به نقل از اطلاعات آنلاین، این خلبان در مصاحبه اخیر خود اظهار داشت: J-10C یک نسل از F-16 جلوتر است. از نظر رادار، سامانه های اویونیک، سامانه های جنگ الکترونیک و به ویژه سامانه های تسلیحاتی با استفاده از موشک های PL-15، F-16 کاملاً با آن غیرقابل مقایسه است. هر دو نوع جنگنده، طرح های سبک تک موتوره هستند و نیروی هوایی پاکستان هم از انواع F-16 دوران جنگ سرد و هم از انواع مدرن تر F-16 Block 50/52 استفاده می کند.

اف-16 در دهه 2000 قابلیت های خود را با جنگنده چینی JF-17 مقایسه می کرد، تا اینکه در اوایل دهه 2020، جی اف-17 بلاک 3 و پس از آن جی-10سی که توانایی بیشتری دارد، از آن پیشی گرفتند. هر دو این جنگنده های چینی که اخیراً خریداری شده اند، هواپیماهای پیشرفته نسل 4+ محسوب می شوند که از بسیاری از فناوری های اویونیک و تسلیحاتی مشابه جنگنده نسل پنجم جی-20 استفاده می کنند. گزارش خلبان پس از تأیید این موضوع منتشر شد که طبق گزارش ها، اف-16 در طول درگیری هند و پاکستان در سال 2025 به دلیل برد محدود موشک های هوا به هوای AIM-120C-5 خود، محدود شده و این امر نشان دهنده اختلاف فزاینده بین جنگنده های ساخت آمریکا و هواپیماهای جنگی جدیدتر پاکستان است که از چین تأمین شده اند. برد تقریبی 100 کیلومتری موشک AIM-120C-5 و جستجوگر قدیمی آن، در مقایسه با برد نزدیک به 300 کیلومتری و جستجوگر راداری مدرن AESA موشک چینی PL-15، ضعیف است.

ورود به خدمت J-10C برای اولین بار، مزیت فراوانی را برای واحدهای جنگنده پاکستانی نسبت به واحدهای موجود در خدمت نیروی هوایی هند فراهم کرد، به طوری که این هواپیما در ماه مه 2025، بین یک تا چهار جنگنده رافال هندی را سرنگون کرد. مقامات بنگلادشی در ماه اوت، سابقه جنگی J-10C در خدمت پاکستان را به عنوان دلیلی برای انتخاب این نوع جنگنده نسبت به هواپیماهای رقیب غربی ذکر کردند. پیروزی های J-10Cهای پاکستانی بر رافال های نیروی هوایی هند، منحصر به فرد نبود و منابع متعدد تأیید کردند که این هواپیما در نبردهای شبیه سازی شده هوا به هوا علیه یوروفایترهای نیروی هوایی امیر قطر، پیروزی های چشمگیری کسب کرده و در طول نبردها به امتیاز 9-0 دست یافته است.

چین در حال حاضر نزدیک به یک دهه است که در توسعه جنگنده های نسل ششم در جهان پیشرو و اعتبار صنعت هوانوردی جنگنده های آن همچنان رو به رشد است. نیروی هوایی پاکستان، به عنوان اولین اپراتور جنگنده های نسل 4+ چینی، نقش مهمی در نشان دادن این مزایا به بسیاری از نقاط جهان ایفا کرده است. قابلیت های اثبات شده J-10C و پیش بینی پاکستان برای خرید انواع پیشرفته تر جنگنده های چینی، فشار زیادی بر نیروی هوایی هند برای نوسازی بیشتر قابلیت های خود وارد کرده و خرید جنگنده های نسل پنجم Su-57 روسی و سامانه های دفاع هوایی S-400 به عنوان تنها گزینه کوتاه مدت برای جلوگیری از تسلط هوایی رو به رشد پاکستان به نظر می رسد. گرچه Su-57 از J-20 توانایی کمتری دارد، اما انتظار می رود نسبت به J-10C برتری داشته باشد و بالقوه می تواند هنگام عملیات در کنار S-400 و سایر دارایی های پشتیبانی، با جنگنده های پیشرفته تر درگیر شود.