در حالی که اکونومیست تاکید می‌کرد اغتشاشات در ایران فاقد عقبه جمعیتی و حمایت مردمی است، روزنامه آمریکایی وال استریت ژورنال، اغتشاش را بهانه و فرصت مناسبی برای افزایش فشار اقتصادی بر ایران دانست.

نشریه انگلیسی اکونومیست در تحلیلی نوشت: اعتراضات در ایران در بستر یک بحران عمیق اقتصادی، زیست‌محیطی و سیاسی شکل گرفته اما به اتفاقات 1388 یا 1401 نمی‌رسد. اعتراضات (اغتشاشات) فاقد سه عنصر کلیدی موفقیت‌ است: مقیاس قابل توجه جمعیتی، رهبری مشخص و فقدان شکاف در درون حاکمیت. همین عوامل، احتمال سرکوب یا فروکش‌کردن تدریجی را افزایش می‌دهد. اپوزیسیون ضعیف است و نشانه‌ای از شکاف در درون حاکمیت هم دیده نمی‌شود. در این میان باید به دو عامل توجه کرد که نتیجه آن غیر قابل پیش‌بینی است. نخست، نقش بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر اسراییل، که به دنبال حمله علیه برنامه موشکی ایران است و دومین عامل سخنان ترامپ.

در همین حال، روزنامه وال استریت ژورنال مدعی شد: اعتراض‌ها در ایران فرصتی برای فشار بیشتر اقتصادی و سیاسی بر این کشور است.

این روزنامه نوشت: دونالد ترامپ باید برای تشدید فشار اقتصادی اقدام کند. اعتراض‌ ابتدا از میان بازار تهران و در واکنش به جهش تورم شروع شده، اما به مناطق دیگر سرایت کرد. برخی معترضان فریاد زدند «نه غزه، نه لبنان، جانم فدای ایران.»

اعتراض‌ها در ایران فرصتی برای سیاست آمریکاست و واشنگتن باید نشان بدهد در کنار معترضان (اغتشاشگران) ایستاده است. اگر جمهوری اسلامی واقعا خواهان توافق هسته‌ای بود، پس از جنگ، می‌توانست به میز مذاکره بازگردد، اما همچنان بر غنی‌سازی و بازسازی سریع زرادخانه موشکی تاکید دارد؛ موشک‌هایی که می‌توانند به اسراییل و پایگاه‌های آمریکا برسند.

پیام‌های وزارت خارجه آمریکا کافی نیست و معترضان شایسته حمایت معنادارتر هستند. حفظ و تشدید فشار اقتصادی، اهمیت کلیدی دارد. مهم‌ترین اهرم، اجرای جدی تحریم‌های نفتی است. واشنگتن علیه صادرات نفت ایران بسیار کم‌اثر عمل کرده است. ایران با وجود تحریم‌ها توانسته صادرات نفت خود را به حدود دو میلیون بشکه در روز برساند؛ رقمی که 20 برابر هدف اعلام‌شده آمریکا و تمسخر کمپین فشار حداکثری است.

از سوی دیگر روزنامه انگلیسی گاردین هم در تحلیلی نوشت: بحران اقتصادی و تورم بالا، نقش اصلی را در اعتراضات در ایران داشته است. با وجود آنکه اعتراضات کنونی فاقد چهره‌ای محوری مانند مهسا امینی است و پراکندگی مطالبات در آن دیده می‌شود، معترضان به گاردین گفته‌اند که اکنون را بهترین زمان برای «فشار حداکثری» می‌دانند. برخی نیز خواستار حمایت‌های غرب شده‌اند.

 کیهان