یکی از این سورپرایزها ، در قالب یک کشتی باری میان جثه است که مملو از پرتابگرهای عمودی کانتینری، سنسورها و سیستم های دفاع شخصی ظاهر شده است. پیام روشن است: چین با این اقدام اعلام می کند که می تواند کشتی های ناوگان عظیم تجاری اش را نه تنها به کشتی های مهاجم، بلکه به "کشتی های زرادخانه ای" تبدیل کند.

روی عرشه این شناور ،کانتینرهایی قرار گرفته که از آنها هم برای نگهداری و هم نصب سلاح و سنسورها استفاده می شود. یعنی چیدمان به گونه ای طراحی شده که شبیه به یک سازه فوقانی بداهه عمل کند و بدین ترتیب این کشتی باری به نوعی تبدیل به شناور رزمی سنگین شده است.

این تجهیزات شامل یک رادار بزرگ آرایه فازی دوار در قسمت جلوی پل فرماندهی روی سه کانتینر و همچنین یک رادار گنبدی یا سیستم ارتباطی دیگر در سمت دیگر عرشه است که روی دو کانتینر نصب شده است.

در نزدیکی کمان کشتی و در ارتفاعی بالا، روی دو کانتینر، شاهد سیستم سلاح دفاع نزدیک 30 میلی متری تایپ 1130 (Type 1130 CIWS) برای دفاع نهایی در برابر تهدیدات ورودی، به ویژه موشک های کروز هستیم.

یک ردیف کانتینر پایین تر، در هر دو طرف کشتی، پرتابگرهای فریب دهنده "تایپ 726" دیده می شوند که روی یک جفت کانتینر دیگر نصب شده اند. به نظر می رسد که کپسول های استوانه ای بزرگ هم قایق های نجات اضطراری باشند که به دلیل افزایش تعداد خدمه برای عملیاتی کردن چنین مفهومی، مورد نیاز بوده اند.

نکته عجیب در این میان، فضایی است که به معنی واقعی کلمه با پرتابگرهای عمودی کانتینری پوشانده شده است. این چیدمان که در پنج ردیف عرضی و سه ردیف طولی نصب شده و هر کدام دارای چهار لوله پرتاب بزرگ است، مجموعاً 60 سلول پرتاب عمودی بزرگ را در شناور ایجاد کرده که معادل دو-سوم ظرفیت سیستم VLS یک ناوشکن کلاس "آرلی برک" (نسخهI Flight یا II ) است.

با توجه به رادار بزرگ نصب شده دراین کشتی، به نظر می رسد که مأموریت اصلی آن چیزی فراتر از یک کشتی زرادخانه ای ساده و یک کشتی دیده بان باشد؛ هرچند که این بدین معنا نیست که پرتابگرهای کانتینری آن نمی توانند سلاح های دیگری را حمل کنند.

چرا که به هر ترتیب چنین سیستمی می تواند برای تأمین مداوم پدافند هوایی بر فراز یک منطقه مشخص واقعاً کاربردی و مفید باشد.

به هر ترتیب، این یک نمایش خیره کننده به نظر می رسد. قبل از این هم شایعاتی درباره تلاش چین برای دستیابی به برتری دریایی وجود داشت. قبل از این هم بارها چینی ها در رزمایش ها از کشتی های تجاری به عنوان ناوهای بالگردبر بداهه و شناورهای ترابری برای مأموریت های تهاجم جزیره ای استفاده کرده بودند. از سوی دیگر در یک دهه اخیر هم سیستم های تسلیحاتی کانتینری از یک پدیده عجیب و جنجالی به یک جریان اصلی تبدیل شده اند و آمریکا هم در این راستا و برای کاربردهای مختلف تلاش می کند.

کشتی باری چین که حالا به یک مزرعه موشکی شناور تبدیل شده، سؤالات و ابهامات زیادی را مطرح می کند و باید بررسی شود که این پیکربندی تا چه حد واقعی است؟

ظاهر ماجرا شبیه چیزی به نظر می رسد که صرفاً برای عکس برداری آماده شده و باید دید که آیا این یک نمونه اثبات مفهوم است یا فقط یک ماکت؟ تأسیسات رادار و CIWS آن چقدر مستحکم هستند؟

با بررسی دقیق تر تصاویر، به نظر می رسد که رادار نسبتاً قوی است، اما با توجه به محدودیت اطلاعات، نمی توان با قطعیت دراین باره صحبت کرد. به دلیل نزدیکی رادار به سازه فوقانی اصلی کشتی در بخش عقب، احتمالاً رادار با مشکلاتی مواجه خواهد بود، هرچند که راه هایی برای کاهش این اثر وجود دارد.

قرار دادن تمام این تجهیزات در یک کشتی ، به این معنا نیست که می توان از این سنسورها و سلاح ها به طور مؤثر استفاده کرد.

درهرصورت نمی توان به طور کلی گفت که توسعه پیکربندی های تسلیحاتی سفارشی برای شناورهای تجاری استراتژی خوبی نیست. هرچند که این ایده مخالفانی هم دارد؛ چرا که این طور تصور می شود که این کار هر کشتی را در زمان درگیری به یک هدف تبدیل می کند و قطعاً حقوقدانان دریایی نظر متفاوتی دراین رابطه خواهند داشت.

اما مزایای بهره بردن از این توانمندیِ آماده به رزم کاملاً روشن است. چین با ناوگان عظیم کشتی های باری و ظرفیت بالای کشتی سازی اش، می تواند تبدیل به مشکل بزرگی برای آمریکا و متحدانش شود.

از سوی دیگر احتمالاً نیروی دریایی آمریکا هم باید گام در مسیر مشابهی بگذارد؛ چرا که حالا آنها در زمینه کشتی سازی، از چین عقب مانده اند و این شکاف احتمالاً با گذر زمان عمیق تر خواهد شد و با ناکامی های متوالی آمریکا در برنامه های ساخت شناورهای رزمی سطحی آمریکا، تشدید هم شده است.