به نقل از خبرآنلاین دکتر فرزاد روشن ضمیر، متخصص تغذیه و رژیم درمانی در گفت وگو با خبرآنلاین می گوید: دریافت کافی ویتامین های خاص و مواد معدنی نقش مهمی در کاهش سرعت زوال شناختی و حمایت از تولید مواد شیمیایی حیاتی مغز دارد. در حالی که مکمل ها و ویتامین ها می توانند از سلامت مغز حمایت کنند، اما مصرف آن ها بدون خطر نیست و ممکن است عوارض جانبی داشته باشند. بنابراین پیش از شروع هر رژیم مکمل یا ویتامین جدید، بهتر است با یک مشاور و متخصص مربوطه مشورت کنید و همچنین هنگام انتخاب مکمل ها، مصرف محصولاتی را که وعده های درمان معجزه آسا می دهند یا حاوی مگادوزهایی بسیار بالاتر از مقادیر توصیه شده روزانه هستند، خودداری کنید.

ویتامین های گروه B بمب حافظه

ویتامین های گروه B، به ویژه B12، اسید فولیک B9 و B6، برای سلامت مغز بسیار حیاتی هستند. این ویتامین ها سطح هموسیستیین را که می تواند به تفکر و حافظه آسیب بزند، کاهش می دهند. ویتامین های گروه B همچنین به تولید انتقال دهنده های عصبی مانند دوپامین و سروتونین کمک می کنند که بر تمرکز، حافظه و خلق وخو تأثیر می گذارند. تحقیقات نشان می دهد که دریافت کافی B12، B9 و B6 ممکن است به کاهش سرعت آتروفی مغز (کوچک شدن مغز ناشی از افزایش سن) و تقویت حافظه در بزرگسالان مسن کمک کند. اگرچه ویتامین های B راهکار نهایی برای تمام مشکلات مغزی نیستند، اما برای حفظ عملکرد صحیح ذهن، به ویژه در دوران پیری، اهمیت زیادی دارند.

لزوم توجه به مصرف ویتامین های E و D

ویتامین E یک آنتی اکسیدان قوی است و این خاصیت محافظتی را دارد که به حفظ حافظه و عملکرد مؤثر مغز در سنین بالا کمک کند. برخی مطالعات نشان می دهند که ویتامین E ممکن است سرعت از دست دادن حافظه را در افراد مبتلا به بیماری آلزایمر کُند کند. از آنجایی که مکمل های با دوز بالا ممکن است خطرات سلامتی را افزایش دهند، بهتر است بر مصرف منابع غذایی حاوی ویتامین E تمرکز شود.

سطوح پایین ویتامینD با افسردگی، مشکلات حافظه، کاهش خلق و خو و افزایش خطر ابتلا به آلزایمر مرتبط است. تحقیقات نشان می دهد افرادی که دچار کمبود ویتامین D هستند، عملکرد ضعیف تری در تست های تفکر و حافظه دارند. بنابراین، حفظ سطح سالم ویتامین D از طریق مکمل یا قرار گرفتن در معرض نور خورشید برای سلامت ذهنی و مغزی بسیار مهم است.

روی و منیزیم، ویتامین هایی پرکاربرد

منیزیم یک ماده معدنی ضروری است که از عملکرد عضلات، اعصاب، تنظیم فشار خون و بسیاری از فرآیندهای حیاتی دیگر پشتیبانی می کند. این ماده معدنی به سلول های مغزی کمک می کند تا با یکدیگر ارتباط برقرار کنند و تمرکز و خواب را بهبود بخشد. منابع خوب منیزیم شامل دانه ها، مغزها، غلات کامل و سبزیجات برگ سبز هستند.

روی باید از طریق رژیم غذایی تأمین شود، زیرا بدن نمی تواند آن را به تنهایی تولید کند. این ماده معدنی از یادگیری و حافظه پشتیبانی می کند و کمبود آن می تواند فرآیندهای ذهنی را کُند نماید. روی در غذاهای زیادی مانند مرغ، گوشت گاو، تخمه کدو تنبل و لوبیا یافت می شود.

اسیدهای چرب امگا 3 و آهن و کولین

اسیدهای چرب امگا 3 نوعی چربی غیراشباع چندگانه هستند که باید از طریق غذا دریافت شوند. این چربی ها، برای ساخت غشای سلول های مغزی حیاتی بوده و ممکن است در برابر زوال شناختی مرتبط با افزایش سن محافظت کننده باشند. منابع غذایی خوب امگا 3 شامل روغن ماهی و منابع گیاهی مانند تخم کتان و گردو است. از طرفی سطوح پایین آهن می تواند باعث کم خونی شده و به خستگی، اختلال در تمرکز و مه آلودگی مغزی منجر شود. منابع خوب آهن شامل گوشت قرمز، مرغ، عدس، لوبیا و اسفناج است. کولین هم یک ترکیب شیمیایی مورد نیاز برای حافظه و یادگیری است و منابع غنی کولین شامل تخم مرغ، جگر گاو، سویا و سبزیجات چلیپایی مانند بروکلی و کلم بروکسل هستند.