیمیر در منطقه وُلین انجام شد و دیدگاهی استثنایی از صنایع دستی قرون وسطی، شبکه های بازرگانی و رویدادهای دراماتیک پیرامون یورش مغول تاتار در سال 1241 میلادی ارائه می دهد. برپایه اعلام هیئت باستان شناسی وُلین، این گنجینه در نهانگاه شیء باستان شناسی شماره 187 کشف شد. هرچند این محوطه پیش تر هم آثار فرهنگی متنوعی را در خود جای داده بود، اما این مجموعه از دید وسعت و میزان سالم ماندگی، کاملاً استثنایی است. این گنجینه شامل 573 دستبند شیشه ای کاملاً سالم می شود و در کنار آن، ده ها شیء ارزشمند مرتبط با زندگی مذهبی و بازرگانی طبقات ممتاز نیز دیده می شود. در میان یافته ها می توان به یک صلیب بزرگ اِنکولپیون که به طور سنتی با جامه های روحانیان عالی رتبه مرتبط دانسته می شود، 9 صلیب آویز برنزی و 8 نمونه مرمری، 18 سگک لوزی شکل با تزیین شبه دانه کاری، 5 حلقه شقیقه ای نقره ای، یک تزیین سربی با نقش سه شاخه شاهینِ سبک پردازی شده، یک انگشتر مُهر نقره ای به شکل سپر، یک سرِ گرز برنزی و مُهرهایی با نقش خورشیدی از نوع دوروگوچین اشاره کرد؛ افزون بر این ها، قطعات متعددی هم وجود دارند که همچنان در انتظار مرمت و مطالعه هستند.  با اینکه این محوطه آثار فرهنگی متنوعی را در خود جای داده بود، این مجموعه از دید وسعت و میزان سالم ماندگی کاملاً استثنایی بود کشف باستان شناسی بی نظیر آنچه این کشف را به راستی منحصربه فرد کرده، از دید پژوهشگران، شمار بسیار زیاد و تنوع دستبندهای شیشه ای است. اگرچه این دستبندها در فرهنگ شهری پیش مغولی روس کی یفی به عنوان زیورآلات زنانه رواج فراوانی داشتند، اما کمابیش هرگز سالم یافت نمی شوند و تنها به شکل قطعات شکسته به دست می آیند. در مقابل، مجموعه ولودیمیر صدها نمونه کامل را در خود حفظ کرده که به 109 نوع متمایز تقسیم می شوند. این دستبندها از دید شکل تنوع زیادی دارند: پیچ خورده، ساده و ذوزنقه ای و در طیف چشمگیری از رنگ ها دیده می شوند؛ از سبزهای تیره و آبی ها و بنفش ها گرفته تا زردها و رنگ های طلایی درخشان. قطر آن ها بین 4٫0 تا 5٫9 سانتی متر متغیر است. برخی مجموعه ها شامل 5 تا 31 نمونه کاملاً یکسان می شوند، در حالی که برخی دیگر تنها به صورت تک نمونه های نادر باقی مانده اند. متخصصان مرمت باور دارند که بازسازی قطعات بیشتری که در محوطه کشف شده، احتمالاً مجموعه را باز هم گسترش خواهد داد.  محل کشف این گنجینه نشان می دهد که احتمالاً به یک تاجر تعلق داشته یا بازرگانی که کالاهای ارزشمند خود را به بازار ولودیمیر می آورده یا فردی که در حال گریز از درگیری ها، موجودی خود را پنهان کرده است. شواهد نشان می دهد گنجینه ناگهانی مخفی شده و هرگز بازیابی نشده؛ به احتمال زیاد در جریان لشکرکشی مغول تاتار به رهبری باتوخان در اواخر زمستان 1241 میلادی. وقایع نامه گالیسیا وولین از ویرانی خشونت بار ولودیمیر و شهرهای پیرامون در همین دوره سخن گفته و پس زمینه ای تاریخی و دراماتیک برای این کشف فراهم می آورد. این لحظه منجمد در زمان (کالاهایی که با شتاب گردآوری و پنهان شده اند) به پژوهشگران امکان می دهد واقعیت های اقتصادی و اجتماعی آستانه فاجعه را بازسازی کنند و دریابند بازرگانی شهری در یکی از مراکز مهم شاهزاده نشین وُلینِ قرون وسطی چگونه عمل می کرده است.  اگرچه چنین دستبندهایی در فرهنگ شهری پیش مغولی روس کی یفی زیورآلاتی رایج به شمار می رفتند، اما به ندرت سالم یافت می شوند و معمولاً به شکل قطعات شکسته باقی می مانند فراتر از اهمیت محلی، گنجینه تاجرِ ولودیمیر شواهد تازه و حیاتی به تاریخ گسترده تر اروپای شرقی در قرون وسطی می افزاید. وسعت و یکپارچگی این مجموعه دستبندها به پژوهشگران امکان می دهد فناوری های تولید، تحول سبک ها و پیوندهای بازرگانی منطقه ای در سراسر دنیای روس کی یفی را با دقت بی سابقه تحلیل کنند. | 
پاسخ به 10 سؤال درباره طرح کالابرگ الکترونیک 4 میلیونی | خبر خوش دولت برای مردم
زیردریایی هستهای روسیه مانع توقیف نفتکش ونزوئلا
آناهیتا همتی خطاب به شجریان: شاخ غول شکستی!