| به نقل از اطلاعات، غار بورنیک در استان تهران و در 120 کیلومتری شرق شهر تهران، 12 کیلومتری جنوب غربی شهر فیروزکوه و 6 کیلومتری حاشیه جنوبی روستای هرانده واقع شده است. این غار در انتهای یکی از دره های منشعب از دره طولانی و وسیع هرانده قرار دارد که در ژرفای این دره، رودخانه پر آب نمرود جریان دارد و از شاخه های اصلی حبله رود محسوب می شود. نام غار از دو کلمه بور و نیک تشکیل شده است. بور تغییر یافته کلمه بار جهت سهولت تلفظ در اضافه شدن به کلمه نیک است. بار به معنای ساحل، کنار و جای امن است. همانند کاربرد کلمه بار در لغت رودبار. بنابراین بورنیک یا بار نیک یعنی محل امن خوب که اسم پرمعنایی برای غار به علت موقعیت خاص قرارگیری آن است. دهانه غار از دید نهان و به رودخانه نزدیک است. به همین خاطر این غار محل امنی برای سکونت در مواقع خطر و زندگی در دوره غار نشینی بوده است. دهانه غار به ابعاد 10×15 متر و بلندی 6 متر است و در ارتفاع حدود 2 هزار متری سطح دریا قرار دارد. برای ورود به غار باید 148 پله را پایین رفت. غار از چهار تالار بزرگ تاقدیسی شامل تالار اول، دوم، سوم و تالار پرتگاه تشکیل شده که در سقف هر کدام، شکاف (گسل) اولیه مولد غار به خوبی نمایان است. تالار اول حدود 8 متر ارتفاع دارد. تالار دوم 10 تا 20 متر ارتفاع دارد و دارای دالان هایی است که طول یکی از آنها به 30 متر هم می رسد و تالار دوم را به تالار سوم وصل می کند. استالاکتیت های گل کلمی و نخودی با رنگ های صورتی در این تالار دیده می شوند. عمیق ترین سطح غار در تالار سوم و مقابل دهلیز رابط پایینی بین دو تالار، حدود 60 متر پایین تر از سطح دهانه غار واقع است. تالار پرتگاه همان طور که از نام آن مشخص است، پرتگاه های متعددی دارد که عمق برخی از آن ها به 20 متر نیز می رسد. البته یک محوطه مسطح به طول حدود 20 متر و عرض 5 متر نیز در آن وجود دارد که ممکن است یک پناهگاه برای غارنشینان بوده باشد. سفال هایی که در تالار اول این غار دیده شده اند، نشان می دهند که انسان های غارنشین در آن سکونت داشتند. تخته سنگ های بزرگی در کف تالارهای اول و سوم غار قرار دارند که روی بعضی از آن ها با لایه های خاک رس مرطوب پوشیده شده است. طول شعبه اصلی غار حدود 500 متر است. با اندازه گیری هایی که تاکنون انجام شده اند، طول غار را 3470 متر نشان می دهند و از همین رو، این غار عنوان طولانی ترین غار استان تهران و چهارمین غار طولانی ایران را به خود اختصاص داده است. غار بورنیک یک غار آهکی است که در طول میلیون ها سال بر اثر فرسایش شیمیایی (حل شدن سنگ ها در آب) و فعالیت های زمین شناختی شکل گرفته است. این غار روی گسل زلزله قرار دارد. استالاگمیت ها یا چکیده ها در غار بورنیک به رنگ های گل کلمی، نخودی، سفید و صورتی و میخی شکل هستند که ویژگی خاصی را به این غار بخشیده اند. دشت بورنیک، مزارع منطقه، باغ های سیب و رودخانه نمرود نیز از دیگر دیدنی های روستای هرانده هستند. بهترین زمان بازدید از غار بورنیک اوایل بهار تا اواسط پاییز است. احتمال گم شدن در غار بورنیک بسیار کم است زیرا مسیر کاملاً مشخصی دارد. به دلیل قرارگیری غار روی گسل زلزله باید از ایجاد سر و صدا یا حرکات سریع پرهیز کرد. ارنست گایر (Ernest Gayer)، محقق و غارنورد اتریشی که از سال 2007 میلادی به همراه گروهی از غارنوردان ایرانی پیمایش و نقشه برداری از غار بورنیک تهران را شروع کرده بود اطلاعاتی از این غار را در کتاب مرجع غارنوردان اتریشی منتشر کرده است. این غار یک اثر طبیعی است که در سال 1381 با شماره ثبت 6337 به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسید. باید توجه داشت به علت زمستان خوابی خفاش ها و دیگر جانوران ساکن غار، باید از بازدید و ورود به غارها در فصل سرما خودداری کرد.     |