به نقل از ایرنا، شروع سال تحصیلی برای بسیاری از خانواده ها با خرید کیف، لباس، دفتر و کفش مدرسه همراه است. در این میان کفش شاید یکی از وسایلی باشد که دانش آموز ساعت های زیادی از روز آن را به پا دارد اما هنگام خرید گاهی تنها رنگ، ظاهر و قیمت آن مورد توجه قرار می گیرد. در حالی که اندازه مناسب، راحتی، امکان حرکت طبیعی پا و ایمنی در راه رفتن از نکاتی هستند که می توانند تجربه روزانه کودک را بهتر کنند. انتخاب کفش مناسب قرار نیست خریدی گران یا پیچیده باشد. کافی است والدین هنگام خرید به چند نشانه ساده توجه کنند و به جای انتخاب کفشی که فقط زیبا به نظر می رسد، کفشی را پیدا کنند که برای پای فرزندشان مناسب باشد.

کفش مدرسه باید بتواند از پا در برابر آسیب های معمول محافظت کند و در عین حال مانع حرکت طبیعی آن نشود. کودکی که از خانه تا مدرسه پیاده می رود، در زنگ تفریح می دود و در کلاس های ورزشی فعالیت دارد، به کفشی نیاز دارد که در راه رفتن و بازی برایش مزاحمت ایجاد نکند. برای مثال اگر کفش دانش آموز در قسمت پنجه تنگ باشد، ممکن است انگشتانش به هم فشرده شوند. اگر کفش بیش از اندازه بزرگ باشد، پا داخل آن جابه جا می شود و کودک برای نگه داشتن کفش ممکن است انگشتانش را جمع کند. بنابراین نه کفش خیلی تنگ انتخاب مناسبی است و نه کفشی که تنها به دلیل داشتن فضای زیاد، اندازه درست پا نباشد.

یکی از اشتباه های رایج هنگام خرید کفش مدرسه، انتخاب اندازه بر اساس شماره کفش قبلی یا حدس زدن اندازه پای کودک است. پای کودکان با سرعت رشد می کند و ممکن است اندازه دو پای یک کودک نیز کمی با هم متفاوت باشد. به همین دلیل، اندازه گیری هر دو پا پیش از خرید اهمیت دارد. بهتر است کودک هنگام امتحان کردن کفش، هر دو کفش را بپوشد و در حالت ایستاده آن ها را امتحان کند.

جورابی که معمولا با کفش مدرسه می پوشد نیز باید همراهش باشد. از کودک بخواهید چند قدم راه برود، بنشیند و بایستد. اگر کفش از همان ابتدا پا را فشار می دهد یا انگشتان به جلوی آن برخورد می کنند، نباید تصور کرد که بعدا حتما راحت خواهد شد. کفش مناسب باید از همان زمان خرید احساس راحتی ایجاد کند.

در راهنماهای مربوط به کفش کودکان، معمولا حدود یک سانتی متر فضای خالی بین بلندترین انگشت و جلوی کفش توصیه می شود. این فاصله به انگشتان اجازه می دهد هنگام راه رفتن فضای کافی داشته باشند. در عین حال، نباید آن قدر زیاد باشد که کفش در پای کودک حرکت کند یا از پاشنه بیرون بیاید. والدین می توانند از فروشنده بخواهند اندازه کفش را بررسی کند اما بهتر است تنها به عدد درج شده روی جعبه اکتفا نکنند. شکل کفش و عرض پنجه در مدل های مختلف فرق دارد. ممکن است دو کفش با شماره یکسان، برای پای کودک احساس متفاوتی داشته باشند.

قسمت جلوی کفش باید به اندازه ای پهن و عمیق باشد که انگشتان بتوانند کمی حرکت کنند. کفش هایی با پنجه باریک یا نوک تیز، فضای کافی برای انگشتان ندارند و می توانند باعث فشار و ناراحتی شوند. این نکته برای خانواده هایی که فرزندشان پای پهن دارد، اهمیت بیشتری پیدا می کند. بهتر است والدین به جای مجبور کردن کودک به پوشیدن کفشی که در قسمت جلوی پا فشار می آورد، مدل دیگری با فضای مناسب تر پیدا کنند. گاهی کفشی که از نظر ظاهری ساده تر است، برای استفاده روزمره انتخاب بهتری خواهد بود.

کفش مناسب مدرسه باید در قسمت پاشنه و میانه پا، نگهداری کافی داشته باشد. وجود بند، چسب یا سگک به ثابت ماندن پا در کفش کمک می کند. این موضوع به خصوص برای کودکانی که زیاد راه می روند یا در زنگ ورزش فعالیت دارند، اهمیت دارد. در مقابل، کفش های بدون بند و مدل هایی که به راحتی از پا خارج می شوند، ممکن است هنگام حرکت ثبات کمتری داشته باشند. البته محکم بودن کفش نباید به معنای سفت و آزاردهنده بودن آن باشد. کودک باید بتواند بدون فشار اضافی، پا را خم کند و قدم بردارد. اگر کفش با بند بسته می شود، بندها باید به اندازه ای محکم باشند که کفش روی پا بماند و در عین حال گردش خون و راحتی پا را مختل نکنند.

برخی خانواده ها تصور می کنند هرچه کفش نرم تر باشد، برای کودک مناسب تر است. اما کفش نباید آن قدر نرم باشد که به راحتی از وسط پیچ بخورد یا ساختار خود را از دست بدهد. در راهنماهای عمومی خرید کفش کودکان وجود پاشنه محکم، زیره با کیفیت و انعطاف مناسب برای حرکت پا توصیه شده است. کفش را می توان هنگام خرید با دست بررسی کرد. قسمت جلویی آن باید بتواند در محل طبیعی خم شدن پا حرکت کند، اما نباید مانند یک تکه پارچه به راحتی پیچانده شود. این بررسی ساده به والدین کمک می کند کفشی را انتخاب کنند که هم امکان حرکت داشته باشد و هم برای استفاده روزانه ساختار مناسبی ارائه دهد.

کودکان در مسیر مدرسه، حیاط و راهروها با سطوح مختلف راه می روند. زیره کفش باید چسبندگی مناسبی داشته باشد تا احتمال لغزش کمتر شود. برای خانواده ها این موضوع به ویژه در روزهای بارانی یا هنگام استفاده از کفش در محیط های ورزشی مهم است. زیره ای که کاملا صاف و لغزنده باشد، انتخاب مناسبی برای کفش روزمره مدرسه نیست. بهتر است والدین کفشی را انتخاب کنند که زیره آن سالم، مناسب و متناسب با فعالیت های کودک باشد.

پا در طول روز ممکن است عرق کند. اگر کفش از موادی ساخته شده باشد که اجازه گردش هوا را نمی دهد، رطوبت و گرما درون آن بیشتر می شود. درباره انتخاب کفش کودکان توصیه می شود در صورت امکان از مواد طبیعی مانند چرم، پنبه یا پارچه استفاده شود، زیرا این مواد امکان گردش هوا را بهتر فراهم می کنند. برای مثال، کودکی که ساعت های طولانی کفش ورزشی خود را در مدرسه به پا دارد، ممکن است با کفش دارای رویه قابل تنفس احساس راحتی بیشتری کند. البته هیچ جنسی به تنهایی تضمین کننده سلامت پا نیست و اندازه مناسب، تمیزی کفش و تعویض جوراب نیز اهمیت دارند

کفش مدرسه وسیله ای است که تقریبا هر روز استفاده می شود. بنابراین تمیز نگه داشتن آن، خشک کردن کفش خیس و تعویض جوراب می تواند به مراقبت بهتر از پا کمک کند. والدین می توانند به کودک یاد بدهند پس از بازگشت از مدرسه، کفش را در جای خشک و دارای تهویه قرار دهد و اگر جورابش عرق کرده است، آن را تعویض کند. اگر کفش خیس شده، بهتر است پیش از استفاده دوباره کاملا خشک شود. این عادت های ساده در کنار شست و شوی منظم جوراب ها، به حفظ بهداشت پا کمک می کنند.

خرید کفش مدرسه برای خانواده ها هزینه دارد و ممکن است بعضی والدین تصور کنند کفش گران تر الزاما کیفیت بالاتری دارد. اما راهنماهای سلامت پا تاکید می کنند قیمت به تنهایی معیار مناسبی برای انتخاب کفش نیست. کفش باید اندازه مناسب، راحتی، ساختار قابل قبول و کیفیت متناسب با نیاز کودک داشته باشد. اگر فرزند خانواده در طول سال تحصیلی رشد می کند، خرید کفش بیش از اندازه بزرگ با هدف استفاده طولانی تر ممکن است نتیجه مطلوبی نداشته باشد. کفش بزرگ می تواند هنگام راه رفتن حرکت کند و برای کودک ناراحت کننده باشد. بهتر است خانواده ها به جای خرید یک کفش بسیار بزرگ، اندازه مناسب را انتخاب کنند و در طول سال تحصیلی اندازه پا را دوباره بررسی کنند.

خرید کفش مدرسه فرصتی برای آموزش مسئولیت پذیری به کودک است. والدین می توانند به فرزندشان یاد بدهند که هنگام امتحان کردن کفش، به احساس پاهایش توجه کند و اگر پنجه، پاشنه یا کناره های پا تحت فشار است، موضوع را بگوید. این کار به کودک کمک می کند به جای انتخاب صرفا بر اساس رنگ و ظاهر، راحتی و ایمنی را نیز در نظر بگیرد. همچنین بهتر است والدین در طول سال تحصیلی وضعیت کفش را بررسی کنند. اگر زیره فرسوده شده، کفش از کنار تغییر شکل داده یا کودک از درد پا شکایت دارد، باید اندازه و وضعیت کفش دوباره ارزیابی شود.

یادمان باشد انتخاب کفش مدرسه تصمیمی است که باید با توجه به نیاز واقعی کودک انجام شود. کفشی که اندازه مناسبی دارد، انگشتان را تحت فشار نمی گذارد، پاشنه را به خوبی نگه می دارد و زیره آن چسبندگی مناسبی دارد، می تواند همراه روزهای مدرسه باشد. خانواده ها با چند دقیقه دقت هنگام خرید و بررسی منظم کفش در طول سال، می توانند از یکی از وسایل پرکاربرد فرزندشان بهتر مراقبت کنند و به او یاد بدهند که سلامت و راحتی بدن، از ظاهر و قیمت یک وسیله مهم تر است.