به گزارش ورزش سه، دقیقا یک قرن پس از آنکه آنتونیو امری درون دروازه رئال اونیون مقابل بارسلونا ایستاد، نوه‌اش از کنار خط بار دیگر رودرروی آبی‌اناری‌ها قرار می‌گیرد. نام خانوادگی امری ریشه‌ای فرانسوی دارد و ده‌ها سال است بخشی جدایی‌ناپذیر از تاریخ فوتبال اسپانیا به حساب می‌آید. تقابل با بارسا گوشه‌ای از میراث خانوادگی چهار نسل این خاندان است: خاندانی که همه اعضایش با دروازه‌بانی ارتباط دارند.

یک قرن ایستادن درون چارچوب

سرآغاز این سلسله ورزشی به آنتونیو امری آروکنا ملقب به «پاهاریتو» برمی‌گردد. او در دهه ۱۹۲۰ میلادی یکی از سرشناس‌ترین سنگربانان رئال اونیون بود و نامش با دوران طلایی این باشگاه و فتح دو جام حذفی ۱۹۲۴ و ۱۹۲۷ در تاریخ این باشگاه ثبت شد. او در نخستین سال‌های تاسیس لالیگا هم بازی کرد و در تاریخ اسپانیا ماندگار شد، چرا که او اولین گل تاریخ لالیگا را از پیتوس پرات، مهاجم اسپانیول، در مسابقه افتتاحیه ۱۰ فوریه ۱۹۲۹ دریافت کرد.

نخستین رویارویی خاندان امری با بارسلونا به ۹ مه ۱۹۲۶ در نیمه‌نهایی کوپا دل ری برمی‌گردد. رئال اونیون در آن مسابقه ۲ بر ۱ شکست خورد، اما آنتونیو امری با مهار یک پنالتی چهره برتر زمین شد. سه سال بعد در ۲۳ ژوئن ۱۹۲۹، دو تیم در ورزشگاه لس کورتس به مصاف هم رفتند و بارسا با نتیجه ۴ بر ۱ پیروز شد. این دو مسابقه، آغازگر نبردهای پیاپی خاندان امری با بارسا بود. نبردهایی که 100 سال ادامه داشت تا به این هفته و نبرد اونای امری و بارسا برسد.

خوان ماری، پدر اونای امری راه پدرش را رفت و به یک گلر حرفه‌ای تبدیل شد. او علاوه بر رئال اونیون، در تیم‌هایی مثل آلاوس، بورگوس، لوگرونس، دپورتیوو لاکرونیا، اسپورتینگ خیخون، رکرتیوو اوئلوا و گرانادا بازی کرد. خوان ماری در دهه ۶۰ میلادی همراه با دپورتیوو با نتیجه ۳ بر ۱ مغلوب بارسا شد.

اونای امری اولین عضو این خاندان بود که در چارچوب دروازه نایستاد. او در آکادمی رئال سوسیداد رشد کرد، در خط میانی تیم‌هایی مثل تولدو، راسینگ فرول، لگانس و لورکا به میدان رفت و سپس دوران مربیگری پرفروغش را آغاز کرد.

امری روی نیمکت تیم‌های بزرگی چون والنسیا، سویا، پاری‌سن‌ژرمن، آرسنال و ویارئال نشست و در نهایت هدایت استون ویلا را بر عهده گرفت. یکی از تلخ‌ترین شب‌های دوران حرفه‌ای او به نیوکمپ برمی‌گردد. به بازگشت باورنکردنی ۶ بر ۱ بارسلونا مقابل پی‌اس‌جی در سال ۲۰۱۷ که به حذف پاریسی‌ها در لیگ قهرمانان منجر شد.

پروژه بازسازی باشگاه خانوادگی

پیوند خاندان امری با رئال اونیون فراتر از یک خاطره ورزشی است. اونای و برادرش ایگور پروژه‌ای بزرگ را کلید زدند تا مدیریت این باشگاه باسکی را شخصا در دست بگیرند و میراث خانوادگی را زنده نگه دارند. سرمربی استون ویلا سهام‌دار اصلی رئال اونیون است و ایگور مدیریت کارهای اجرایی روزمره را پیش می‌برد. ایگور امری درباره این تصمیم می‌گوید: «رئال اونیون باشگاه خانوادگی ماست. ما همیشه نتایج و وضعیت تیم را با دقت پیگیری می‌کردیم.»

تصمیم خرید باشگاه پیش از آغاز پاندمی کرونا گرفته شد. زمانی که اونای آرسنال را ترک کرد، فرصت بیشتری برای بررسی اوضاع پیدا کرد و دو برادر سهام باشگاه را خریدند. اولویت اصلی آنها احیای آکادمی و سیستم فوتبال پایه بود، بخشی که سال‌ها نادیده گرفته شده بود. ایگور توضیح می‌دهد: «فوتبال پایه کاملاً رها شده بود و تمام منابع به تیم اصلی می‌رفت. ما پروژه‌ای میان‌مدت و طولانی‌مدت برای بازسازی اساسی آغاز کردیم و قدم به قدم پیش می‌رویم.»

رئال اونیون زیر نظر خانواده امری فراز و نشیب‌های زیادی تجربه کرد. تیم ابتدا در لیگ پریمرا فدراسیون حضور داشت، دو فصل قبل سقوط کرد و فصل گذشته دوباره به دسته بالاتر برگشت. ایگور می‌گوید: «هدف ما رسیدن به فوتبال حرفه‌ای است، اما رشد ورزشی نباید ثبات اقتصادی و ساختار باشگاه را به خطر بیندازد. می‌خواهیم ساختاری پایدارتر و مستحکم‌تر از روزی که آمدیم بسازیم.»

لندر امری، نسل چهارم و جانشین پاهاریتو

نسل چهارم خانواده امری بار دیگر به سنت سنگربانی بازگشته است. لندر امری، پسر اونای و نتیجه آنتونیو، در حال حاضر دروازه‌بان اصلی رئال اونیون است. او پس از بازی در تیم‌های مختلف و سپری کردن دو فصل در آکادمی استون ویلا، در سال ۲۰۲۵ به اسپانیا بازگشت تا در باشگاه پدری‌اش درون دروازه بایستد.

پیوند عاطفی لندر با تاریخ اجدادی‌اش در مسابقه مقابل ایبار بی به اوج رسید. لندر نمایشی درخشان داشت و فقط یک گل از روی نقطه پنالتی دریافت کرد. زمانی که بازیکن حریف آماده زدن پنالتی می‌شد، تماشاگران حاضر در ورزشگاه یک‌صدا شعار «پاهاریتو، پاهاریتو» سر دادند و نام پدربزرگ او را صدا زدند. لندر با احساسی عمیق درباره این اتفاق گفت: «وقتی شنیدم هواداران نام پدربزرگم را فریاد می‌زنند، تمام بدنم لرزید و شدیداً تحت تاثیر قرار گرفتم.»

لندر قبل از ورود به زمین مسابقه هم آداب خاصی برای یادآوری نام آنتونیو دارد. روی درِ ورودی رختکن رئال اونیون لوحی به یادبود آنتونیو امری نصب شده و نتیجه‌ او پیش از شروع بازی دستش را روی آن می‌کشد تا شانس بیاورد. لندر می‌گوید: «همیشه دستم را روی آن پلاک می‌گذارم تا پدربزرگم از هر جایی که هست هوای مرا داشته باشد و به من کمک کند.»