| به نقل از خبرآنلاین، تصور کنید خانه ای داشته باشید که بتوانید هر چند سال یک بار آن را با مدلی جدیدتر عوض کنید؛ درست مثل گوشی موبایل. این ایده حدود پنج دهه پیش در توکیو به واقعیت نزدیک شد؛ جایی که برج کپسولی ناکاگین با چنین فلسفه ای طراحی و ساخته شد. این ساختمان که در سال 1972 تکمیل شد، از دو هسته اصلی و مجموعه ای از کپسول های مستقل تشکیل شده بود. هر کپسول حدود 10 مترمربع مساحت داشت و با چهار پیچ بزرگ به سازه مرکزی متصل می شد. داخل این واحدهای کوچک، امکاناتی مانند تخت، میز، حمام، تلویزیون و تجهیزات صوتی قرار داشت؛ فضایی فشرده که بیشتر برای اقامت یک نفر طراحی شده بود.  معمار برج، کیشو کوروکاوا، از چهره های جنبش معماری متابولیسم ژاپن بود؛ جریانی که ساختمان ها را سازه هایی ثابت نمی دانست و بر قابلیت رشد و تغییر آن ها تأکید داشت. قرار بود کپسول های فرسوده در طول زمان با نمونه های تازه جایگزین شوند، اما این اتفاق هرگز رخ نداد. چیدمان فشرده واحدها، دشواری تعویض آن ها، هزینه ها و مشکلات نگهداری، اجرای ایده را عملاً ناممکن کرد. برج ناکاگین پس از سال ها فرسودگی، سرانجام در سال 2022 تخریب شد؛ هرچند تعدادی از کپسول های آن برای حفظ میراث معماری این پروژه نجات یافتند و به نمایش گذاشته شدند. |